Πέμπτη 31 Δεκεμβρίου 2009

Φάκελος Ιεροσολυμα











Ιστορικό Πατριάρχη Ειρηναίου:
15/9/01 -Ενθρόνισις
24/5/05 -Πανορθόδοξος συνδιάσκεψις
Κατα το πρώτο του Πάσχα,2002,αποπειράθηκε ο Αρμένιος στην τελετή Αφής του Αγίου Φωτός να του το αρπάξει μεσα στον προθάλαμο του Παναγίου τάφου και συεπλάκησαν!!!!
Οι παρόντες Ισραηλινοί αστυνομικοί φυγαδευσαν τον Αρμένιο.
ΕΚΤΟΤΕ ΔΕΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΑΝ ΕΠΕΙΣΟΔΙΑ!

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

Ο Πατριάρχης Ειρηναίος ειναι έγκλειστος οπως φαίνεται και στις φωτογραφίες και δεν του επιτρέπεται η επικοινωνία ΧΩΡΙΣ ΚΑΝ ΑΠΑΓΓΕΛΙΑ ΚΑΤΗΓΟΡΙΑΣ.
Απο Φεβρουάριο 2008 μεχρι σήμερα βλέπει τον κόσμο πισω απο τα κάγκελα της πόρτας που είναι κλειδωμένη απο έξω!!!! Το αμάρτημα του είναι ότι παραμένει ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ!

$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$$

θΕΟΦΙΛΟΣ: 22/11/05...παραδίδει τα κλειδια της βασιλικής της Γεννησεως κατόπιν πιέσεων της ΠΑΛΑΙΣΤΙΝΙΑΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΣΕ ΚΑΘΟΛΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΑΡΜΕΝΙΟΥΣ.
ΕΝΔΙΔΕΙ!!Απο την υποχωρητικότητα του, εχουμε επεισόδια και στην Βηθλεεμ και στο Πανάγιο Τάφο κατα τις παρρησιες με τραυματισμούς Ορθοδόξων Αγιοταφιτών.
Οι Αρμένιοι προσπαθούν πάση θυσία να αμφισβητήσουν το δικαίωμα και την χάρι των Ελληνορθοδόξων για το ΑΓΙΟ ΦΩΣ.

Πέμπτη 24 Δεκεμβρίου 2009

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΟΥ κ. ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ ΦΛΩΡΙΔΗ

Ἀθήνα 5/06/2008,

Πρὸς
Τὴν Ἀξιότιμη Ὑπουργὸ τῶν Ἐξωτερικῶν
κὰ Θεοδώρα Μπακογιάννη

Κοινοποιεῖται:

-Γραφεῖο Πρωθυπουργοῦ
-Γραφεῖο Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχη
-Γραφεῖο Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ Πάσης Ἑλλάδος
Ἀξιότιμο Κὸ Ὑπουργὸ Ἐσωτερικῶν
-Ἀξιότιμο Κὸ Ὑφυπουργὸ Δημόσιας Τάξης
-Ἀξιότιμο Κὸ Εἰσαγγελέα τοῦ Ἀρείου Πάγου
-Ἀξιότιμο Κὸ Εἰσαγγελέα Ἐφετῶν Θές/νίκης
- κ. Ἀρχηγὸ τῆς Ἑλληνικῆς Ἀστυνομίας
-κ. Γενικὸ Ἀστυνομικὸ Δντὴ Περιφέρειας
Κεντρικῆς Μακεδονίας
-κ. Ἀστυνομικὸ Διευθυντὴ Χαλκιδικὴς
-κ. Πολιτικὸ Διοικητὴ τοῦ Ἁγίου Ὅρους
-Ἱερὰ Κοινότητα Ἁγίου Ὅρους
-Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου



Ἀξιότιμη Κυρία Ὑπουργέ,

Ἔχω τὴν τιμὴ νὰ σᾶς ἐνημερώσω σχετικὰ μὲ τὸ θέμα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὅρους, γιὰ ὅτι ἀληθὲς ἰσχύει μέχρι σήμερα ἀντικρούοντας τὶς ἀπὸ 20/05/2008 ἀπόψεις τοῦ κ. Βασιλείου Φλωρίδη, Εἰσαγγελέα Πρωτοδικῶν Θές/νίκης.

Εἶναι προφανὲς ὅτι οἱ ἀπόψεις τοῦ κ. Φλωρίδη βασίζονται σὲ ἀνακρίβειες, οἱ ὁποῖες προσεγγίζουν ἀσύστολα ψεύδη ποὺ ὑποτιμοῦν τὴ νοημοσύνη καὶ τὶς γνώσεις καθενὸς ἐκ τῶν ἀξιοτίμων καὶ ὑψηλῶν προσώπων τῆς πολιτείας, σὲ ὅσους ἀτυχῶς ἔχουν κοινοποιηθεῖ ἀπὸ 20/5/2008 οἱ ὡς ἄνω ἀπόψεις του.
Μετὰ τὸ Α΄ ΝΟΜΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ ποὺ ἀφορᾶ τὸ ἄρθρο 105 τοῦ Συντάγματος καθὼς καὶ τὸν ΚΧΑΟ, ὅπως σαφῶς ὑφίσταται καὶ χαρακτηρίζει τὴν τόσο ἐπιθυμητὴ νομιμότητα τὴν ὁποίαν τόσο πολὺ διατείνεται, φαίνεται ὅτι παρασύρεται ὡς πρὸς τὸ Β΄ -ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΠΛΑΙΣΙΟ, ὅπου οἱ πολλὲς ἀνακρίβειες ἀφήνουν πολλὰ ἐρωτηματικά.
Ὅμως αὐτὸ ποὺ ἔχει σημασία γιὰ τὸ αἴσθημα τοῦ δικαίου καὶ τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ, εἶναι ἡ προσπάθεια περιφρούρησης μίας Ἱερᾶς πραγματικότητος ποὺ συνδέεται μὲ τὴν Ἱερὰ Παρακαταθήκη, δηλαδὴ ἐκφράζεται μέσα ἀπὸ τὴ μακραίωνα Ἱστορικὴ συνέχεια καὶ Παράδοση τῆς ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου στὸ Ἅγιο Ὅρος.
Δικαίωμα νὰ ὁμιλεῖ κανεὶς περὶ τῆς Πανιέρου αὐτῆς Μονῆς, ἔχει μόνον ὅποιος ἀναλώσει βίον, πνευματικὴν ἄσκηση, διακονίαν καὶ πλήρη αὐτοδιάθεση, ὅπως ἔχουν ἀφιερώσει κατὰ τὴν ἀρνησΐυλον καὶ ἀρνησίκοσμον διατριβὴν τῶν οἱ Πατέρες ὑπηρετήσαντες ἀπὸ μερικὲς δεκάδες χρόνια μέχρι καὶ 84 χρόνια ὁ καθένας, μοναχικοῦ βίου (ὁ γηραιότερος γέρων-Γρηγόριος 105 ἐτῶν).
Ἄλλο δικαίωμα νὰ ὁμιλεῖ κανεὶς περὶ τῆς ὡς ἄνω Ἁγίας Μονῆς, ἔχει μόνο ὅποιος ἐγκρίνεται καὶ συνυπάρχει μέσα ἀπὸ τὴν ἀδελφότητα τῆς ὁποίας οἱ ἐσωτερικὲς ἀποφάσεις καὶ κανονισμοί, χαρακτηρίζουν τὴν εὔρυθμο λειτουργία καὶ διαδοχὴ ὅπως ὁρίζει καὶ ὁ ΚΧΑΟ.
Ἡ μέχρι σήμερα πνευματικὴ πορεία τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου ἀποτελεῖ τὸ βαρόμετρο τῆς Πατρώας Παραδόσεως καὶ Ἱστορικῆς συνέχειας στὸ Ἅγιον Ὅρος ὅπως μας παρεσχέθη ἀπὸ τοὺς προασκηθέντας Ἁγίους ὅπως τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ, τοῦ Ἁγίου Ἀθανασίου Πατριάρχου Κῶν/πόλεως, τοῦ Ἁγίου Ἀντωνίου τοῦ Ρώσσου, τοῦ Ἁγίου Ἀγαθαγγέλου, τοῦ Ἁγίου Ἰακώβου, τοῦ Ἁγίου Δομετίου, τοῦ Ἁγίου Δαμιανοῦ καὶ λοιπῆς πλειάδος Ἁγίων (της αὐτῆς συνταγῆς) μέχρι τοὺς «συγχρόνους» προκεκοιμημένους.
Ναί, ἡ Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου ἀπὸ τὸ 1972 ἀναγκάστηκε νὰ διακόψει τὸ Μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχη διότι ἀκολούθησαν ὡς ὄφειλαν τὸν ΙΕ΄ Ἱερὸν Κανόνα τῆς ΑΒ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου ἐπὶ Μεγάλου Φωτίου …(τὸ δικαίωμα καὶ τὸ καθῆκον «διακοπῆς τοῦ μνημοσύνου» Πατριάρχου, ὁ ὁποῖος καινοτομεῖ περὶ τὴν Πίστιν), καθὼς καὶ ὁ 31ος Ἀποστολικὸς Κανών. Οἱ κανόνες αὐτοὶ ὁρίζουν ὅτι: «οἱ διακόπτοντες τὸ μνημόσυνο τοῦ Πατριάρχου, πρὸ Συνοδικῆς διαγνώμης, ὄχι μόνον δὲν κάνουν σχίσμα - ἑπομένως δὲν εἶναι σχισματικοὶ – ἀλλὰ εἶναι καὶ ἄξιοι τιμῆς ἀπὸ τοὺς Ὀρθοδόξους». Ἄλλωστε, κορυφαῖοι Πατέρες διέκοψαν κατὰ καιροὺς τὸ μνημόσυνο πρὸ Συνοδικῆς ἀποφάσεως (Ἄγ. Γρηγόριος ὁ Νανζιανζινός, Ἄγ. Κύριλλος Ἀλεξανδρείας, Ἄγ. Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής, Ἄγ. Ἰωάννης ὁ Δαμασκηνός, Ἄγ. Θεόδωρος ὁ Στουδίτης, Ἄγ. Γερμανὸς Κῶν/πόλεως, τὸ Ἅγιον Ὅρος ἐπὶ Ἰωάννου Βέκκου, ὁ Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Παλαμᾶς, ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικός) καὶ ἄλλοι Ἅγιοί της Ἐκκλησίας μας διέκοψαν τὸ μνημόσυνο τῶν Πατριαρχῶν καὶ ὅμως σήμερα χαίρουν τῆς Θείας Χάριτος.
Η Ι.Μ. Ἐσφιγμένου δὲν ἐντάχθηκε σὲ καμμία παλαιοημερολογίτικη παράταξη ὅπως ὑποστηρίζουν …, διατηρεῖ μόνον μὲ κάθε ἀκρίβεια τὴν Πατρώα Πίστη καὶ τὸ Πάτριο ἑορτολόγιο, ὅπως ὁρίζει ὁ ΚΧΑΟ καὶ ἡ Βουλὴ τῶν Ἑλλήνων καὶ οἱ κάτωθι ἱστορικὲς ἀποφάσεις 378/80,- 379/80,- τῆς Ὁλομελείας τοῦ Ἀρείου Πάγου,- καθὼς καὶ ἀντίστοιχές του Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας 494/97 καὶ 495/97, ποὺ ὁρίζουν ὅτι: Οἱ Παλαιοημερολογίτες δὲν εἶναι οὔτε σχισματικοί, οὔτε αἱρετικοὶ διότι δὲν ἔχουν καταδικαστεῖ μέχρι σήμερα ἀπὸ καμμία Σύνοδο.
Ὅσο γιὰ τὸν χλευαστικὸ ὄρο «παλαιοημερολογίτικη», δὲν σημαίνει ὅτι τὸν ἀνακάλυψαν οἱ Ἐσφιγμενίτες Πατέρες ἐνῶ οἱ ἄλλες 19 Ἱερὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους διαφέρουν… νεωτεριστικά.
Δὲν ἀνεκόπησαν ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ Ἁγίου Ὅρους διοικητικά!
Δὲν ἀπέσυραν αὐτοὶ οἱ ἴδιοι τὸν ἀντιπρόσωπον τῶν ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Κοινότητα.
Δὲν ἀπέκοψαν τὴν Ἱερὰ Μονὴ ἀπὸ τὴ Ἐκκλησιαστικὴ κοινωνία.
Δὲν ἔχουν δικό τους Ἀρχιεπίσκοπο, γι’ αὐτὸ καὶ δὲν μνημονεύουν κανένα δεδομένου ὅτι πρὸς στιγμὴν (γιὰ ὅσο διαρκεῖ ἡ αἵρεσις) θεωροῦν χηρεία τοῦ θρόνου! Τὴ χηρεία αὐτὴ ἐπικρότησαν καὶ ὄχι μόνον, διακόπτοντες τὸ μνημόσυνον τοῦ Πατριάρχη ἀπὸ τὸ 1972 μέχρι τὸ 1994, 12 Ἱερὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους καὶ οἱ Μητροπόλεις τῆς Βορείου Ἑλλάδος.
Δὲν ἀσκοῦν καμμία προπαγάνδα ἐναντίον τοῦ Πατριάρχη οὔτε ὑβρίζουν αὐτόν, ἐλέγχουν μόνον ὁμολογιακὰ ὅπως ὁρίζουν οἱ Ἱεροὶ Κανόνες τοῦ Πηδαλίου.
Στὴν προσπάθειά μας νὰ ἀναχαιτίσουμε τὴν ὡς ἄνω παραπληροφόρηση καὶ τοὺς ἐπισυρόμενους κινδύνους νὰ διασπαροῦν ἐπικίνδυνες καὶ ἐγκληματικὲς ψευδεῖς εἰδήσεις, ὑποτιμώντας κάθε ἀρχὴ καὶ ἐξουσία αὐτοῦ τοῦ τόπου, ἀποκαθιστοῦμε τὴν ἀλήθεια τοῦ Θεοῦ καὶ τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου ὡς κατωτέρω:


Τελείως παρανόμως ἐξεδίωξαν τὸν ἀντιπρόσωπόν μας (τῆς παλαιφάτου καὶ γνησίας Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου) ἀπὸ τὴν Ἱερὰν Κοινότητα, ὅπου ὁ ΚΧΑΟ ὁρίζει σαφῶς ὅτι γιὰ κανένα λόγο καὶ πέραν τοῦ ἑξαμήνου δὲν μπορεῖ ἂν ἐκδιωχθεῖ οὐδείς.
Ἐπὶ 33 χρόνια πλαστογραφοῦν τὴν ὑπογραφὴ τοῦ Ἡγουμένου, χρησιμοποιώντας τὸ «ἀντ’ αὐτοῦ» σὲ διάφορα ἐπίσημα ἔγγραφα καί… κάθεται ἄλλος στὴ θέση μας ὡς «ἐξουσιοδοτημένος» ἀντιπρόσωπος.

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο, τὸ 1974, γιὰ νὰ κάμψει τὸ φρόνημα τῶν Πατέρων, καθαιρεῖ τὸν τότε Ἡγούμενο Ἀθανάσιο παρανόμως καὶ καταχρηστικά, καθὼς καὶ τοὺς τρεῖς μοναχοὺς Π. Ἐφραίμ, Π. Κυριακὸ καὶ Π. Χαρίτων.

Σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὶς δῆθεν ἀνακρίβειες εἰς τὸ ἡμέτερο περιοδικὸ «Βοανεργές», δὲν εἶχαν τὸ θάρρος τῆς γνώμης καὶ τὴν εὐθύτητα τῆς ἀλήθειας ὥστε νὰ ἀναφερθοῦν στὴν ταπεινή μας διόρθωση. Ἀφορᾶ μία λεπτομέρεια ποὺ ἐγράφη στὸ τεῦχος 33 καὶ διορθώθηκε μετὰ τῆς συγγνώμης μας στὸ τεῦχος 35, δηλαδὴ τρεῖς ὁλόκληρους μῆνες προτοῦ γραφεῖ καὶ ἀποσταλεῖ ἡ ἐπιστολὴ τοῦ κ. Φλωρίδη (γιὰ τὸ πατριαρχεῖο Μόσχας).

Τὸ Πατριαρχεῖο καταπατᾶ Ἱεροὺς Κανόνες τοῦ Πηδαλίου καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας ὅταν ἀποσχηματίζει μοναχοὺς παρανόμως. Ὅπως ἔχει ἀποφανθεῖ τὸ Πανεπιστήμιο Ἀθηνῶν (βλέπε σχέτ. φώτ. 1) ἀπὸ γνωμάτευση τοῦ κανονολόγου Κωνσταντίνου Μουρατίδη (ἀρχεῖα Μονῆς, 199/74): «…ἡ μοναχικὴ ἰδιότης εἶναι κατὰ τὴν ὁμόφωνον ἄποψιν τῶν Ὀρθοδόξων κανονολόγων, ἰσόβιος, ὁριστικὴ κὰ ἀμετάκλητος καὶ φέρει χαρακτήρα ἀνεξάλειπτον...».
Μία αὐθαιρεσία τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος, ἐκπλήσσει εἰλικρινά, ὅταν προτρέπει τοὺς ἀντιπροσώπους τῶν Ἱερῶν Μονῶν (βλ. σχέτ. φώτ. 2), ἀριθ. πρώτ. 1166/94… Ἱεροσφραγίστου Πατριαρχικῆς ἐπιστολῆς «…νὰ μὴν ἔχουν καμμία συνεργασία στὴν σύναξη μὲ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου!».

Πληροφοροῦμε τοὺς πάντας ὅτι τὴν 5/03/99, ΕΞΕΛΕΓΗ ΚΑΝΟΝΙΚΑ ὁ σημερινὸς καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου κ. Μεθόδιος, σύμφωνα μὲ τὸν ΚΧΑΟ καὶ τὸν ἐσωτερικὸ κανονισμὸ τῆς Μονῆς. Τὸ μοναστήρι μας ὄχι μόνο δὲν τήρησε «σιγὴν ἰχθύος» κατὰ τὶς ψευδολογίες, ἀλλὰ ἐνημέρωσε κανονικῶς καὶ ὅπως ἔπρεπε τὴν Ἱερὰν Κοινότητα καὶ ἑπομένως τὸ Πατριαρχεῖο τὸ ὁποῖο τελικὰ δὲν ἐνημερώθηκε ποτέ, ἡ δὲ Ἱερὰ Κοινότης ἐπέστρεψε τὰ ἔγγραφα ὡς (κατ’ αὐτήν) ἀπαράδεκτα.

Ἐπὶ τῆς ψευδολογίας «δραστηριότης προπαγάνδας κατὰ τοῦ Βαρθολομαίου» (ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ κ. Φλωρίδης), δὲν ὑφίσταται ἐπ’ οὐδενί… Τὸ μόνο ποὺ τονίζει ὁ Γέροντας Μεθόδιος εἶναι ὅτι ὁ Πατριάρχης ΜΑΣ, ἀκολουθεῖ κακοδοξίαν, μὲ καταπάτηση Ἱερῶν Κανόνων, καθὼς καὶ μὲ τὰ περίφημα ἀνοίγματα πρὸς τὴ Δύση (Φανάρι 30/11/06) μὲ σκοπὸ τὴν Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν ἐνῶ σαφῶς πολλοὶ Ἅγιοι κατὰ καιροὺς ὅπως ὁ Ἅγιος Μάρκος ὁ Εὐγενικὸς στὴν ψευδοσύνοδο τῆς Φερράρας – Φλωρεντίας, εἶχε ἀρνηθεῖ μὲ τὸ σχετικὸ ρητὸ τοῦ τότε Πάπα Ρώμης Εὐγενίου Δ΄ (1438): «Ὁ Μάρκος δὲν ὑπέγραψεν, οὐδὲν ἐποιήσαμεν». Ἐπισυνάπτεται τεῦχος ἐγκρίτου περιοδικοῦ «ὁ Σωτήρ» (πανελληνίου ἑνώσεως Θεολόγων), σχέτ. φώτ. 3.
Σὲ ὅτι ἀφορᾶ τὶς παρατηρήσεις τοῦ κ. Φλωρίδη περὶ δῆθεν ἀρνήσεως τῆς Μονῆς πρὸς τὴν ἁρμόδια ἐπιτροπὴ ἐλέγχου κτηρίων καὶ κειμηλίων, νὰ τοὺς ἐπιτρέψει τὸν ἔλεγχο… ἀπαντᾶμε ὅτι ἀπαντήσαμε καὶ στοὺς ἴδιους τότε: «… Εἴμαστε θετικοὶ νὰ γίνει ὁ ἔλεγχος χωρὶς ἀντιρρήσεις, ἀρκεῖ νὰ γίνει μὲ νόμιμες διαδικασίες τὶς ὁποῖες δὲν τήρησαν!». Δηλαδὴ αὐτὸ ποὺ χρειαζόταν καὶ ποὺ ἔγινε ἐκ τῶν ὑστέρων, (ἅ) ἐπιστολὴ πρὸς τὸ ἡγουμενοσυμβούλιο τῆς Μονῆς, ὅπου ἀναγιγνώσκεται καὶ ἀνακοινώνεται ἡ πρόθεσις τῆς ἐπισκέψεως, (β) ἀποδεικτικὰ στοιχεῖα ποὺ φανερώνουν ὅτι τὰ ἄτομα αὐτὰ (ἡ ἐν λόγῳ ἐπιτροπή), εἶναι ἐξουσιοδοτημένα κανονικὰ ἀπὸ τὶς ἀρχές. Βεβαίως τίποτα ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν εἶχαν τηρηθεῖ, ὅμως ἐμεῖς καλή τη προαιρέσει τοὺς ἐπιτρέψαμε ὁτιδήποτέ μας ἐζήτησαν καὶ γνωριστήκαμε προσωπικὰ ἀφοῦ τοὺς φιλοξενήσαμε μὲ εἰδικὲς τιμές.
Ὅτι ἀφορᾶ τὸ θέμα κειμήλια… ὄχι μόνο δὲν ἀγνοοῦνται, ἀλλὰ ἐμεῖς πρῶτοι καλέσαμε τὴν ἐπιτροπὴ νὰ ἐπισκεφθεῖ τὸ σκευοφυλάκιο μὲ ὅλα τὰ ἐκθέματα ἄριστα συντηρημένα καὶ μὲ ἀνάλογο σεβασμὸ τακτοποιημένα, πράγμα στὸ ὁποῖο συνεφώνησε ἀπολύτως καὶ ἡ ἐπιτροπή.

Ποτὲ δὲ μνημονεύσαμε ἐκφώνως ἢ χαμηλοφώνως καὶ κατὰ τὴν Ἱερὰ Λειτουργία κανένα Ποιμενάρχη καὶ ἑπομένως οὔτε τὸν Χρυσόστομο Κιούση, ὅπως ἰσχυρίζεται ὁ κ. Φλωρίδης. Στὸ… «ὑπὲρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἠμῶν», σκέτο, ἐννοοῦμε ὅτι ἡ θέσις αὐτὴ χηρεύει γιὰ ἐμᾶς, διότι ὡς προανεφέρθη ὁ θρόνος τοῦ Πατριαρχείου κατέχεται ἀπὸ ἄτομο ποὺ κηρύσσει αἵρεσιν γυμνή τη κεφαλὴ (ἂν θέλουμε νὰ τηροῦμε τοὺς Κανόνες τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ νὰ ὁμολογοῦμε μὲ κάθε κόστος τὶς ἀξίες τῆς Πίστεώς μας γιὰ τὶς ὁποῖες βρεθήκαμε σὲ αὐτὸ τὸ ζηλωτικὸ Μοναστήρι). Ἀντιθέτως ἡ νέα ἀδελφότητα τῶν 5 ἀτόμων ἐπισκέπτεται διαφόρους ναούς, ἄλλοτε μὲ τὸ νέο καὶ ἄλλοτε μὲ τὸ παλαιὸ ἡμερολόγιο, κατὰ τὸ δοκοῦν σὲ Ἀθήνα, Εὔβοια καὶ ἀλλαχοῦ. Βεβαίως, ὀφείλουμε νὰ δεχθοῦμε ὅτι σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωση ὁ ΚΧΑΟ δὲν ἀσχολεῖται καὶ δὲν προβλέπει γιὰ τὸ τί κάνουν οἱ μοναχοὶ ὅταν βγαίνουν ἔξω (μεγάλη κουβέντα…) ἀπὸ τὸ Ἅγιον Ὅρος, ἀλλὰ γιὰ τὸ τί κάνουν μέσα σὲ αὐτό.
Τέλος, μὲ ἀγανάκτηση ἀναφωνοῦμε ὅτι δὲν εἴμαστε ἐμεῖς αὐτοὶ ποὺ παρὰ τοὺς κανόνες, πήραμε στὰ χέρια μας λοστοὺς καὶ βαριοποῦλες ἀφ’ ἑνὸς νὰ καταστρέψουμε τὰ ἱστορικὰ καὶ παραδοσιακὰ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καὶ ἀφ’ ἑτέρου νὰ τραυματίσουμε Ὀρθοδόξους ἀδελφοὺς καὶ δὴ Ἁγιορεῖτες μοναχοὺς οἱ ὁποῖοι προϋπῆρχαν τῶν 5 νέων διεκδικητῶν τοῦ παραλόγου. Εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχει καὶ τὸ φιλμάκι ποὺ φανέρωσε τὰ ἄγρια σχέδια τῶν Κατσουλιέρηδων. Σκεφθεῖτε νὰ μὴν ὑπῆρχε ἕνα τέτοιο θεόσταλτο τεκμήριο, πόσο φαντασιόπληκτους θὰ μᾶς θεωροῦσαν!
Ἀρέσκονται ἐπίσης, μὴ ἔχοντας ἄλλο τί ἀποδεικτικό, νὰ ὑπερτονίζουν συνεχῶς τὴν ἀπόφαση 736/2005 τοῦ Συμβουλίου τῆς Ἐπικρατείας ὅπου τὸ Ἀνώτατο αὐτὸ Διοικητικὸ Δικαστήριο, ἀπέρριψε τὴν αἴτηση τοῦ Γέροντος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου… ἡ ὁποία (ἅ) δὲν καταδικάζει καὶ (β) θεωρεῖ ἑαυτὸν ὡς μὴ ἁρμόδιο ὄργανο, λόγω εἰδικοῦ θρησκευτικοῦ ζητήματος.
Ὑπενθυμίζουμε στὸν κ. Φλωρίδη, τὴν ἀναφορὰ τῆς Ἑνώσεως Νομικῶν-Δικαστῶν Βορείου Ἑλλάδος 14/03/2008 (σχέτ. φώτ. 5), καθὼς καὶ ἀπὸ τὸν Σύλλογο «Νέων Δικηγόρων» Πειραιᾶ 20/01/2008 (ἀπὸ τὰ δημοσιεύματα στὸ διαδίκτυο), παρόμοια τῶν ὁποίων περιμένουμε ἀπὸ τὸ Δικηγορικὸ Σύλλογο Ἀθηνῶν καὶ ἀπὸ ἄλλους Συλλόγους.
Ἐπιτέλους ἂς μάθει ὁλόκληρη ἡ Ὀρθόδοξη Ἑλλάδα, ὅτι ὅλος αὐτὸς ὁ ἀπάνθρωπος διωγμὸς καὶ τὸ ἐμπάργκο τῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου ποὺ ἔχουν ἔντεχνα κατασκευάσει μὲ πλάγια μέσα τὸ Νομικὸ Πλαίσιο μίας παρανόμου ἀδελφότητος, ἡ ὁποία τὴ βοηθεία ἄλλων ποινικοποιεῖ τὸ θάνατο μοναχῶν, καταδικάζει παράνομα στὸν ἀργὸ διὰ πείνας θάνατον, ἀφαιρεῖ ἢ καταπατᾶ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ θρησκευτικὲς ἐλευθερίες γιὰ δυὸ κυρίως λόγους:
(1) γιὰ τὰ λεφτὰ …!
(2) γιὰ τὰ ὑποσχόμενα στὸν Πάπα καὶ τὴν παναίρεση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ὅπως ἐπιβάλλεται.


ΖΗΤΑΜΕ:

Ἀπὸ μὲν τὴν πολιτεία νὰ ἀφήσει ἐλεύθερο τὸ ἔργο καὶ τὴν ἁγία ἄσκηση τῶν Πάτερων τῆς Μονῆς, καθὼς καὶ τοὺς προσκυνητᾶς πολυπληθεῖς ὀπαδοὺς ποὺ ἔχουν καὶ διατηροῦν τὴν μετάνοιά τους ἐκεῖ.

Ἀπὸ δὲ τὴν Ἱερὰ Ἐπιστασία καὶ τοὺς ἐπιδόξους ἀπὸ τὸ πουθενὰ τῆς Νέας Ἀδελφότητος… νὰ πάρουν τὰ λεφτὰ … ὅσα καὶ ἂν εἶναι δὲν μᾶς ἐνδιαφέρουν καὶ νὰ μᾶς ἀφήσουν ἥσυχους στὴν ἐπιτέλεση τοῦ καθήκοντος καὶ στὴν συνέχεια τῆς Ἐκκλησιαστικῆς καὶ μοναδικῆς Ὀρθοδόξου Πατρώας Ἱστορίας στὸν Τόπο μας.



Μετὰ τιμῆς,

Ἀθανάσιος Ν. Παπαγεωργίου
Ἰατρὸς – Χειρουργὸς
Διδάκτωρ τοῦ Πανεπιστημίου Ἀθηνῶν

Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου :
«Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος» Παιανίας,
τήλ:210-6642641

Δευτέρα 21 Δεκεμβρίου 2009

And the Oscar goes to...bartholomew!

Όλοι ακούσαμε και είδαμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη στις ειδήσεις της προηγούμενης Κυριακής να καταγγέλλει την Τουρκική μεριά για τις γνωστές παραβιάσεις ανθρώπινων δικαιωμάτων, εμείς οι φίλοι της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου κατανοούμε και συμπάσχουμε με το Φανάρι, τόσο... που καταγγέλλουμε τα ίδια αλλά όχι από την Τουρκική μεριά, αλλά από τον ίδιο τον Οικουμενικό Πατριάρχη, ότι με πόνο ψυχής εξιστορούσε στον δημ/φο ακριβώς τα ίδια κάνει στην Ιερά Μονή Εσφιγμένου και μάλιστα χειρότερα αφού επιπλέον ούτε φάρμακα ούτε τρόφιμα δεν μπορεί να έχει ο μοναχός της Εσφιγμένου. Βλέπετε η Τουρκική μεριά αφήνει στους αλλόθρησκους την παροχή τροφίμων, φαρμάκων και ελεύθερη επισκεψιμότητα ενώ η Κεφαλή της Ορθόδοξης Εκκλησίας...ούτε αυτά.


Φυσικά κατανοούμε το πρόβλημα που έχει το Φανάρι με τους Τούρκους, σαν Έλληνες οτιδήποτε βάλλει το Πατριαρχείο μας πονάει, αλλά καταγγέλλουμε για μια ακόμη φορά τον Οικουμενικό για υποκρισία. Καταγγέλλει ότι ο ίδιος πράττει εναντίον αδελφών (όχι αλλόθρησκων) εντός Ελλαδικού χώρου.

Ηρακλής Μωραϊτης

Κυριακή 20 Δεκεμβρίου 2009

«ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ»- 4ο Διεθνές Συνέδριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων 2008

(Ὑπενθύμισις ἀπὸ πέρισυ!)

«ΠΡΟ ΤΩΝ ΕΥΘΥΝΩΝ»
Στὴ μεγάλη καὶ εὐγενῆ προσπάθεια τοῦ 4ου Διεθνοῦς Συνεδρίου δικαιωμάτων τοῦ ἀνθρώπου – “CARAVEL” 22-23/05/2008
Πρὸς τὸν Πρόεδρο τοῦ Συνεδρίου κ. Παραρᾶν,

Κ.Πρόεδρε,
Γιὰ τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα (ὡς κορωνὶς τοῦ πολιτισμοῦ καὶ ἀλληλεγγύης) ζητεῖται πρωτίστως ἀνθρωπίνη συνείδησις, νὰ ἀποδώσει δικαιοσύνη στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὅρους.
Διαλανθανόντως τῆς κοινῆς ἀντιλήψεως, συμβαίνουν ἀκατονόμαστα, ἀλλεπάλληλα ἐγκλήματα μὲ ἀδικαιολόγητη ἐμπάθεια (ὑπόδειγμα καταπατήσεως ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ λοιπῶν ἐλευθεριῶν τοῦ ἀνθρώπου).
Ὑπὸ τὴν ἀνοχὴ τοῦ σημερινοῦ πολιτισμένου κόσμου παραβιάζονται ἀκόμα καὶ τὰ συνταγματικὰ δικαιώματα τῆς ὡς ἄνω μονῆς ὡς ἴσων Ἑλλήνων πολιτῶν. Στὴν κατάλυση κάθε αὐτονοήτου, δηλαδὴ μέχρις καὶ παραβιάσεως καὶ αὐτῶν τούτων τῶν θρησκευτικῶν δικαιωμάτων τὰ ὁποία ἐπέλεξαν νὰ ὑπηρετήσουν στὸ «Φάρο» τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἐπιβάλλεται ἕνας ἀδικαιολόγητος ἀποκλεισμὸς τὸν ὁποῖο ἐπιβάλλει συνενόχως ἡ Ἱερὰ Κοινότης τοῦ Ἁγίου Ὅρους.
Ἐνάντια στὴν ἱστορία, καταστρατηγεῖται ὁ Κ.Χ.Α.Ο. (καταστατικὸς χάρτης Ἁγίου Ὅρους) ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Ἐπιστασίας ἡ ὁποία προέβη στὴ σύσταση νέας παρανόμου ἀδελφότητος ὀλίγων ἀτόμων (πέντε), χωρὶς νὰ πληροῦν τὶς προϋποθέσεις αὐτοῦ (βλ. ἄρ. πρώτ. Φ, 2/34/1440) γιὰ δυὸ κυρίως λόγους:
1ον Γιὰ νὰ πάρουν τὰ χρήματα (5 δισεκατομ. δρχ) ποὺ ἀναλογοῦν στὴν Ι.Μ. Ἐσφιγμένου (προερχόμενα ἀπὸ τὴν Οἰκουμενιστικὴ Δύση)
2ον Γιὰ νὰ ἐκδιώξουν παρανόμως τοὺς 110 νομίμως διαβιοῦντες Πατέρες κατὰ πνευματικὴν συνέχειαν τῶν πάππων πρὸς πάππων διακονούντων ἱστορικὰ τὴν Ι.Μ.Ἐσφιγμένου, μὲ τὴν εὐτελῆ πρόφασιν καὶ κατηγορίαν τοῦ «αἱρετικοῦ ἢ καταληψίου….!»
Ἕνεκα τῶν ἀνωτέρω προέκυψαν οἱ εἰσέτι ἰσχύουσες ἀποτρόπαιες ἐγκληματικὲς ἐνέργειες ὅπως:
ἅ) Πεθαίνουν ἄνθρωποι ἀβοήθητοι καὶ ΑΔΙΑΓΝΩΣΤΟΙ λόγω ἀπαγόρευσης εἰσόδου ἰατρικῆς καὶ φαρμακευτικῆς περίθαλψης στὴν Ἱερὰ Μονή, ἀπὸ τὴν κορύφωση τοῦ διωγμοῦ. Ἀπὸ τὸ 2004 ἕως σήμερα, ἀπεβίωσαν 17 ἄνθρωποι χωρὶς τὴν ἀνθρώπινη φροντίδα καὶ ἰατροφαρμακευτικὴ περίθαλψη.
β) Κινδυνεύει καθημερινῶς ἡ ζωὴ καὶ τῶν 110 μοναχῶν, λόγω τοῦ πρωτόγνωρου ἀποκλεισμοῦ.
γ) Ἀπαγορεύεται ἡ εἴσοδος καὶ ἡ ἔξοδος πρὸς καὶ ἀπὸ τὸ Μοναστήρι, ὁποιουδήποτε ὀχήματος.
δ) Ἀπαγορεύεται ἡ ἀλληλογραφία μὲ τὸν ἔξω κόσμο ἀπὸ τὰ Ἑλληνικὰ ταχυδρομεῖα (βλ. σχετικὸ ἔγγραφο τῆς Ἱερὰ Ἐπιστασίας ὑπ’ ἀριθ. πρώτ. Φ, 236/14 τῆς 22/09 - 4/10/05.
ἔ) Θεωρεῖται ἀνύπαρκτο τὸ ἄρθρο 18 τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων ποὺ ἀφορᾶ κυρίως στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου.
στ) Ληστεύουν στὴν κυριολεξία τὴν περιουσία τῆς ὡς ἄνω Μονῆς μὲ ἄγριες καὶ ἀπάνθρωπες ἐπιθέσεις μὲ λοστοὺς ἢ βαριοποῦλες, ἀξιόποινες μὲν ἀδιανόητες δέ, πράξεις ὑποτιθεμένων «μοναχῶν» ποὺ προστατεύονται ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Ἐπιστασία.
ζ) Ἀφαίρεσαν τὸ τρακτὲρ τῆς Μονῆς ὡς κύριο μέσο μεταφορᾶς καὶ ἀγροτικῶν καλλιεργειῶν, ὄχι ἐπειδὴ τὸ ἔχουν ἀνάγκη, ἀλλὰ περιτράνως νὰ σαπίζει ἀκινητοποιημένο ἐδῶ καὶ τέσσερα χρόνια.
ἡ) Ἀπειλοῦν ζωὲς μὲ χειροδικίες κατὰ προσώπων (πατέρων τῆς Μονῆς) ἐξ’ ὑποτροπῆς ὅπως πολλάκις παρουσίασαν τὰ τηλεοπτικὰ μέσα της Χώρας.
θ) Ἀπέκοψαν ὅλα τὰ τηλέφωνα.
ἴ) Ἀπαγορεύουν τὴν εἴσοδο τῶν πιστῶν προσκυνητῶν καὶ λοιπῶν θρησκευτικῶν τουριστῶν πρὸς τὰ μοναστήρι προφασιζόμενος διάφορα ἀσύστολα ψεύδη.
κ) Ἀπαγορεύουν τὴν εἴσοδο καυσίμων (εἶδος πρώτης ἀνάγκης), ἀδιακρίτως τῶν ἀφορολογήτων εἰδῶν.
λ) Ἀπαγορεύουν τὴν εἴσοδο τροφίμων καθὼς καὶ ἄλλα εἴδη πρώτης ἀνάγκης (ἐντολὲς ἀγάπης).
μ) Ἀπαγορεύουν τὴ διακίνηση σκαφῶν (μικρῶν ἁλιευτικῶν) ἀκόμα καὶ τὸ ψάρεμα ἔξω ἀπὸ τὸ Μοναστήρι.
ν) Διαστρευλώνουν κάθε ἀλήθεια στὴν προσπάθεια ἀφελληνισμοῦ καὶ «ἀπορθοδοξοποιήσεως», ἔστω καὶ διὰ βίας, τῆς Ἁγιοτόκου Ἑλλάδος μας.
ξ) Ἀντιποίησαν τὴν πρότυπη σφραγίδα τῆς Ἱερᾶς Μονῆς, ἀντικανονικῶς.
ὁ) Δὲν ἐπιτρέπουν νὰ πωλοῦνται ἐργόχειρα τῶν ζηλωτῶν Πατέρων, στὶς Καρυὲς καὶ στὴν Δάφνη.
π) Δὲν παρέχουν ἀπαλλαγὴ τοῦ Φ.Π.Ἃ στὰ διάφορα προϊόντα.
ρ) Δυστυχῶς οὔτε πινακίδες «Α.Ο.», δὲν δικαιοῦνται οἱ ζηλωται.
Ὁ ἀγὼν ἐπιβιώσεως τῆς Ι.Μ Ἐσφιγμένου συμπίπτει μὲ τὴν Ὁμολογία Πίστεως.
Ὅλοι οἱ μοναχοί της ἱστορικῆς καὶ παραδοσιακῆς Μονῆς Ἐσφιγμένου βιώνουν μία ζοφερὴ κατάσταση καθημερινοῦ τρόμου. Τὰ ἀπαγορευτικὰ μέτρα ἐπιβάλλουν ἕνα ξερίζωμα μέχρις ἀφανισμοῦ, σιωπηλῶς, ὑπὸ τὰ ἔνοχα βλέμματα ὅλων μας.
Ἔντεχνα ἔχουν ἀποκόψει τὸ Μοναστήρι ἀπὸ τὴν ὑποχρεωτικὴ παρουσία του στὴν Ἱερὰ Ἐπιστασία, ὡς νὰ μὴν διαθέτει πλέον τὸ αὐτοδιοίκητον, τὸ αὐτεξούσιον καὶ τὸ αὐτόνομον ποὺ προβλέπει ὁ καταστατικὸς χάρτης τοῦ Ἁγίου Ὅρους.
Οἱ ἐπιμέρους παραβάσεις στὴν καταπάτηση τῶν ἐλευθεριῶν, διαφαίνεται καὶ ἀπὸ τὴν ἔκτακτη διπλὴ Ἱερὰ Σύναξη τοῦ 1970 (βλ. συνεδρία ΞΘ΄ - 17/11/’70 καθὼς καὶ ΝΒ΄- 13/11/’71).
Ἡ κατάστασις ἔχει ἐκτραπεῖ μὲ ἕνα ἀνελέητο διωγμὸ ποὺ ξεκινάει ἀπὸ τὸ 1972 ἀλλὰ τὸν γνωρίσαμε σὲ ὅλο τοῦ τὸ μεγαλεῖο τὰ τελευταῖα πέντε χρόνια. Εἶναι φανερὸ ἀπὸ τὴν ἱστορία ὅτι ὅπου καταπατοῦνται τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ οἱ ἀνθρώπινες ἐλευθερίες, ἀκολουθοῦν ἀνεξέλεγκτες καταστάσεις κυρίως ὅταν προκαλοῦν ἠθελημένα ἢ ἀθέλητα τὴν κοινὴ γνώμη καὶ συγκεκριμένα τὶς ἑκατοντάδες χιλιάδες τῶν πιστῶν ποὺ ἀγαποῦν καὶ διατηροῦν τὴν μετάνοιά τους σ’ αὐτὸ τὸ συγκεκριμένο μοναστήρι, τὸ ὁποῖο ἀπ’ τὴ μεριά του δὲν ζητᾶ παρὰ τὰ δικαιώματα τοῦ ἀφ’ ἑνὸς ἀπὸ κάθε ὑπεύθυνο καὶ τὸ χριστιανικὸ πνεῦμα ἀφ’ ἑτέρου ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς Ἐκκλησίας.
Δὲν ὑπολογίζουν ὅμως, ὅτι δὲν ἐπιτρέπει ἡ Κυρία Θεοτόκος καὶ Ἔφορος τοῦ Ἁγίου Ὅρους, κανένα ἄδικο καὶ παράνομο μέτρο ἐναντίον τῶν Ζηλωτῶν της.
Ἀδιαφοροῦν καὶ γιὰ τὸ φλεγόμενο χριστεπώνυμο πλῆθος, ποὺ στηρίζει μὲ κάθε τρόπο τὴν Ι.Μ.Ε. καὶ τὸν Γέροντα Μεθόδιο.

ΟΥΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΑΙ ΓΡΑΜΜΑΤΕΙΣ ΚΑΙ ΦΑΡΙΣΑΙΟΙ… δὲν βλέπετε τὸ φοβερὸν βῆμα τοῦ Κυρίου;


Με εκτίμηση,
Αθανάσιος Παπαγεωργίου- Ιατρός Χειρουργός- Σύλλογος Αγιος Ιωάννης ο Θεολόγος

"DIVANI CARAVEL" 5ο Διεθνὲς Συνέδριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων

“DIVANI CARAVEL”
5ο Διεθνὲς Συνέδριο Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων


Ἐν Ἀθῆναι, τὴ 28-29 Μαΐου 2009(ἐφέτος)

Πρὸς τὸν Πρόεδρον τοῦ Συνεδρίου
Κ. Παραρᾶν,


Κ.Πρόεδρε,

Ὁ παράγων Ἄνθρωπος, εἴτε ἀπὸ τὴ Θεία του φύση (τῆς εἰκόνος τοῦ Θεοῦ), εἴτε ἀπὸ τὴν ἐλευθέρα του βούλησιν –προερχομένη ἀπὸ τὴν παιδεία ἢ τὴν ἠθική του- κέρδισε στὴ ζωὴ ὁρισμένα δικαιώματα τὰ ὁποῖα ἀπολαμβάνει ὡς νομοταγὴς καὶ ἀλληλέγγυος συνάνθρωπος. Ὁ Σεβασμὸς τῶν δικαιωμάτων ἑκάστου ἀτόμου, εἶναι ἴδιον ἀνωτέρου ἀνθρώπου καὶ κοινωνικοῦ ὄντος. Ἐπὶ αὐτοῦ τοῦ Σεβασμοῦ, χτίζονται ὁ πολιτισμὸς καὶ οἱ ἀξίες.
Ἔκτοτε, οὐδεὶς ἔχει τὸ δικαίωμα νὰ θεωρεῖ ὁποιονδήποτε δευτέρας κατηγορίας ἄνθρωπο, διότι τὸ μόνον ποὺ ἐπιτυγχάνει εἶναι νὰ χαρακτηριστεῖ ρατσιστὴς καὶ ὄχι μόνον…
Σήμερα, ὑπάρχουν διοικητὲς καὶ διοικούμενοι, ἄρχοντες καὶ ἀρχόμενοι σὲ μία σχέση ἀλληλοσεβασμοῦ καὶ πειθαρχίας. Ὅποιος ὑποτιμήσει λόγω θέσεως ἰσχύος ὁποιονδήποτε «μικρότερο» ἢ «ἀδύναμο», εἶναι ἀπάνθρωπο, ὑβριστικὸ καὶ ἀντικοινωνικό.
Ὑπάρχει στὴ χώρα μας ἕνα θέμα, τὸ ὁποῖον ἔχει ἀφ’ ἑνὸς συνταράξει τὴν κοινὴ γνώμη καὶ ἀφ’ ἑτέρου ἐξουδετερώσει ἰθύνουσες ἀρχές, ἔστω καὶ μὲ τὴν ὑποθάλπουσα ἔνοχον σιωπήν τους.
Τὸ θέμα αὐτὸ ἀφορᾶ σὲ μία Ἱερὰ Μονὴ τοῦ Ἁγίου Ὅρους, τὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἐσφιγμένου, μία ἀπὸ τὶς πολυπληθέστερες Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἡ ὁποία τελεῖ ὑπὸ ἀνηλεῆ ἀποκλεισμὸ καὶ κοινωνικὴ περιθωριοποίηση, μὲ ὅτι αὐτὸ συνεπάγεται, μόνον καὶ μόνον ἐπειδὴ δὲν καινοτομεῖ καὶ δὲν παραβαίνει τοὺς Ἱεροὺς Κανόνας τῆς Ἐκκλησίας.
Χωρὶς νὰ βλάψουν ἢ νὰ θίξουν κανέναν καὶ κανένα κοινωνικὸ σύστημα, κατηγοροῦνται καὶ διώκονται ἀσυστόλως… γιὰ θέματα πίστεως - ποὺ εἶναι δικαίωμά τους- καὶ γιὰ θέματα ἐκκλησιαστικῆς τάξεως κατὰ τὰ πρότυπα τῶν Ἱερῶν μας Παραδόσεων –ποὺ εἶναι ἐπίσης δικαίωμά τους.
Στὴ Χώρα μας, σήμερα, εἴτε μὲ τὸ δικαίωμα καὶ κανόνα τῆς ἀνεξιθρησκίας, εἴτε μὲ τὸ δικαίωμα περὶ «ἐν ἀγάπῃ ἀμοιβαιοτήτων» στὶς σχέσεις μὲ τὸν κόσμον, θωρακίζονται ἀπὸ τὸν Οὐρανὸ κατὰ Θεὸν καὶ ἀπὸ τὸν πολιτισμὸ κατὰ κόσμον. Ἐπιπλέον ἔχουν τὸ «αὐτεξούσιον» καὶ «αὐτοδιοίκητον» ὅπως ὅλες οἱ Ἱερὲς Μονὲς τοῦ Ἁγίου Ὅρους, καθὼς ὁρίζει ὁ «Καταστατικὸς Χάρτης» τοῦ Ἁγίου Ὅρους.
Ὑπάρχουν λοιπὸν δυὸ καίρια ἐρωτηματικά:
ἅ) Ποιὸς τοὺς διώκει;
β) Γιατί τοὺς διώκει;
Ὅποιοι καὶ ἂν εἶναι αὐτοὶ ποὺ τολμοῦν νὰ διώκουν στὸν 21ο αἰώνα καὶ γιὰ ὁποιονδήποτε λόγο, ὑπάρχει λύση καὶ ἀπὸ τὸν Καταστατικὸ Χάρτη τοῦ Ἁγίου Ὅρους, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τοὺς συνταγματικοὺς θεσμούς. Ὅποιος δὲν συμμετέχει ὅμως, στὸν πόνο, στὴν θλίψη καὶ στὴν ταλαιπωρία αὐτῶν τῶν μοναχῶν, θεωρεῖται τουλάχιστον συνένοχος.
Ὁ διωγμὸς αὐτός, ὁ ὁποῖος κορυφώνεται ἀπὸ τὸ 2003 καὶ βαίνει συνεχῶς αὐξανόμενος ἐπὶ τὰ χείρω, ἢ θὰ τελειώσει διὰ νόμου… ἢ διὰ κοινωνικῆς ἐκρήξεως… Ἡ ὁποιαδήποτε ἄλλη κατάστασις εἶναι μεμπτὴ καὶ ὕπουλος. Ὁ ἐπὶ σειρὰ 6 ἐτῶν -ἀπὸ τὴν κορύφωση καὶ 37 ὁλόκληρων ἐτῶν – ὑπὸ ἤπιες καὶ λανθάνουσες συνθῆκες διωγμός, ὑπέχει ὕποπτον χαρακτήρα καὶ μᾶς προξενεῖ δυσαρέσκεια. Μαζὶ ὅμως μὲ τὸν διωγμὸ τῶν μοναχῶν, διώκεται καὶ μία τεράστια μερίδα τοῦ θρησκευτικοῦ συνόλου τῆς Ἑλλάδος ἀποτελούμενη ἀπὸ ἑκατοντάδες χιλιάδων λαοῦ…, οἱ ὁποῖοι -οὐχὶ τυχαίως- ἔχουν ἐπιλέξει αὐτὴν τὴν Ἱερὰ Μονὴ γιὰ τὴν μετάνοιά τους.
Μᾶς ἀπαγορεύουν, λοιπόν, νὰ ἐπικοινωνήσουμε ὑπὸ οἱαδήποτε ἔννοιαν μὲ τοὺς μοναχούς. Εἴτε ταχυδρομικῶς, εἴτε διὰ ξηρᾶς, εἴτε διὰ θαλάσσης κ.ὁ.κ.
Κύριος ἰθύνων νοῦς, εἶναι ὁ Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως. Ἐὰν λοιπὸν ἔχει τόση δύναμη, ὥστε νὰ καθυποτάσσει τόσον εὐκόλως ἀκόμα καὶ κυβερνήσεις οἱ ὁποῖες ἐμφανίζονται τόσο μικρὲς καὶ ἀδύναμες μπροστά του, τότε ἐμεῖς τὸ ταπεινὸ ποίμνιο τὸν παρακαλοῦμε νὰ δείξει τὸ ὑστέρημα τῆς ἀγάπης του καὶ τὴν ἔμπρακτον υἱκὴν στοργήν. Πρὶν τὰ Διεθνῆ Δικαστήρια τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων, σταματήσουν ἐπιτέλους τὴν πείνα, τὴν στέρησιν φαρμάκων καὶ κάθε ἰατρικῆς περιθάλψεως σὲ αὐτούς, ποὺ κατὰ τὴν ταπεινή μας γνώμη δὲν ἔφταιξαν σὲ τίποτα, κυρίως γιὰ ὅσα τοὺς παρεσχέθησαν ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας.




Ὑποσημείωσις :

Σᾶς ἐπισυνάπτω, στὶς ὑποκείμενες σελίδες, τὴν Ἐπιστολὴν τοῦ 4ου Πανελλήνιου Συνεδρίου Ἀνθρωπίνων Δικαιωμάτων, ποὺ ἔγινε πέρυσι στὸν ἴδιο χῶρο τοῦ “Caravel” Ἀθηνῶν καὶ ἀναμένω τὴν ἀπάντησή σας ἤ σας παροτρύνω νὰ ἔρθετε προσωπικὰ σὲ ἐπαφὴ μὲ τὸ Ἅγιον Ὅρος, πρὸς ἰδὶαν ἀντίληψιν τῶν πραγμάτων.


Μὲ ἐκτίμηση,
Ἀθανάσιος Ν. Παπαγεωργίου
Ἰατρὸς – Χειρουργὸς
Διδάκτωρ τοῦ Πάν/μιου Ἀθηνῶν

Πρόεδρος τοῦ Συλλόγου :
«Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Θεολόγος»

Πέμπτη 17 Δεκεμβρίου 2009

ΟΜΙΛΙΑ ΑΘΑΝΑΣΙΟΥ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ "CARAVEL" 29/11/2009

ΟΜΙΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΚΑ
Ξενοδοχείο “Caravel” 29/11/2009

Απόφθεγμα της ημέρας:
«Όλους εμάς, μας ενώνει ο Χριστός στο στάδιο των αρετών όπου καθημερινώς δοκιμαζόμεθα. Ο κοινός στόχος λοιπόν προϋποθέτει και τον κοινόν αγώνα, όπου επίσης όλοι ενωμένοι αγωνιζόμεθα για την Σωτηρία της ψυχής». Σήμερα το ταπεινό Ορθόδοξο ποίμνιο είναι ενωμένο, εν Χριστώ και αναλαμβάνει τα χρέη της ομολογίας Πίστεως με την χάρη και την κοινωνία του Αγίου Πνεύματος.
Με τις ευλογίες του Γέροντος καθηγουμένου της Ιεράς Μονής Αγίου Νικολάου Παιανίας κ. Ακακίου Β’, τέως μητροπολίτου Αττικής και Διαυλείας και πνευματικού πατέρα του Συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» Παιανίας, πραγματικό ιστορικό κεφάλαιο της ζώσης Εκκλησίας ΓΟΧ, χάριν του οποίου το 1961 μαζί με τον τότε Γέροντά του Αρχιεπίσκοπο Αθηνών και Πάσης Ελλάδος μακαριστόν κυρόν Ακάκιον Α’, (ο οποίος διεδέχθη τον Άγιον πρώην Φλωρίνης Χρυσόστομον Καβουρίδη) έφερε εν μέσω πολλών αντιξοοτήτων τις περιπόθητες τότε χειροτονίες από τους Ρώσους της διασποράς της Αμερικής και έχουμε σήμερα χάριτι Θεού την Αποστολικήν συνέχεια της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Τον ευγνωμονούμε και ευχόμεθα όπως ο πανάγαθος Θεός διαφυλάξει την χάριν, τας αρετάς και την πνευματικήν δύναμη, εις πολλά τα έτη.

-Επίσης και με τις ευλογίες του Καθηγουμένου της Ι.Μ.Εσφιγμένου αρχιμ. κ. Μεθοδίου και κυρίου ομιλητού της σημερινής συνάξεως, σήμερα γεφυρώνει πνευματικά την Ελλάδα με τη νοητή γέφυρα Άγιον Όρος – Αθήνα, αποδεχόμενος την πρόσκληση προκειμένου να μας καλύψει το εν εξελίξει ζήτημα ότι δηλαδή οι χαρακτήρες ελέγχου (ΒΑR CODE), ΕΊΝΑΙ 666! Σαν πνευματική συνέχεια προερχομένη από το Άγιον Όρος. Επίσης, από την Ιερά Μονή Γρηγορίου Αγίου Όρους, μία αναφορά από 23/06/1997, περί του γραμμικού κώδικα www που είναι το 666 κατά την αριθμοποίηση ομιλεί σχετικά περί αυτού. Υπάρχουν και άλλες έρευνες από Άγιον Όρος αλλά αυτή θεωρείται η παλαιοτέρα.


Αγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί, ΕΥΛΟΓΕΙΤΑΙ!
Είμαστε στην πρώην αγιοβάδιστο και αγιοφώτιστο Ελλάδα, σήμερα των μάγων και του Ούρι Γκέλερ όπου η τηλεθέαση αγγίζει τα ύψιστα ρεκόρ, μετά την απόπνοια της απελπισίας του Χάρρυ Πότερ, της τηλεοπτικής ανοχής των αστρολόγων, χαρτοριχτών και καφετζούδων, στην συνεχιζομένη κραιπάλη το αχαλίνωτου γυμνού, όπου η σεξολογία δια νόμου θα διδάσκεται στα σχολεία, σε μία Ελλάδα πλέον εξηρτημένη και εκφυλισμένη υπάκουη όμως στη Νέα Εποχή. Κάθε τόσο ευτυχώς μας έρχεται και μια ακτίνα φωτός, το 1925 στο Εκκλησάκι του «Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου» στον Υμηττό, από το Άγιον Όρος όπως μας ήλθε το 1929 με τα πρώτα κατά κόσμον μοναστήρια Αγιορειτών Επισκόπων, το 1940, με την εμφάνιση της Παναγίας στο μέτωπο, το 1972 με την διακοπή του μνημοσύνου του Πατριάρχου Αθηναγόρου, το 2003 με την κορύφωση του διωγμού της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, την 27/05/2008, ημέρα δικαιώσεως από το αθωωτικό δικαστήριο για το Εκκλησάκι της μεταμορφώσεως του Σωτήρος στη Χούσμουζα Παιανίας, όπου ετέθη αντί του Μουσουλμανικού Τεμένους και σήμερα σε αυτήν εδώ την αίθουσα γεννιέται μια ελπίδα για το γένος των Ελλήνων, μέσα από μια αντήχηση συναισθημάτων και πνευματικών αφυπνίσεων όταν οι κρατούντες σιωπούν ή εθελοτυφλούν στο κοινωνικό σκοτάδι της Νέας Εποχής. Σε ένα σκοτάδι πρωτοφανές όπου η βαρβαρότητα των ειδήσεων σχηματίζει την περιρρέουσα ατμόσφαιρα του πλανήτη με την νομιμοποίηση της μαριχουάνας στην Αργεντινή, την υιοθέτηση παιδιών από ομοφυλόφιλα ζευγάρια στην Ουρουγουάη, την νομιμοποίηση κατοχής μικροποσοτήτων όλων των ναρκωτικών στο Μεξικό, την δήθεν φωτισμένη προοδευτικότητα στους γάμους ομοφυλοφίλων στα δήθεν προηγμένα κράτη της Δύσεως και το πρόσφατο ξεκρέμασμα των συμβόλων της Πίστεως του Εσταυρωμένου και των Ιερών εικόνων από σχολεία, δικαστήρια και άλλους χώρους κοινής ωφελείας με απόφαση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που από την 11/11/09, θα ανήκει στην πρώτη ευρωπαϊκή κυβέρνηση…!
Είναι όλως αυταπόδεικτον ότι:
Από τα σημεία των καιρών αφ’ ενός και τους προφήτες αφ’ ετέρου, είμαστε απροσδιορίστως στην εποχή του Αντιχρίστου.
Με την φιλότιμη παρουσία σας, όλοι εσείς λαμπρύνετε την σημερινήν ημέρα, η οποία αποτελεί σταθμό στην Ορθόδοξη Ελλάδα μετά από πολλαπλές προσπάθειες, επί πολλά χρόνια, πολλών παραγόντων, σωματείων, συλλόγων και λοιπών εν Χριστώ αδελφών, που συνέκλιναν στις απόψεις τους και τις έρευνες τους σε ένα πολύ μικρό τμήμα μόνον ενός οργανωμένου σχεδίου, που οδηγεί όχι μόνον στο επιλεγόμενο ηλεκτρονικό φακέλωμα, αλλά κυρίως στην υποταγή της ανθρωπίνης συνειδήσεως στον οποιονδήποτε παγκόσμιο κοσμοκράτη ή κοσμοδικτάτορα. Νομίζουμε λοιπόν ότι ζούμε ήδη «στις μέρες μας» τις προφητείες!
Ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος και Ευαγγελιστής στην Αποκάλυψή του γίνεται όλο και πιο σαφής, στο ΙΓ΄ κεφάλαιο, στίχοι 16-17-18, ως σημείο αναφοράς όλων των Ορθοδόξων των οποίων όλες οι μελέτες συγκλίνουν πνευματικά. Έχουν γραφεί εκατοντάδες βιβλία για το «χάραγμα του Αντιχρίστου» και το ηλεκτρονικό φακέλωμα στην εποχή μας. Βίοι παράλληλοι των γνώσεών μας με την ηλεκτρονική τεχνογνωσία. Μέχρι σήμερα, έχουν λεχθεί πολλά και έχουν ακουστεί άλλα τόσα. Επικροτούμε τις όποιες προσπάθειες παραγόντων, συλλόγων και λοιπών Ορθοδόξων οι οποίοι μέχρι σήμερα έβαλαν καλοπροαίρετα το λιθαράκι τους στο ομολογιακό «πιστεύω» των συνειδητών Ορθοδόξων.
Αυτό που χρειάζεται με ψυχραιμία σύνεση και όχι βιασύνη, είναι ένας πνευματικός συντονισμός, ώστε όλοι σύσσωμοι εν Χριστώ να επισημάνουμε τα κοινά σημεία αναφοράς μας, χωρίς να νομίζουμε ότι επιτελούμε κανένα ιδιαίτερο αποστολικό έργο (- όντες ανάξιοι), προς γνώσιν όμως και αποφυγήν των εκ προοιμίου τεχνασμάτων του κακού, που οδηγούν στο τελικό σφράγισμα.
Αλλά με χάρι Κυρίου, χωρίς να έχει σημασία αν κάποιοι από εμάς υπήρξαν πρώτοι ή δεύτεροι στον αγώνα, όλοι εμείς εν Αγίω Πνεύματι, αλλά με ταπείνωση και αγάπη να δηλώσουμε δυναμικά την ΑΡΝΗΣΗ μας είτε στα συνώνυμα, είτε στα συνεπώνυμα, είτε στον ίδιο αριθμό του Αντιχρίστου, δηλωμένοι από το νόμο ως υποτακτικοί του και εξηρτημένοι των σκοτεινών δυνάμεων.
Αρνούμεθα λοιπόν κάθε μέθοδο επιβολής μιας παγκόσμιας δικτατορίας, ως κύριο μέτρο υποδοχής του Αντιχρίστου. Σήμερα όποιος τολμά και επωμίζεται τις ευθύνες διαγνώσεως και διερευνήσεως του υπαρκτού, δυσωνύμου αριθμού του Θηρίου της Αποκαλύψεως, 666, σε κάθε βήμα μπροστά μας, σε κάθε είδος διατροφής, σε κάθε εμπόρευμα, σε κάθε μέσο, σε κάθε στοιχείο επιστημονικού ενδιαφέροντος, ακόμα και στην ταυτότητά μας, ομολογεί εμμέσως πλην σαφώς τους κινδύνους και τα δεινά που μας περιμένουν, από την πονηράν αριθμοποίηση του ανθρώπου με τον δυσώνυμον αυτόν αριθμόν του «Θηρίου».
Υπάρχουν πολλές επιστημονικές τεκμηριώσεις που αποδεικνύουν όχι μόνο την ύπαρξη του 666, σε κάθε κοινωνική ή άλλη σχέση του ανθρώπου, αλλά και με την αλόγιστη χρήση του 666 στα διάφορα ηλεκτρονικά συστήματα είτε μηχανογραφήσεων, είτε κωδικοποιήσεων αριθμών κυρίως δια πλαγίας υποβολής, υπό την διασφάλισιν δήθεν των οργανισμών του κράτους, έστω έναντι του κινδύνου της τρομοκρατίας ή άλλων αντικοινωνικών ενεργειών με το πρόσχημα της ασφάλειας του πολίτη (βάζουμε ένα λύκο να φυλάει τα πρόβατα επειδή ένα πρόβατο μπορεί να ξεκόψει από το κοπάδι).
Αρχίσαμε κάποτε με το σύστημα “bar-code” εν έτει 1971, χωρίς να γνωρίζαμε τίποτα σχεδόν τότε, ακολούθησαν διάφοροι αριθμοί ΕΚΑΜ, Α.Φ.Μ, Κ.Κ.Α, ΑΜΚΑ (Αριθμός Μητρώου Κρατικής Ασφάλισης), όμως αυτό που περιμέναμε στη νέα ταυτότητα μας ήρθε στον ασφαλιστικό φορέα ως παράδειγμα μιας πλαγίας οδού, χωρίς να αποκλείεται και το πρώτο. Ο κωδικοποιητής του ΑΜΚΑ, ενέχεται σε ένα κεντρικότερο ηλεκτρονικό πανδέκτη που για την Αμερική είναι το UPC, για την Ελλάδα είναι το ΕΑΝ-13 ήδη από το 2008 δημιουργήθηκε ασφαλέστερο ολοκλήρωμα ηλεκτρονικής παρακολουθήσεως και ισχύει ως σύστημα Η.Δ.Ι.Κ.Α. (ηλεκτρονική διακυβέρνηση κοινωνικής ασφάλισης).
Από πολλά χρόνια περιμέναμε την κατά μέτωπο επίθεση των προδρόμων του Αντιχρίστου οι οποίοι κάποτε με το γάντι υπέβαλλαν τους άρχοντες της πολιτείας οι οποίοι ευχαρίστως απεδέχθησαν την εφαρμογή της Συνθήκης Σένγκεν για την Ελλάδα την 8η Δεκεμβρίου 1997 (αρχή όλων των κακών για την ορθόδοξο Ελλάδα), καθώς επίσης και της κρατούσης Εκκλησίας, η οποία από την 9η Φεβρουαρίου 1998, με την εγκύκλιο 2641 - αριθμός πρωτοκόλλου 445, αλλά και σε προηγουμένη εγκύκλιό της 7/04/1997, είχε τονίσει την πνευματική σημασία του αριθμού 666 και ζητούσε: «…να μην γίνει δεκτός ως κωδικός αριθμός των κρατικών ηλεκτρονικών συστημάτων και του νέου συστήματος ταυτοτήτων για την προστασία του ανθρώπου και για κανένα λόγο να μην εφαρμοστεί ούτε σαν κωδικός αριθμός». «…Η εκουσία δε αποδοχή του χαράγματος είτε αυτό είναι το όνομα του Αντιχρίστου έιτε ο αριθμός του ονόματος αυτού που αποτελεί σαφή άρνηση του Χριστού, καθιστά την Θείαν Χάριν ανενεργόν»... Σήμερα τι έπαθε η κρατούσα Εκκλησία; Τι άλλαξε; Γιατί αυτή η μεταστροφή; Ενώ τώρα γίνονται όλο και πιο πιεστικοί παραβιάζοντας αρχές, ιερούς κανόνες και Συντάγματα και τα δίνουν όλα ελεύθερα …ΦΕΥ! «Πάρτε το ΑΜΚΑ, δεν είναι τίποτα…! Είναι ένας αθώος αριθμός…» Και μεθαύριο που θα ολοκληρωθεί το πονηρό περιεχόμενο με τον επάρατο αριθμό και τον καταναγκασμό του πολίτη…, έχει ο Θεός έτσι και αλλιώς είναι εύκολες οι εγκύκλιοι! Μια εγκύκλιος παραπάνω θα ισώσει τα προηγούμενα στραβά. Ως και τούτους ακόμα τους κανόνες των ανθρωπίνων ελευθεριών και λοιπών δικαιωμάτων, τους υποσκελίζουν. Δυστυχώς κυρίως στα 20 τελευταία χρόνια είχαν μελετηθεί επαρκώς όλα αυτά τα βρώμικα συστήματα, που θέλουν πλήρη υποταγή του ανθρώπου και των συνειδήσεων στον επάρατο αριθμό του Θηρίου της Αποκαλύψεως.
Για πρώτη φορά το 1993 ενημερώθηκε και ενημερώνεται μέχρι σήμερα η κρατούσα Εκκλησία της Ελλάδος, η οποία φαίνεται ότι κρατά ισορροπίες που άλλοτε πείθουν και άλλοτε συνηγορούν, διχάζοντας ή πλανεύοντας τον κόσμο, μέχρι το τελευταίο δημοσίευμα που μας παροτρύνει να παραλάβουμε χωρίς φόβο, τον αθώο και φυσικό αριθμό του ΑΜΚΑ.
Το κυριότερο της ενόχου σιωπής της άκουσον- άκουσον είναι ο φόβος μη τυχόν και εμπλέξουν ή πάρουν στο λαιμό τους τον κόσμο, ο οποίος έχει μάθει σε άλλο μήκος κύματος να συμπεριφέρεται κοινωνικά και έρθει αντιμέτωπος με αντίξοες συνθήκες διαπραγματεύσεων, συνδιαλλαγής, εργασιακώς και οικονομικώς. Και ποιός τότε φέρει την ευθύνη(;) Δυστυχώς όλα τα ανωτέρω ενάγονται στη εγκύκλιο 2626/1997 εν όψει της συνθήκης Σένγκεν.
Σε αυτή την συνθήκη δυστυχώς υπογράψαμε την αιώνια καταδίκη μας και τώρα πολύ φυσικά βλέπουμε να μας καταδιώκουν οι ερινύες του Α.Μ.Κ.Α και μετά από αυτόν τον φαινομενικά απλό και αθώο αριθμό του Α.Μ.Κ.Α που εστάλη ήδη στον Έλληνα ασφα-λισμένο είναι βέβαιον ότι ακολουθεί η έξυπνη κάρτα του ΑΜΚΑ ήτοι η “smart card” και η “master card”, η οποία θα περιλαμβάνει το bar-code system ή το μικρο-τσίπ με όλα τα προσωπικά δεδομένα του καθενός και άνευ της οποίας είναι αδύνατη κάθε κοινωνική συναλλαγή εννόμων αγαθών και απολαβών μερίμνης δικαίου. Φυσικά, όλοι αυτή η ιστορία δεν είναι το τελικό σφράγισμα, όμως για πρώτη φορά ταυτοποιούμεθα με το δυσώνυμο και επάρατο αυτό αριθμό του Θηρίου της Αποκαλύψεως διότι δια πρώτην φοράν θα χρησιμοποιηθεί ως ο επισφραγίσας κωδικός, τα στοιχεία της ταυτότητός μας (δηλαδή ημερομηνία γεννήσεως και τόπος, μέχρι εδώ καλά) που προηγούνται του ενδεκαρίθμου συνόλου του ΑΜΚΑ. Όλο αυτό σημαίνει ότι για πρώτη φορά η ταυτοπροσωπία μας με το συμπλήρωμα του 666, αποτελεί κυριότητα με κεκτημένη εξάρτηση από τον επάρατο αριθμό. Για πρώτη φορά θα συμπεριλαμβάνεται μέσα στα προσωπικά μου δεδομένα ότι ανήκω σε αυτόν ως υποτεταγμένος σε αυτόν και διασφαλισμένος από αυτόν. Άρα, το 666 (όχι τυχαίος αριθμός) προσδιορίζει και κατοχυρώνει την ταυτότητά μας. Σαν να λέμε ο κωδικός της Ελληνικής Δημοκρατίας. Αν δεν μπορούμε να πούμε το μεγάλο ΟΧΙ τώρα που είναι στο πρώιμο στάδιο, με την Αγία άρνησή μας πολύ περισσότερο δεν θα μπορούμε να πούμε το ΟΧΙ στο τελικό σφράγισμα και ας μην επαναπαυόμεθα στα χρονικά περιθώρια που μας διατίθενται όποτε και αν αυτά συμβούν ότι μέχρι τότε έχουμε καιρό και θα δούμε… Διότι μέχρι τότε θα έχουν καιρό και αυτοί που τα σπουδάζουν καλύτερα από εμάς και θα μας έχουν εγκλωβίσει στον εξαναγκασμό, στην δουλεία και την πλήρη υποταγή των συνειδήσεων
Τώρα μας επιβάλλεται ένας μονόδρομος μιας απόπειρας των κρατούντων και δη αναγκαστικής επιβολής της προβλεπομένης παγκόσμιας ηλεκτρονικής δικτατορίας του νέου πληροφοριακού συστήματος, το “BEAST”… το «Θηρίο» των Βρυξελλών, ως εσχατολογική έννοια ενός δήθεν «εννόμου βίου» με κοινωνική ασφάλεια, με μείωση εγκληματικότητος αλλά με Ευρωπαϊκά καλούπια των Νέων Θρησκευτικών πεποιθήσεων, του Οικουμενισμού και της Πανθρησκείας.
Η (ου μη γένοιτο) αποδοχή της τελειοποιημένης κάρτας ΑΜΚΑ, εμπίπτει στις ποινικές προβλέψεις, θεωρουμένων ως αντισυνταγματικών κατά της Ελευθερίας του ατόμου, της αξιοπρεπείας αυτού και της Ορθοδοξίας, όπως προκύπτει από το άρθρο 2 παρ. 1, το άρθρο 5 παρ. 2 και του άρθρου 13 παρ. 1 του Συντάγματος, που προβλέπουν την διαφύλαξη ιδεωδών και αξιών του ανθρώπου και δη του Έλληνος πολίτου. Φυσικά η σημερινή αλλά και μελλοντική ηλεκτρονική τεχνολογία ως προδρομικού χαράγματος εξ’ αφής, λόγω ιδιοχείρου χρήσεως αυτής (έναντι του εξ’ αποκαλύψεως συσσωματωμένου ή εμφυτευμένου χαράγματος επί της δεξιάς χειρός και του μετώπου), συνεπάγεται η ευθύνη από τη σύσταση μιας εταιρίας ΗΔΙΚΑ (ηλεκτρονική διακυβέρνηση κοινωνικής ασφάλισης) η οποία θα διαχειρίζεται κάθε σύστημα λογισμικού, ήτοι ηλεκτρονική επεξεργασία και ελέγχου της συνειδήσεως των ανθρώπων υποχρεωμένων σε ομαδοποίηση, κατηγοριοποίηση χάριν στατιστικών εξεργασιών, δηλαδή στυγνό ρατσισμό.
Έχουμε το επί θύραις αναγκαστικό δίκαιο όπως π.χ. πρόκειται για την Κ.Κ.Α (Κάρτα Κοινωνικής Ασφάλισης) η οποία παράλληλα με κάθε τι στοιχείο αστυνομικής ταυτότητος που έχει συνδεθεί με το 666, που ήδη ελέγχεται πανταχόθεν και αναποφεύκτως ώστε ο καθείς παρακολουθείται, ελέγχεται και εξ’ αντικειμένου υποβάλλεται ή εξαναγκάζεται στο μονόδρομο των πράξεών του, ποδηγετείται, προσδιορίζεται ή περιορίζεται, έπαψε δηλαδή να είναι ελεύθερος όπως τον ήθελε ο Θεός, αν αυτό δεν επιταχύνει την οργή του Θεού!
Θα έπρεπε το κράτος και η Εκκλησία να μεριμνήσουν για την προστασία του ατόμου-πολίτου και του ατόμου-ποιμνίου - όχι για την εξαθλίωση αυτού, αλλά για την προστασία από την ηλεκτρονική επεξεργασία και καταγραφή προσωπικών δεδομένων με νομοθετημένες πράξεις Συνταγματικής διαδικασίας, είτε περί άρσεως του νόμου 3655/2008, είτε τροποποιήσεως αυτού προς το συμφέρον του ατόμου και των θρησκευτικών πεποιθήσεων σε ότι αφορά το ποίμνιο. Θεωρείται αναφαίρετο δικαίωμα του καθενός να εξαιρεθεί από τον ανωτέρω νόμο όπως κατά καιρούς πολλοί… (διάφορες θρησκευτικές μειονότητες) έχουν εξαιρεθεί κυρίως για τα θρησκευτικά πιστεύω τους.
Το συμπέρασμα είναι ότι εμείς δεν είμαστε ικανοί να διώκουμε τον Αντίχριστο, είμαστε όμως ικανοί να λέμε την αλήθεια στον κόσμο, όσο και να είναι σκληρή όσο και αν αντιβαίνει συμφέροντα. Επίσης, είμαστε υποχρεωμένοι πνευματικά στον Γέροντα της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου, ο οποίος έπρεπε να διακινδυνεύσει να έρθει μέχρι την Αθήνα για να μας πει πράγματα περί του ΑΜΚΑ, που όφειλε η κρατούσα Εκκλησία να το πράξει και την περιμένουμε εισέτι, προ του τελικού σφραγίσματος οπότε θα είναι πολύ αργά!


Αθaνάσιος Ν. Παπαγεωργίου
Ιατρός – Χειρουργός

Πρόεδρος του Συλλόγου :
«Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΓΙΑ ΤΟ ΕΚΚΛΗΣΑΚΙ ΤΟΥ "ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ" ΣΤΗ ΧΟΥΣΜΟΥΖΑ ΠΑΙΑΝΙΑΣ




1η Επέτειος ενός ακόμα θριάμβου
ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΑΙΑΝΙΑ
ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΗΓΥΡΙΚΗ ΑΘΩΩΣΗ
"ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΑΣ ΘΑΥΜΑ"


Πέρασε ήδη ένας χρόνος από το πολύκροτο δικαστήριο της 27/05/2008, στο Κορωπί. Δικαζόταν ο Πρόεδρος του συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», Παιανίας για τρία εγκλήματα και χωρίς υπεράσπιση ενός Δικηγόρου…!
Ίσως η Θεία Οικονομία ήθελε αποκλειστική νίκη του Μεταμορφωθέντος Χριστού, το όνομα του οποίου εδόθη στο θρυλικό Εκκλησάκι της Χούσμουζας, χωρίς να μοιράση τη νίκη αυτή με ένα δικηγόρο.
Τα γεγονότα εναλλάσσονται με τα διψασμένα ερωτήματα της « Έδρας», σε μία μάχη στοιχείων και αποδείξεων μέσα σε ακραίο, ανακριτικό περιβάλλον εφόσον τα θέματα και οι τεκμηριώσεις άπτονταν λίαν εμπιστευτικών αλλά και άλλης στρατηγικής στοιχείων του Ελληνικού Κράτους και ιδίως του Υπουργείου Εξωτερικών…. Το θέμα πραγματικά καίει!
Δυόμιση ώρες διαδικασίας όπου διελευκάνθη όλο το θέμα περί «Τεμένους», «Πολιτισμικού Κέντρου του Ισλάμ», περί σύγχρονων «Δουρείων Ίππων», αμέσων η εμμέσων της Παναιρέσεως του Οικουμενισμού, περί «αμοιβαιοτήτων σχέσεων» συμβατικών Εθνοτήτων και αντιστοίχων θρησκειών μίας επιβεβλημένης Πανθρησκείας μέχρι τα υποτιθέμενα παραπτώματα (αναφερόμενα ως εγκλήματα), προς Δασαρχείο, Πολεοδομία και Ναοδομία, προκειμένου να βγει στο φως ένας Θυρεός της Πίστεως, ένα Εκκλησάκι, το οποίο όχι μόνον θα εξεδίωκε το Τέμενος του Ισλάμ από την Παιανία με την Θεία Χάρι του αλλά θα
μας θύμιζε και την μεγάλη υποχρέωση που δυστυχώς εδώ και 188 χρόνια δεν πραγματοποιήσαμε προς τον Σωτήρα Χριστό.
1821-2009, 188 χρόνια ντροπής για τους Νεοέλληνες που ενδιαφέρονται για χίλια δυό άλλα εκφυλιστικά προσχήματα, ευτελούς καθημερινότητος εκτός από το «Ευχαριστώ» στον Σωτήρα Χριστό που αφενός μας απάλλαξε από τον Τουρκικό Ζυγό και αφετέρου ευλόγησε την προσφορά αίματος των αγωνιστών Εθνοπατέρων του 1821.
Προς γνώσιν όλων θυμίζουμε ότι η ιδέα περί Τάματος του Έθνους, εθεμελιώθη επισήμως με το «Η» ψήφισμα της Δ Ἐθνοσυνέλευσης της 31/07/1829 αλλά και εν συνέχεια των Βασιλικών Διαταγμάτων από 1834 και 03/04/1838 ΦΕΚ 12, τα οποία τονίζουν ότι επιβάλλεται να πραγματοποιηθεί, το Τάμα του Έθνους, ως μνημείο θυσίας, ευγνωμοσύνης και λατρείας επί ονόματι του Ελευθερωτού Σωτήρος Χριστού.
Ποίος Έλληνας σήμερα γνωρίζει αυτό το Ιερό ψήφισμα; Ποίος πονηρός άνθρωπος η σύστημά μας έκανε να το ξεχάσουμε; Ε λοιπόν όχι! Ο Σύλλογός μας από το 1999 που υφίσταται ομολογών, τονίζει συνεχώς την υποχρέωσή μας αυτή και μεταλαμπαδεύει μέχρις ότου βρεθεί μία Κυβέρνηση η ένα σύστημα που θα παρουσιάσει στις μέλλουσες γενεές ένα μεγαλεπήβολο ναό, δίκην Αγίας Σοφίας Κωνσταντινουπόλεως η και μεγαλύτερο, με χρήματα που δεν θα έχουν κλέψει από τον Ελληνικό Λαό…, ούτε θα είναι φερμένα από την ιοβόλο Δύση δίκην «Νέου Δουρείου Ίππου».
Όμως στην εφετινή πανήγυρη της Τετάρτης 19/08/2009 (ν.ημ.). στο εν λόγω Εκκλησάκι του «λόφου» Χούσμουζα Παιανίας, η Χάρις του Σωτήρος Χριστού υπερπλήρωσε τις καρδιές όλων, παρά την εργάσιμη ημέρα και κυρίως μέσα στο κατακαλόκαιρο των αδειών και των διακοπών. Η Χάρις αυτή «μεταμόρφωσε» κατάμεστο τον λόφο από κόσμο Πιστών προσκυνητών που είχαν κατακλύσει τον δρόμο από τον περίγυρο του Ιερού Ναού, προς πάσαν διέξοδον(α) προς το δάσος.
Εξήντα αυτοκίνητα, 350 άτομα και τα απανθίσματα τήΕκκλησίας με τις ευλογίες του Ιερομονάχου π. Γρηγορίου της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, έδωσαν το στίγμα και την εικόνα μίας σεπτής εορτής, με ιδιαίτερο εθνικό παλμό και Ορθόδοξο κατάνυξιν.
Στην Παιανία πλέον έγινε θεσμός. Είναι ήδη έθιμο, αποτελεί δεδομένο ορόσημο Πίστεως ότι η ξεχωριστή προσευχή, η προσεγμένη παρουσία «Ιερού Πιστεύω» σε μία ομολογιακή σύναξη Αγιορείτικης Θείας Λειτουργίας, είναι ότι ιερότερο που θα προσπαθούν να επεξηγούν οι μέλλουσες γενεές νεολαίων της Ελλάδος.
Το μήνυμα είναι η εμπέδωση της Θείας Λατρείας ως γνήσια Ορθοδοξία, η έμπρακτη ομολογία Πίστεως, η πάγια αφιέρωσις στα πάτρια δεδομένα, η αναλαμπή από τα σύγχρονα σκοτάδια των Οικουμενιστών και Εβραιομασώνων, κυρίως όμως το πολυλεχθέν «ΟΧΙ» στο Τέμενος του Ισλάμ και το «ΝΑΙ» στο τάμα του Έθνους.
Φυσικά το πόρισμα του Δικαστηρίου ήταν εξόχως πανηγυρικό, μία περίλαμπρος νίκη, ένα θαύμα! Η γενική έκφρασις του Δικαστηρίου υπήρξε αξιοθαύμαστη και επαινετική. Τόσον ο Πρόεδρος του Δικαστηρίου, όσον και ο Εισαγγελεύς της
Έδρας, ενώ στην αρχή ήσαν σκληροί και αμείλικτοι, εφ’ όσον διελευκάνθη η αλήθεια και τεκμηριώθηκε κάθε υπόνοια η αμφιβολία, στο τέλος υπήρξαν κατά Θεόν φωτισμένοι και μας χάρισαν συγκινήσεις μοναδικές, τις οποίες περιστοίχιζαν τα χειροκροτήματα με την αγάπη τους, 100 περίπου άτομα που παρίσταντο αγωνιωδώς.
Αδέλφια συνέλληνες, εμείς οι Παιανιείς και συγκεκριμένα του συλλόγου «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος», επράξαμε το καθήκον μας πέρα για πέρα! Επιλέξαμε με το κληρονομικό δικαίωμα που μας προσδίδει το αίμα των προπατόρων μας, αγωνιστών πάντοτε υπέρ Πίστεως και Πατρίδος να ζήσουμε και να πεθάνουμε ως Έλληνες και Ορθόδοξοι! Ας μας μιμηθούν λοιπόν και άλλοι συνέλληνες στην μαρτυρική επικράτεια. Όπου η «… κάθε συρρίκνωση συνόρων και κάθε μείωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της Χώρας…», ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΕΜΑΣ δεν είναι θέμα πολιτικό αλλά “casus belli”…. για τον ένδοξο Ελληνικό στρατό!


ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΓΙΟΥ-ΙΑΤΡΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ-ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ Ο ΘΕΟΛΟΓΟΣ" ΠΑΙΑΝΙΑΣ

2Η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΟΣ -ΚΥΠΡΟΣ 2009

ΔΕΥΤΕΡΗ ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
ΑΠΟ ΤΗΝ ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΤΟΥ «ΠΡΩΤΕΙΟΥ»!

ΜΙΑ ΕΠΙΒΕΒΛΗΜΕΝΗ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ 13η Οκτωβρίου 2007
ΟΠΟΥ ΣΤΗ ΣΥΝΟΔΟ ΤΗΣ ΡΑΒΕΝΝΑΣ «ΕΠΕΣΕ ΦΑΡΔΙΑ-ΠΛΑΤΙΑ»
Η ΥΠΟΓΡΑΦΗ ΠΕΡΙ ΣΥΝΑΙΝΕΣΕΩΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΩΤΕΙΟ ΤΟΥ ΠΑΠΑ.
(Βλ. σχετ. δημοσίευση στο περιοδικό ¨Άγιος Αγαθάγγελος¨ τεύχος 233)

Μέχρι να μάθει ο Πάπας και οι ομόδοξοί του ότι «Πρώτος» και Αρχηγός της εκκλησίας είναι ΜΟΝΟΝ ο Κ.Η.Ι. ΧΡΙΣΤΟΣ, ο Θεός ημών, ως μοναδική κεφαλή του σώματος της εκκλησίας, ο,τι διεκδικεί εν κόσμω, είναι δυστυχώς χωρίς να το καταλαβαίνει, τουλάχιστον αιρετικό. Δυστυχώς παρόμοιες αιρετικές απόψεις ως προαιώνιες παπικές αξιώσεις, δεν τις αντιλαμβάνονται ως φαίνεται, ούτε προσκείμενοι της Ορθοδοξίας. Εξάλλου, κάτι περί πρωτείου δεν χωρά, ως ανυπόστατο στην Ορθόδοξο εκκλησία και αυτομάτως υπονοείται παύσις ενωτικού διαλόγου σε οποιοδήποτε επίπεδο αρχηγών, διότι υπεράνω πάντων των ποιμεναρχών επισκόπων είναι η Οικουμενική Σύνοδος!
Η Ορθοδοξία, ως μοναδική εκκλησία, διολισθαίνει και αυτή ως καθ’ υποτροπήν ανήμπορος και επομένως μη υπάρχουσα για να αντισταθεί σθεναρώς στα σκανδαλώδη εφευρήματα της παπικής αυλής. Γι’ αυτό το λόγο, στα καθ’ υποτροπήν ολισθήματα χρειαζόμαστε μόνο «Μάρκους Ευγενικούς» για να ομολογούν μπροστά κυρίως στα αιρετικά δόγματα που κάθε τόσο προκαλούν με τα πονηρά τεχνάσματα, για τα οποία εξ’ άλλου η Δύσις απεκόπη από το σώμα της Μίας Αγίας Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας.
Δεν είναι μόνο το «Πρωτείο» ως διεκδικούμενο στοιχείο κοσμικής προβολής και αρχηγικής εξουσίας από την αποστατικήν Δύσιν αλλά και ένα παράλληλο πνεύμα περί του «Αλαθήτου» για το οποίο θα πρέπει να προετοιμαστούμε (ίσως) για άλλη μία Σύνοδο…(;) παρόμοιά της Ραβέννας, η του Μπαλαμάντ η της Ασίζης, όπως και της Κύπρου σήμερα. Κάθε φορά νέες αγωνίες και νέα ερωτηματικά! Και ξανά ως επίσημοι καλεσμένοι «οι δικοί μας» με «κατανόηση» και αγαπολογίες αμέσως η εμμέσως να προσυπογράψουν και να συμφωνήσουν πρόθυμοι για να μην χαλάσουν τις καρδιές με τους δυνατούς δήθεν της γης.
Στο κείμενο της Ραβέννας αναπτύσσονται δύο βασικές αρχές της εκκλησίας απ’ όπου θα ξεκινούσε ο διάλογος, Η ΣΥΝΟΔΙΚΟΤΗΣ ΚΑΙ Η ΑΥΘΕΝΤΙΑ! Με λίγα λόγια η παπική «εκκλησία» αντί να ζητήσει συγγνώμη και επιστροφή στη βάση, προσπαθεί να συνδέσει με αδύναμους κρίκους, το 1054 με το σήμερα, σαν να μη συνέβη απολύτως τίποτα. Ενώ το χάσμα τουλάχιστον Θεολογικώς είναι αγεφύρωτο, είτε με τις υπάρχουσες ως άνω διαφορές, είτε με τις εξουσιαστικές κοσμικότητες. Ουδείς εσκέφθη από τους μετέχοντες των συνόδων ότι η πίστις της Εκκλησίας του Χριστού, όπως μας παρεδόθη από τους Αγίους Πατέρας, είναι θεόπνευστη, αδιαπραγμάτευτη και στερεωμένη από τους ολίγους που θα ακολουθήσουν ομολογιακά σύμφωνα με τους Ιερούς Κανόνες.
Επιτέλους, ξύπνησαν μερικά από τα πρώην μη αηδή στόματα να τυρβάζουν περί του πρωτείου και μάλιστα εκπρόσωποι ποιμενάρχες της Ελλαδικής Εκκλησίας, όταν στις 13 Οκτωβρίου 2007 είχαν όλοι καταπιεί την κάμηλον εγκλωβισμένοι στη σύγχρονη αρένα του Πάπα.
Δεν είναι μόνο η Ραβέννα που θέλει την κυριαρχία του παποκαισαρικού συστήματος, η ιστορία κατέδειξε διαφόρους λατινόφρονες ή με λατινόφρονα αισθήματα να απαρνούνται εμμέσως πλην σαφώς την Ορθοδοξία.
ΙΣΤΟΡΙΚΑ:
Από το 1274 ο αυτοκράτωρ Μιχαήλ Παλαιολόγος, ο Αζυμίτης,
αποφάσισε την πλήρη υποταγή της Ορθοδοξίας
στη Δυτική εκκλησία του Πάπα

ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ
Προχθές την Παρασκευή, η Εκκλησία μας των ΓΟΧ Ελλάδος, εόρταζε τους Ζωγραφήτες Μάρτυρες του Αγίου όρους, οι οποίοι εμαρτύρησαν επί Ιωάννου Βέκκου του Λατινόφρωνος
• --------------------------------------------------------------------------------------------------------
• Πέρασαν αιώνες με υποδαυλισμένη την Ορθοδοξία και ο πάπας να σκανδαλίζει.
• Το 1965 γίνεται άτυπη ένωση των εκκλησιών …και σήμερα μας το προσφέρουν με δήθεν ενωτικές τάσεις.
• Το 1993 η τότε κρατούσα Ορθοδοξία αναγνώρισε τους Ρωμαιοκαθολικούς ως εκκλησία. Το ίδιο έγινε το 1987 στο Μπάρι, το 1988 στο Μπαλαμάντ, το 1989 στο Μόναχο.
• Το 1995 με την τελευταία διακήρυξη του πάπα Ιωάννη Παύλου του 2ου με την εγκύκλιο «Ut unum sint», η καθολική «εκκλησία» ισχυρίζεται ότι διατήρησε την διακονία του διαδόχου του Αποστόλου Πέτρου και ως εκ τούτου μπορεί να ασκεί μία μορφή πρωτείου. Παρόμοια διακήρυξη πιο πρόσφατη περί πρωτείου ήταν η άποψη του πάπα Βενεδίκτου ‘ΙΣΤ στο Φανάρι του 2006.
• Το 2000 στη συνέλευση της Βαλτιμόρης η παποκεντρική ερμηνεία της υπεροχής ως δήθεν αποστολικής διακονίας υπεραμύνθηκε της Ουνίας .
• Το 2007 λίγο προ του πρωτείου στη Ραβέννα (τον Ιούλιο) θεώρησε ελλειμματικές τις ορθόδοξες τοπικές εκκλησίες επειδή δεν έχουν κοινωνία με τον «διάδοχο» του Πέτρου!... Στις 8 Οκτωβρίου 2007, η Β’ Βατικάνειος Σύνοδος εκφράζει την εμμονή του Πάπα στον Ρωμαιοκεντρικό οικουμενισμό με σαφή αποστολική διαδοχή, με μυστήρια και όπως φαίνεται και στην επιστολή της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη (συμπρόεδρο της μικτής επιτροπής του διαλόγου) δυστυχώς.
• Στις 20/5/09 από την ημερίδα της Θεολογικής σχολής του Α.Π.Θ. διαβάσαμε τα εξής : «…βλασφημία να υπερβούμε τους Άγιους Πατέρες και να ενωθούμε με τους Ρωμαιοκαθολικούς. Παραδέχονται ότι οι ορθόδοξοι αντιπρόσωποι στις 13/10/07 προσυπέγραψαν το κείμενο της Ραβέννας. Επίσης αποδεχθήκαμε την παρουσία ουνιτών στον διάλογο και ως ορθόδοξοι συμβιβαζόμαστε με την παρουσία τους σε επίσημες συνομιλίες Ρωμαιοκαθολικών και Ορθοδόξων». Όμως, τι κάνουν για αυτό οι Θεολόγοι μας;

Έχουμε την τιμή να είμαστε εκ των ελαχίστων μεταξύ των συλλόγων της Ελλάδος που αφυπνίσαμε σχετικώς, όσο η οικονομία του Κυρίου μας επέτρεψε να βγάλουμε στη φόρα, την μεγάλη κατά συρροήν προδοσία, τώρα και στη Ραβέννα, με προέκταση στην Κύπρο. Δυστυχώς όμως και τούτη τη φορά η κρατούσα και κακώς κατακρατούσα εκκλησία των υποτιθεμένων Ορθοδόξων δεν διέθετε έναν «Μάρκο Ευγενικό», γίγαντα της Ορθοδοξίας για να εκστερνίσει το μεγάλο «ΟΧΙ» χωρίς περιστροφές στον παποκαισαρικό οικουμενισμό του οποίου η πρόθεση είναι όπως πάντα δυστυχώς, υποταγή της Ορθοδοξίας στους «ακοινώνητους».
Στην εφημερίδα του «Ορθοδόξου Τύπου» 2-10-09 από δημοσίευση θέσεων του Αρχιμανδρίτου της Ι. Μ. Γρηγορίου του Αγίου Όρους κ. Γεωργίου υπάρχει αναφορά, 2 χρόνια ακριβώς μετά την σύνοδο της Ραβέννας (έστω και καθυστερημένα), πως η μικτή διεθνής επιτροπή του θεολογικού διαλόγου Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών που συνήλθε αυτές τις μέρες στην Κύπρο, άφησε πολλά ερωτηματικά πέραν από τη συμπροσευχή και τα πρωτόκολλα εκατέρωθεν, αν τελικά δοθούν στη δημοσιότητα με κάθε λεπτομέρεια και σε ποιό βαθμό.
Ο διάλογος πέταξε τις ασπίδες ώστε να μη χρειάζονται πλέον «Μάρκοι Ευγενικοί», άρα ποιοί θα υποχωρήσουν εφόσον για τα αιρετικά δόγματά τους οι Ρωμαιοκαθολικοί δεν κάνουν πίσω με τίποτα, όπως το filioque (το είδαμε στην αποκαλυπτική έρευνα προς τιμήν του κ. Ιεροθέου Ναυπάκτου ο οποίος μας παρουσίασε το καινούριο σύμβολο της πίστεως διαμαρτυρόμενος για την αισχρή και ύπουλη επιθετικότητα της Δυτικής Εκκλησίας) καθώς επίσης του «πρωτείου» που θα έχαιρε νέας εκτιμήσεως εφόσον εξακολουθούν να το συνδέουν με χαμένες η ανύπαρκτες διεκδικήσεις της πρώτης χριστιανικής χιλιετίας ήτοι την προ του σχίσματος.
Πως θα αποκηρύξουν τώρα στην Κύπρο το παγκόσμιο παπικό πρωτείο όταν δεν το αποκήρυξαν, ενώ μπορούσαν, στην σύνοδο της Ραβέννας;; Αν υπάρχουν ίχνη ομολογίας θα έπρεπε ήδη να είχαν φανεί. Αλλιώς και αυτή η προσπάθεια θα έχει καμφθεί στα φιλόφρονα και γλοιώδη σχέδια της παπικής πανουργίας, όπως τα γνωρίσαμε τόσο στη Ραβέννα 13-10-07 καθώς και στο Φανάρι 31-11-06. Επίσης, τα υπόλοιπα τρωτά τους όπως της «κτιστής χάριτος», του «αλαθήτου» και της ασπίλου συλλήψεως, εκ των βλασφήμων αιρέσεων οι οποίες εξακολουθούν να υφίστανται τη ανοχή «της ημετέρας» πλευράς.
Η Κύπρος για την ιστορία δεν υπήρξε μόνον ένας νέος ανορθόδοξος διάλογος Ορθοδόξων και Παπικών αλλά και μία μεγάλη πρόκλησις, δυστυχώς εξηντλημένων ευθυνών. Απ’ ο,τι είδαμε από τα λίγα που δημοσιεύτηκαν, ας μην τρέφουμε φρούδες ελπίδες, διότι όλες οι θέσεις του διαλόγου αποκλίνουν θεολογικά. Το περίεργο είναι ότι αίφνης και τούτη τη φορά, απέχει και η νεοσυνωμοτούσα Εκκλησία της Βουλγαρίας (όπως και στη Ραβέννα)! Τυχαίο;; Κύριος οίδε… Εκ μέρους της Ορθοδόξου εκκλησίας πάντως συνήλθε και η προικώα συμμαχία σαφούς αρνήσεως 11.000 περίπου κληρικών και λαϊκών οι οποίοι υπέγραψαν την «ομολογία πίστεως, κατά του οικουμενισμού» μέσα από την οποία λογικά δεν δικαιούνται οι μετέχοντες του διαλόγου να αγνοούν τις θέσεις της καθολικής εκκλησίας.
Επομένως το κείμενο θα συνυπογραφεί παρανόμως η πλαγίως και ίσως εμείς δεν το μάθουμε ποτέ, ίσως μετά από 40 χρόνια όπως έγινε και με την ένωση των εκκλησιών επί Πάπα Παύλου του 6ου και του Αθηναγόρα 7-12-’65 και το οποίο, μάθαμε πριν από λίγα χρόνια. Όμως τι ισχύ μπορεί να έχει όταν στα καθ ἠμᾶς δεν θα εκφράζει την γνησία Ορθοδοξία, ήτοι την Ορθόδοξο θεολογική πίστη;
Μπορεί τα σημεία των καιρών και η Νέα εποχή να έχουν ανάγκη τέτοιων συνόδων, ωστόσο όλα γίνονται προ της ελεύσεως του Aντιχρίστου. Όμως εμείς τι θέση παίρνουμε;; Θα επιτρέπουμε σε τέτοιους ολιγωρούς της Πίστεως να ομιλούν περί Ορθοδοξίας; Περί Ιερών Κανόνων; Περί Ομολογίας; Και να έχουν το θράσος να γιορτάζουν κάθε χρόνο με τις λάμπουσες αμφιέσεις των τη γιορτή του Αγίου Μάρκου του Ευγενικού; Και τους ανεχόμεθα ακόμα;
Όλοι αυτοί έχουν συντριβεί ρεγχάζοντες στην πνευματική τους πενία, ομοιάζοντες με σύγχρονες πόρνες που αρέσκονται να ομιλούν περί ηθικής. Με ποιό εκκλησιαστικό δικαίωμα πρέπει να επιβιώνουν και να δηλητηριάζουν συνεχώς το ποίμνιο των Ορθοδόξων; Και το χειρότερο: την περασμένη Κυριακή 18-10-09 σε χαιρετισμό του ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος προς τους εκπροσώπους των αυτοκεφάλων Ορθοδόξων εκκλησιών και της Ρωμαιοκαθολικής κάστας, επεσήμανε την ΑΝΑΓΚΗ ΣΥΝΔΙΑΛΛΑΓΗΣ με σκοπό την άρση των διαφορών… επιμένουν, όπως έγινε και στα Ιεροσόλυμα το 1965 που ήραν τα κωλύματα περί ενώσεως με την γνωστή άρση των αναθεμάτων και της ακοινωνησίας…
ΑΙΣΧΟΣ ΚΑΙ ΠΑΛΙ ΑΙΣΧΟΣ ΣΤΟΥΣ ΛΥΚΟΠΟΙΜΕΝΕΣ!!

ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ-ΙΑΤΡΟΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ- ΣΥΛΛΟΓΟΣ "ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΘΕΟΛΟΓΟΣ" ΠΑΙΑΝΙΑΣ

1η ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ - ΡΑΒΕΝΝΑ 2007

ΜΑΥΡΗ ΕΠΕΤΕΙΟΣ
13/10/2007 (ν.η.)
ΑΠΟ ΤΗ ΝΕΑ ΕΠΙΣΗΜΗ ΦΡΑΓΚΟΚΡΑΤΙΑ
Ραβέννα 8-16/10/2007


Σαστίζει κανείς όταν ακούει να του αναφέρουν για «μαύρες επετείους». Στην Ελληνική Ιστορία οι μαύρες επέτειοι αφορούν μαύρες στιγμές που συγκλόνισαν και επηρέασαν δυσμενώς τα συναισθήματα που συνήθως θυμίζουν μαυροφόρες χήρες, αγέλαστα πεινασμένα ορφανά, σπίτια ρημαγμένα.
Θυμίζουν επίσης μαρασμό κοινωνικό και κατάθλιψη εφόσον πλήττονται μέσα από αυτές τα πιστεύω, τα ήθη, τα έθιμα και ιστορικές παρακαταθήκες. Με αγανάκτηση και τώρα, βλέπουμε να εμφανίζονται προδοτικά αλλεπάλληλα φαινόμενα από γνωστούς πονηρούς του διωκτικού παρελθόντος.
Κλείσαμε ένα χρόνο από το μεγάλο «ραντεβού» του μακαριστού Χριστόδουλου… (από αυτά που βίαια και κακόδοξα έχουν γίνει στο απώτερο και στο εγγύτερο παρελθόν της Ελληνορθοδόξου Ιστορίας, έστω και με αναθέματα!)
Ραβέννα Ιταλίας 8-16/10/2007, κατεγράφη πλέον και αποτελεί μαύρο ιστορικό παρελθόν κατά την Σύνοδο των Ορθοδόξων μετά των Ρωμαιοκαθολικών σε μια ύπουλη ατμόσφαιρα συγκρατημένων αισιοδοξιών από τη μια και περιεσφιγμένων νοοτροπιών από την άλλη.
Μια εβδομάδα παθών με τον Θεό στον «πάγο».
Εν επιγνώσει όλων των συνελθόντων, συνέπασχον επί εγνωσμένων και προ τετελεσμένων διαδικασιών, που εδώ έκλειναν ένα κύκλο επιθυμιών εκ μέρους του Παπόβιου Βατικανού. Εκεί ακριβώς θα υπέγραφον τόσο απλά το ΠΡΩΤΕΙΟΝ του Πάπα κατά το παροουσιασθέν, ενώπιον όλων, πρωτόκολλο των 46 άρθρων.
Ως γνωστόν, το Πρωτείον (πρώτο και κύριο μέλημα) μαζί με το Αλάθητον, το Φιλιόκβε και τόσα άλλα αιρετικά στοιχεία, αποτελούν την κακόδοξη και Θεομάχο διεκδίκηση των Παπικών αλλά τη συναινέσει των υπολοίπων Χριστιανικών τάσεων και «εκκλησιών», τα οποία στρογγυλοποιούνται στη δίνη των τεχνασμάτων του Πάπα Ρώμης. Σε κάθε εποχή, η Παπική αίρεσις ξεκαθαρίζει ένα-ένα από τα ανωτέρω στοιχεία αναλόγως το κατά πώς προβάλλεται δογματικώς, ώστε ως «γνήσιος» ηγέτης και «Θεόσταλτος» Πάπας, να αποτελεί πνευματική συνέχεια και αποστολική διαδοχή του Αποστόλου Πέτρου εν Ρώμη.
Στη Σύνοδο αυτή, εξέλειπε ο Χριστόδουλος λόγω της επαράτου νόσου του. Μεταξύ των Συνοδικών (Ανατολής και Δύσεως), παρέστησαν: Συμπροεδρία του Καρδιναλίου Βάλτερ Κάσπερ και του Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη. Απείχε αδικαιολογήτως… (για εμάς καλώς) το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, ενώ το Ρωσικό Πατριαρχείο τεχνηέντως εζήτησε να αποχωρήσει προκειμένου να μην αποτελέσει συνύπαρξη, μετά της αντιπροσωπείας της Εκκλησίας της Εσθονίας.
Την Εκκλησία της Ελλάδος εκπροσώπησε ο Τιτουλάριος, Μητροπολίτης Αχαΐας και εκπρόσωπος στην Ε.Ε. κ. Αθανάσιος, καθώς ο μητροπολίτης Μεσσηνίας κ. Χρυσόστομος δεν μπόρεσε να παραστεί λόγω των εργασιών της Ιεραρχίας στην Ι. Μονή Πετράκη. Επίσης, παρέστησαν και λοιποί άνευ χαρτοφυλακίου Μητροπολίτες και λαϊκοί.
Όλα έγιναν ακώλυτα και ομαλά και άνευ ουδεμιάς αντιρρήσεως, σαν να ήταν όλα προμελετημένα και προαποφασισμένα (λες;). Η κάθε σύγκριση με ανάλογο πράξη που θυμίζει ψευδοσύνοδο Φεράρας και Μάρκο Ευγενικό, είναι ατυχής! Μετά από αυτή τη λαμπρά εβδομάδα, τόσον επιθυμητήν υπό των Λατίνων και τόσον μισητήν υπό των Αγίων μας Πατέρων, Συνοδική ντροπή, εστιγμάτισαν βάναυσα την Ορθοδοξία.
Ο Πάπας Ρώμης πάντα ήθελε το πρωτείο του Κυρίου, σαν να έκλεβε την Θεότητα του Κυρίου και να αντικαθιστούσε τον ουρανό με τη γή (έτσι μας τον παρουσιάζουν Θεοποιημένο επί γής).
Το ερώτημα είναι εάν οι Ελληνορθόδοξοι της Συνόδου κατάλαβαν τι έκαναν; Και τι κέρδισαν από όλη αυτή την Ιστορία (διότι δεν είναι δυνατόν να κάθεσαι σε ένα τραπέζι ως κοινωνός συνδαιτυμών και να μην λαμβάνεις μειράκιον δικαιώματος ή αντιδώρου;).
Τι σημαίνει Πρωτείον και Πρώτος; Δεν είναι αυτό που λένε οι ηττηθέντες εναρμονισμένοι αιρετικοί της Ελλάδος, «..ε! δεν είναι και τίποτα.. Πρώτος μεταξύ ίσων..» ΟΧΙ κύριοι, δεν είναι έτσι. Ο Πρώτος είναι Πρώτος, ο άλλος είναι τίποτα! Πρώτος σημαίνει επικεφαλής, αρχηγός, το «κουμάντο». Όπως στο Άγιον Όρος… ο Άγιος Πρώτος είναι ο κυβερνήτης αυτού του κράτους εν κράτει. Δεν υπάρχει δεύτερος και τρίτος. Αυτό σημαίνει ότι όπως-όπως κέρδισαν το Πρωτείον οι Παπικοί και ως εκ τούτου ηγούνται της Εκκλησίας του Χριστού.
Καταλάβατε κύριοι νεοσυνοδικοί; Βάλλατε αρχηγό έναν αιρετικό, σχισματικό και αμετανόητο, Αρχηγό σας και τούτο λόγω της αναξιότητός σας. Αποδείξατε ότι δεν έχετε το σθένος να κρατάτε ψηλά το Ευαγγέλιον, απλούστατα παραπατώντας σας έπεσε από τα χέρια.
Από τα πρακτικά της Συνόδου της Ραβέννας, διαβάσαμε τα προοιμιακά όπως: «…Ίνα πάντες εν ώσι, καθώς συ, Πάτερ, εν εμοι καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημιν εν ώσι, ίνα ο κόσμος πιστεύση ότι συ με απέστειλας» (ιω. 17,21).
Και ακολουθεί η συμπροσευχή: «…το πνεύμα του Αναστάντος Κυρίου (δεν γνωρίζουμε γιατί δεν αναφέρονται στο Άγιον Πνεύμα), να ενδυναμώνη τας καρδίας και τας διανοίας ημών, ώστε να απολαύσωσι των καρπών της ενότητος εν τη σχέσει μεταξύ των ημετέρων εκκκλησιών και από κοινού να διακονήσομεν την ενότητα και την ειρήνην της όλης ανθρωπίνης οικογενείας. Είθε το αυτό πνεύμα να μας οδηγή εις την πλήρη έκφρασιν του μυστηρίου της εκκλησιαστικής κοινωνίας, την οποίαν ευγνωμόνως αναγνωρίζομεν ως υπέροχον δώρον του Θεού προς τον κόσμο».
Το καθ’εαυτού Πρωτείον αφορά τα άρθρα 43 και 44, όπου εμφανώς αναφέρεται στο άρθρον 43 §2 «…καίτοι το γεγονός του πρωτείου επί του παγκοσμίου επιπέδου είναι αποδεκτόν τόσον υπό Ανατολής, όσον και υπό Δύσεως, υφίστανται διαφοραι κατανοήσεως ως προς τον τρόπον όπως ασκηται τούτο».
Επίσης στο άρθρο 44 γράφει (ως δήθεν δεδομένο) «… παγκοσμίως δια τον Επίσκοπον Ρώμης ως Πρώτον μεταξύ των Πατριαρχών. Η διάκρισις αύτη επιπέδου ου μειοι την μυστηριακήν ισότητα παντός Επισκόπου ή την καθολικότητα εκάστης τοπικής εκκλησίας».
Δηλαδή, κάνετε ότι θέλετε αρκεί να μνημονεύετε ΕΜΑΣ, όπως τονίζεται και ευρύτερα από Ποιμένες που διατείνονται ότι σέβονται κάθε τι το Πάτριον, εξ’ου και το εορτολόγιον.
Δηλαδή, κάνετε ότι θέλετε και καλώς το κάμνετε εφ’όσον δεόντως μνημονεύετε κλαδικά τον Πάπα. Αν αυτό δε λέγεται «ξεπεσμός», πλάνη ή πανωλεθρία. Επιτέλους, εκτός από Αγιότατον αδελφόν εν Χριστω του οφείλουμε και τον τίτλο του Πρωτόθρονου.
Άντε μετά να κοιτάξεις στα μάτια τον Κύριο, ενώπιον του φοβερού βήματος!
Αθaνάσιος Ν. Παπαγεωργίου Ιατρός – Χειρουργός
Πρόεδρος του Συλλόγου : «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»

Κυριακή 13 Δεκεμβρίου 2009

ΦΑΚΕΛΟΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ: Η ΟΛΗ ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΗΓΟΥΜΕΝΟΥ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ, ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ ΜΕΘΟΔΙΟΥ

Ἀγαπητοί ἐν Χριστῷ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες ἀδελφοί,

«Δέν πάσχομεν οὔτε ὡς κλέπται, οὔτε ὡς κακοποιοί, οὔτε ὡς ἀλλοτριοεπίσκοποι, ἀλλά διά δικαιοσύνην», ὡς λέγει ὁ ἀπόστολος Πέτρος.

Ὅθεν βροντοφωνοῦμεν καί διασαλπίζομεν στεντορείᾳ τῇ φωνῇ πρός ἅπαντας ὅτι ὁ μοναδικός λόγος διά τόν ὁποῖον διωκόμεθα εἶναι διότι δέν ἐπιθυμοῦμεν νά προδώσωμεν τήν Ὀρθόδοξον Πίστιν καί νά μολύνωμεν τήν συνείδησιν ἡμῶν ἐπικοινωνοῦντες μέ τούς ἐχθρούς τοῦ Θεοῦ, τούς Οἰκουμενιστάς, τούς παποφίλους, τούς καινοτόμους τοῦ Φαναρίου.

Δέν ἤλθομεν εἰς τό περιβόλι τῆς Παναγίας μας διά νά μνημονεύωμεν τούς ἐχθρούς Αὐτῆς καί τοῦ Υἱοῦ Της, οἱ ὁποῖοι ἔχουν πνευματικήν ἐπικοινωνίαν οὐχί μόνον μέ παστόρισσες καί παπαδίνες ἄλλων χριστιανικῶν ὁμολογιῶν, ἀλλά ἀκόμη καί μέ ἀλλοθρήσκους.

Καί ἐνῶ θά ἀναμέναμεν τήν Ἱεράν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους νά δέχηται τήν συνεργασίαν μας εἰς τόν ἀγῶνα κατά τῆς προδοσίας τῆς Πίστεώς μας, ἀντιθέτως Ἐκεῖνη μᾶς καταδιώκει μέχρις ἐξοντώσεως ἡμῶν καί ἀμνηστεύει προκλητικῶς ἀντικανονικάς καί παρανόμους ἀποφάσεις τοῦ Φαναρίου ἐναντίον ἡμῶν.

Χαρακτηριστικόν παράδειγμα εἶναι τό ἀκόλουθον: Τό ἔτος 1972 ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή διέκοψε τό μνημόσυνον τοῦ τότε Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου. Εἰς ἀντίποινα ἡ Ἱερά Κοινότης ἀποπέμπει τόν ἡμέτερον ἀντιπρόσωπον Γ. Χαρίτωνα ἐκ τοῦ σώματός της καί ἔκτοτε δέν δέχεται ἄλλον τινα παρ’ ὅλην τήν ρητήν ἀπαγόρευσιν τοῦ Κ.Χ.Α.Ο. νά ἀποπέμπηται ἀντιπρόσωπος τῆς Μονῆς πέραν τοῦ ἑξαμήνου.

Τό σοβαρώτατον τοῦτο ἔγκλημα τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἔρχεται εἰς ἀντιδιαστολήν μέ τό πρακτικόν τῆς Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως ὑπό στοιχείων ΝΒ΄/13-11-1971, ὅπου τονίζεται ἐπί λέξει «Ἑκάστη Ἱερά Μονή ἔχει τήν ἀπόλυτον ἐλευθερίαν ὅπως ἐνεργῇ ἐν προκειμένῳ κατά τήν ἑαυτῆς κρίσιν καί συνείδησιν». (Συνεδρία ΞΘ΄./17-11-1970 τακτική). Ἄς σημειωθῇ ὅτι συμφώνως πρός τό Ἄρθρον 1 τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος προκύπτει ὅτι Αὕτη δέν δύναται νά ἀκυρώσῃ τίς ἀποφάσεις Αὐτῆς. (ὅρα: Ἔκτακτος Συνεδρία ΞΔ΄ /23-9-1972 εἰς τήν ἀγόρευσιν τοῦ Ἀντιπροσώπου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Καρακάλλου).

Ἐν συνεχείᾳ τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καθαιρεῖ ὅλως παρανόμως καί ἀντικανονικῶς τόν μακαριστόν Καθηγούμενον Αὐτῆς Ἀρχιμανδρίτην Ἀθανάσιον καί ἀποσχηματίζει τρεῖς ἐκ τῶν πατέρων Αὐτῆς ἤτοι: τόν π. Κυριακόν, τόν ἀείμνηστον π. Χαρίτωνα καί τόν π. Ἐφραίμ.

Τό ἔτος 1979 ἡ ἀφιχθεῖσα Πατριαρχική Ἐξαρχία ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, ὑπό τήν προεδρίαν τοῦ Μαξίμου Σταυρουπόλεως καί μέ τό σύμψηφον τῆς Τακτικῆς καί Ἐκτάκτου Διπλῆς Ἱερᾶς Συνάξεως κατεδίκασεν τήν Ἱεράν ἡμῶν Μονήν Ἐσφιγμένου καί ἀπεφάσισεν τήν ὑπερορίαν τοῦ μακαριστοῦ ἡμῶν Γέροντος Εὐθυμίου καί δύο ἑτέρων ἀδελφῶν Αὐτῆς. Ὅμως, διά λόγους ἀποχρῶντας δέν ἐξετελέσθη ἡ ὑπερορία αὕτη.

Οἱ ἀγῶνες οὗτοι ἔχουν στοιχίσει διωγμούς, ἀπειλάς, στέρησιν καί καταπάτησιν δικαιωμάτων, ἁρπαγήν κινητῶν καί ἀκινήτων μοναστηριακῶν περιουσιακῶν στοιχείων, στέρησιν Μετοχιακῶν μισθωμάτων, ἄρνησιν ἀναγνωρίσεως τοῦ μακαριστοῦ Καθηγουμένου Εὐθυμίου καί τοῦ διαδόχου αὐτοῦ Μεθοδίου (παρ’ ὅλην τήν κατά πάντα νόμιμον καί συμφώνως τοῦ Κ.Χ.Α.Ο. καί τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς, ἐκλογῆς αὐτῶν) κ.ἄ.

Ἐπιπλέον, ἡ Ἱερά Κοινότης δέν ἀναγνωρίζει τούς Προϊσταμένους καί Ἐπιτρόπους τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς, ἐνῶ ὁ κ. Βαρθολομαῖος διά τῆς ὑπ. ἀριθ. Πρωτ. 1166/13-9-1994 ἐπιστολῆς του πρός τήν Ἱεράν Κοινότητα, προτρέπει τούς 19 Ἀντιπροσώπους, νά μήν ἀποδεχθῶσι λῦσιν τινά «ὡς ἐπί παραδείγματι τήν ὑποδοχήν Ἀντιπροσώπων» τῆς ἡμετέρας Μονῆς «ὡς ἐγκαθέδρων εἰς τά βουλευτικά ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Σώματα». Ὡσαύτως ἡ Ἱερά Κοινότης ἀρνεῖται τήν ἐγγραφήν συμπάσης τῆς ἡμετέρας ἐν Χριστῷ Ἀδελφότητος εἰς τά τηρούμενα παρ’ Αὐτῆς Μοναχολόγια, ἐν τῷ Ἱεροκοινοτικῷ Μεγάρῳ.

Τῇ 9ῃ Ἰουλίου τοῦ 2001 ἡ Ἱερά Κοινότης ἀπεφάσισεν τήν κατάργησιν τῶν 50 τιμῆς ἕνεκεν Διαμονητηρίων.

Ἐπί 37 χρόνια πλαστογραφεῖ τήν ὑπογραφήν τοῦ Ἡγουμένου χρησιμοποιῶντας τό «ἀντ’ αὐτοῦ» εἰς διάφορα ἐπίσημα ἔγγραφα καί εἰς τήν θέσιν τοῦ ἡμετέρου Ἀντιπροσώπου κάθηται ἕτερος ὡς «ἐξουσιοδοτημένος» ἀντιπρόσωπος.

Ἡ Ἱερά Κοινότης ἀπέστειλεν εἰς τόν Διοικητήν τοῦ Ἁγίου Ὄρους τό ὑπ. ἀριθμ. Φ. 2/34/1712/29/9-4/10/2001 μέ ἐντολήν νά διερευνήσῃ περί τοῦ ποῖα πρόσωπα καί βάσει ποίας ἐξουσιοδοτήσεως ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή Ἐσφιγμένου διαχειρίζεται τραπεζικούς λογαριασμούς ἐπ’ ὀνόματί της.

Ἐν συνεχείᾳ ὁ ἀναπληρωτής Διοικητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους κ. Ἀρίστος Κασμίρογλου, παραβαίνοντας τάς ἁρμοδιότητάς του, ἀπέστειλεν ἔγγραφον εἰς ἁπάσας τάς Τραπέζας τῆς Ἑλλάδος μέ σκοπόν –ἐάν ὑπάρχουν καταθέσεις τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς Ἐσφιγμένου εἰς αὐτάς– νά τάς δεσμεύσῃ.

Ὁ Τελώνης Δάφνης κατόπιν τηλεφωνικῆς ἐπικοινωνίας μᾶς ἀνέφερεν ὅτι βάσει προφορικῆς ἐντολῆς τοῦ Ἀναπληρωτοῦ Διοικητοῦ τοῦ Ἁγίου Ὄρους κ. Ἀρίστου Κασμίρογλου δέν θά χορηγεῖται εἰς τό ἑξῆς ἀτέλεια καυσίμων διά τήν Ἱεράν ἡμῶν Μονή. Παράλληλα, ἡ Ἱερά Κοινότης ἔδωσεν ἐντολήν εἰς τήν Ἀστυνομίαν τοῦ Ἁγίου Ὄρους ὅπως μή ἀναγνωρίζουσα μέν τήν ἀρχήν τῆς Μονῆς καί τήν ἐκπροσώπησιν αὐτῆς, ἀρνεῖται δέ οἱανδήποτε ἔγγραφον ἐξυπηρέτησιν.

Ὁ Πρωτεπιστάτης τῆς Ἰβηριτικῆς Ἐπιστασίας Γέρων Καλλίνικος ἔδωκεν ἀπαγορευτικήν ἐντολήν, ὅπως μή εἰσέρχηται ἤ ἐξέρχηται οἱονδήποτε ὄχημα, πρός τήν Ἱερά ἡμῶν Μονή τοῦ Ἐσφιγμένου.

Ἡ Ἐπιτροπή τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος ἐκ τῶν: ἱερομονάχου Νικοδήμου Λαυριώτου, γέροντος Νικοδήμου Ἁγιοπαυλίτου, ἱερομονάχου Φωτίου Γρηγοριάτου καί τοῦ ἀρχιγραμματέως τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος Ἰωάννου Ἁγιαννανίτου, ἐζήτει ἐπιμόνως νά συμμετάσχῃ ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή τοῦ Ἐσφιγμένου εἰς τά κοινά διοικητικά ζητήματα τοῦ Ἁγίου Ὄρους, νά παραιτηθῇ τοῦ Ὀρθοδόξου ἀγῶνος καί νά ἀκολουθήσῃ τάς ὑπολοίπους 19 Ἱεράς Μονάς, ἀρχομένη ἀπό τήν εἰς τήν προσευχήν καί νά καταλήξῃ εἰς τάς Οἰκουμενιστικάς ἀγκάλας τοῦ κ. Βαρθολομαίου.

Μή δυνηθέντες ἡ Ἱεροκοινοτική Ἐπιτροπή καί ὁ πολιτικός Διοικητής τοῦ Ἁγίου Ὄρους-Ἄθω νά μεταπείσουν τούς Ἐσφιγμενίτας νά ἐγκαταλείψουν τόν Ὀρθόδοξον ἀγῶνα τους κατά τῆς συγχρόνου παναιρέσεως τοῦ Οἰκουμενισμοῦ ἐνέτειναν τόν ἄδικον καθ’ ἡμῶν διωγμόν ἅμα τῇ συντάξει τῆς μεροληπτικῆς γνωμοδοτήσεως μετά τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς ὑπό τινων προσώπων...

Τέλος, μέ τήν βοήθειαν τοῦ Οἰκουμενιστοῦ καί Λατινόφρονος Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου, διά τῆς ὑπ. ἀριθμ. Πρωτ. 1110/14-12-2002 Πατριαρχικῆς Πράξεως, οἱ Ἐσφιγμενῖται Μοναχοί κηρύσσονται «ὡς σχισματικοί».

Τό κατάπτυστον τοῦτο χαρτίον τοῦ Ἀρχιοικουμενιστοῦ καί Λατινόφρονος μέχρι «μυελοῦ ὀστέων» Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου ἀπεστάλη εἰς τήν Ἱεράν Κοινότητα τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἡ ὁποία καί ἔχει ἀναλάβῃ τήν εὐθύνην τῆς ἀπελάσεως ἡμῶν ἐξ Ἁγίου Ὄρους.

Ἡ μεγαλυτέρα ὅμως αὐθαιρεσία καί καταστρατήγησιν τοῦ Κ.Χ.Α.Ο. ἔγινε ἐκ μέρους τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί τῆς Πατριαρχικῆς Ἐξαρχίας ἐκ τῶν Μητροπολιτῶν Φιλαδελφείας Μελίτωνος, Κυδωνίας καί Ἀποκορώνου Εἰρηναίου καί Σεβαστείας Δημητρίου ὅταν ἀμφότεραι ὅλως αὐθαιρέτως καί παρανόμως προέβησαν εἰς τήν σύστασιν νέας παρανόμου Ἀδελφότητος ἡ ὁποία θά ἐπιχειρήσῃ τήν ἀντικατάστασιν ἡμῶν. Τό ἀνοσιούργημα διεπράχθη εἰς τό Ἱεροκοινοτικόν Μέγαρον ἐν Καρυαῖς τήν 26-8-2005.

Ἡ Ἱερά Κοινότης, παραβιάζουσα σωρείαν νομικῶν διατάξεων πού σχετίζονται μέ τήν διαδικασίαν τῆς ἐκλογῆς διά τό ἀξίωμα τοῦ Ἡγουμένου εἰς Ἁγιορειτικήν Μονήν, ἐξέλεξεν ὡς τοιοῦτον τόν Γέροντα τοῦ Ἱεροῦ Κελλίου «Ὁ Εὐαγγελισμός τῆς Θεοτόκου» πού ἑδρεύει εἰς Καρυάς Ἁγίου Ὄρους-Ἄθω καί ὑπάγεται εἰς τήν Ἱεράν Μονήν Σίμωνος Πέτρας Ἱερομόναχον Χρυσόστομον Κατσουλιέρην μετά τῆς Συνοδείας του.

Αἱ παρανομίαι τῆς νέας Ἀδελφότητος τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν:

Ἐνῶ ἐγκαταβιοῦν εἰς κελλίον, ἔχουν δημιουργήσει νέαν ἀδελφότητα τῇ συμπράξει τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος. Ὁ ἡγούμενος στερεῖται ἁγιορειτικῆς κουρᾶς.

Δέν ἔχει συμπληρώσει 10ετίαν κοινοβιασμοῦ εἰς τήν Μονήν. Ὁ Ἡγούμενος ἐκλέγεται ἀπό τούς ἀδελφούς τούς ἔχοντας συμπληρώσει 6ετίαν ἀπό τῆς κουρᾶς των, ἐνῶ ὁ π. Χρυσόστομος ἐτοποθετήθη ἀπό τήν Ἱεράν Κοινότητα (ὅρα: Κ.Χ.Α.Ο. Ἄρθρα 112 καί 114).

Οὔτε ἔλαβον ὑπ’ όψιν τους τά Ἄρθρα 118 καί 119 τοῦ Κ.Χ.Α.Ο. καί τό 10ον Ἄρθρον τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου ὅτι ἡ διαδικασία ἐκλογῆς Ἡγουμένου καί ἡ ἐκλογή Ἐπιτροπῆς προϋποθέτουν νομίμως συγκροτουμένην Γεροντίαν καί ὕπαρξιν Γεροντίας, προϋποθέτει ὕπαρξιν Ἀδελφότητος τῆς ὁποίας τά μέλη ὀφείλουν νά ἔχουν προσέλθει κάθε ἕνα χωριστά καί οὐχί ὁμαδικά. Εἰς τήν περίπτωσιν ὅμως τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν, ἅπασαι αἱ ἀνωτέρω προϋποθέσεις κατεστρατηγήθησαν καί σέ μιά νύκτα σύσσωμος ἡ ὁμάδα τῶν κελλιωτῶν Κατσουλιέρηδων ἐβαπτίσθη ὑπό τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος καί ἐχρίσθη ὑπό τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου «Ἀδελφότης Μονῆς Ἐσφιγμένου».

Ἔτσι τώρα αὐτή ἡ ὁμάδα χρησιμοποιεῖ:

1) τόν τίτλον τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱστορικῆς καί Παλαιφάτου Πατριαρχικῆς, Βασιλικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου.

2) τό λογότυπο, δηλαδή τό σχεδίασμα Δικεφάλου Ἀετοῦ, τό ὁποῖον ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή τοῦ Ἐσφιγμένου ἀπό αἰώνων χρησιμοποιεῖ.

3) τήν Μεγάλη Σφραγῖδα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς Ἐσφιγμένου τήν εἰκονίζουσαν τήν Ἀνάληψιν τοῦ Χριστοῦ καί τήν ἐπιγραφήν γύρωθεν: «Βούλα Τοῦ Ἐσφιγμένου Κατά Τό Ἁγιώνυμον Ὄρος †1797», ἡ ὁποία χρησιμοποιεῖται διαχρονικά ἀπό Πατέρες τῆς Μονῆς μας ἐδῶ καί 210 συναπτά ἔτη καί ἡ κλοπή αὕτη –φυσικά πέραν τῆς ἁμαρτίας– συνιστᾶ ποινικῶς κολάσιμον πρᾶξιν, ἡ ὁποία τιμωρεῖται ἀπό τόν ἰσχύοντα ποινικόν κώδικα.

Ἔτσι ἡ ὁμάδα τῶν Ψευδοεσφιγμενιτῶν φέρεται

νά ἔχῃ δημιουργήσει συνωμοσίαν καί σκευωρίαν εἰς βάρος ἡμῶν τῶν νομίμων Ἐσφιγμενιτῶν (διαπράττοντες τό ἀδίκημα τῆς ἀντιποιήσεως ἀρχῆς), αἱ ὁποῖαι ἐκτός τῶν ἄλλων τιμωροῦνται ἀπό τούς ΙΗ΄ καί ΙΔ΄ Κανόνας τῆς Δ΄ καί τῆς ΣΤ΄ Οἰκουμενικῆς Συνόδου. Ἐπίσης προέκυψεν τό πρωτοφανές γιά τά χρονικά τοῦ Ἁγίου Ὄρους νά ὑπάρχουν τήν στιγμήν αὐτήν εἰς Ἅγιον Ὄρος 20 Ἱεραί Μοναί καί 21 Ἀδελφότητες, καταστρατηγῶντας μέ τάς ἐνεργείας των ταύτας, τόσον ἡ Ἱερά Κοινότης ὅσον καί τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον τόν Κ.Χ.Α.Ο., ὁ ὁποῖος ἀπορρέει ἀπό Αὐτοκρατορικά Χρυσόβουλλα, Τυπικά, Πατριαρχικά Σιγγίλλια, Σουλτανικά Φιρμάνια, ἰσχύοντες Γενικούς Κανονισμούς καί Θεσμούς Καθεστώτων. Εἰς ἅπαντα τά ἀνωτέρω νά προσθέσωμεν ὅτι, συμφώνως μέ τάς διατάξεις τοῦ Κ.Χ.Α.Ο., ἀπαγορεύεται ἡ Ἀδελφότης μιᾶς Ἁγιορειτικῆς Μονῆς νά ἑδρεύῃ ἐκτός τῆς Μονῆς της, πρᾶγμα τό ὁποῖον διαπράττεται ἀπό τήν νέαν παράνομον ψευδοαδελφότητα τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν Κατσουλιέρηδων.

Δράσεις τῆς ὁμάδος τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν:

1) Μᾶς ἥρπασαν δολίως καί μέ τρόπον ληστρικόν τό μεγάλο τρακτέρ τῆς Μονῆς, τό ὁποῖον εἶχεν μεταβῇ εἰς Καρυάς φορτωμένον μέ κουφώματα, διά τό ἡμέτερον Κονάκιον εἰς Καρυάς ἐν μέσῃ ὁδῷ πλησίον τοῦ Κονακίου μας, προπηλακίζοντες καί ἐκδιώκοντες τόν ὁδηγόν τοῦ ὀχήματος.

2) Ὁ π. Γαβριήλ ὁ ψευδοεσφιγμενίτης μέ βαριοπούλα ἔσπασε τήν κεντρικήν εἴσοδον τοῦ Κονακίου εἰς Καρυάς ἐπιχειρῶντας μέ συνοδείαν ἀλλοδαπῶν νά τό καταλάβῃ. Τήν ἀπίστευτον αὕτη σκηνήν βιαιότητος παρηκολούθησαν ὅλοι ἀπό τά Μέσα Μαζικῆς Ἐνημερώσεως.

3) Ὁ ψευδοηγούμενος Χρυσόστομος Κατσουλιέρης μέ δόλιο τρόπο σφετερίζεται τήν ἀλληλογραφίαν τῆς ἡμετέρας Ἀδελφότητος, διότι ἀπέστειλε ἔγγραφο στά ΕΛ.ΤΑ. στό ὁποῖο ἐμφανίζεται ὡς ὁ ἡγούμενος τῆς νέας ψευδοαδελφότητος τῆς Ἱερᾶς Μονῆς Ἐσφιγμένου καί ἀπαιτεῖ ἅπασα ἡ ἀλληλογραφίαν, δέματα, κ.λπ. νά παραδίδωνται σέ αὐτόν, ἐνῶ γνωρίζει πολύ καλά ὅτι ἡ ἐν λόγῳ ἀλληλογραφία προορίζεται διά τούς Μοναχούς, οἱ ὁποῖοι ἐγκαταβιοῦν μέσα εἰς Αὐτήν ἀπό δεκαετιῶν.

4) Ἐντελῶς αἰφνιδιαστικῶς καί ἀπροειδοποιήτως ὁ ΟΤΕ διέκοψεν παρανόμως ὅλας τάς τηλεφωνικάς συνδέσεις τοῦ κεντρικοῦ κτιρίου τῆς Ἱερᾶς Μονῆς ἡμῶν Ἐσφιγμένου καθώς καί τῶν Κονακίων Της εἰς Καρυάς, Ἀθήνας, Θεσσαλονίκην, Νέαν Ρόδαν-Χαλκιδικῆς, ὅπως εἰς τό ἡμέτερον ἀγρόκτημα εἰς Ἱερισσόν-Χαλκιδικῆς, κατόπιν αἰτήματος τῶν Κατσουλιέρηδων. Τά ἴδια ἐποίησε καί ἡ ΔΕΗ κατόπιν καί πάλιν μεσολαβήσεως τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν ἔκοψεν παρανόμως ἠλεκτροδότησιν εἰς τό Κονάκι μας εἰς Νέαν Ρόδαν καθώς ἐπίσης καί εἰς τό ἀγρόκτημά μας εἰς Ἱερισσόν.

5) Ἡ ὁμάδα τῶν ψευδοεσφιγμενιτῶν ἔχει ἐκτυπώσει καί χρησιμοποιεῖ παρανόμως δελτία ἀπαλλαγῆς Φ.Π.Α. σφετεριζομένη ἀποκλειστικόν προνόμιον καί δικαίωμα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς Ἐσφιγμένου.

6) Ἐπίσης, ἔχει σφετεριστεῖ ὅλα τά περιουσιακά στοιχεῖα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς Ἐσφιγμένου, ὑπό τήν ἔνοχον συγκάλυψιν τῆς Ἱερᾶς Κοινότητος.

7) Παρανόμως καί ἐκβιαστικῶς εἰσπράττει ὅλα τά ἐνοίκια πού προέρχονται ἀπό ἐκμίσθωση ἡμετέρων ἀκινήτων εἰς τρίτους ὅπου διατηρεῖ ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονῆς Ἐσφιγμένου εἰς Θεσσαλονίκην καί Ἀθήνας.

8) Προσέτι διεκδικεῖ καί τά Μετοχιακά μισθώματα πού δικαιοῦται ἡ Ἱερά ἡμῶν Μονή Ἐσφιγμένου.

9) Ἡ ὁμάδα τῶν Κατσουλιέρηδων κατόπιν συναινέσεως τοῦ ἀρχηγοῦ της Χρυσοστόμου διεκδικεῖ ἐπιπλέον τά σκάφη καί τά ὀχήματα τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς. Ὅθεν κατόπιν πιέσεων πού ἔχουν ἀσκηθεῖ τόσον εἰς τό Λιμενικόν ὅσον καί εἰς τό Ἀστυνομικόν Σῶμα, ἀπαγορεύεται πλέον ρητῶς ὁ ἀπόπλους καί ἡ μετακίνησις οἱουδήποτε μοναστηριακοῦ ὀχήματος. Τοιουτοτρόπως καθίσταται ἀδύνατος οὐχί μόνον ἡ τροφοδοσίαν εἰς τρόφιμα καί φάρμακα, ἀλλά καί αὐτή ἀκόμη ἡ ἁλιεία καθώς καί ἡ μεταφορά ἀσθενῶν Ἐσφιγμενιτῶν Πατέρων ἐκτός Ἁγίου Ὄρους πολλοί ἐκ τῶν ὁποίων ἀποθνήσκουν ἀδιάγνωστοι. Δέον νά σημειωθῇ ὅτι τά ἐν λόγῳ μέτρα εὐθύνονται κατά κύριον λόγον διά τόν τραγικόν θάνατον τοῦ ἡμετέρου ἐξαρτηματικοῦ ἀδελφοῦ Μοναχοῦ Τρύφωνος, ὁ ὁποῖος εἰς τήν προσπάθειάν του νά χρησιμοποιήσῃ τό ὄχημά του κατά τάς νυκτερινάς ὥρας, λόγῳ ἀνάγκης, δέν ἤναψε τά φῶτα, ὅπως μή γίνῃ ἀντιληπτός ἀπό τά ἀστυνομικά ὄργανα, μέ ἀποτέλεσμα νά ὑποπέσῃ εἰς θανατηφόρον τροχαῖον ἀτύχημα.

Εἶναι πρόδηλον ὅτι διά τῶν ἀνωτέρω ἐνεργειῶν, αἱ ὁποῖαι ἐν καιρῷ χειμῶνος καθίστανται πλέον ὀδυνηραί, ἡ ὁμάς τῶν Κατσουλιέρηδων εὐελπιστεῖ ματαίως καί ἀνωφελῶς ὅπως κάμψῃ τό ὁμολογιακόν φρόνημα τῆς Ἀδελφότητός μας καί μᾶς ἀναγκάσῃ νά ἐγκαταλείψωμεν τήν Μονήν τῆς Μετανοίας μας. Πόσον ὅμως ἠπατήθησαν... γνωρίζοντες τό τοῦ Ἀποστόλου Παύλου: «Θέλοντες εὐσεβῶς ζῆν, διωχθήσονται», ὑπομένομεν Χάριτι Θεοῦ ἐδῶ καί 37 συναπτά ἔτη ὅλα τά ἀνωτέρω, ἔχοντες ὡς ἀταλάντευτον σύνθημά μας τό ὁμολογιακόν «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ Η΄ ΘΑΝΑΤΟΣ».

Ἐπισημαίνομεν εἰς τό εὐσεβές πλήρωμα ὅτι ὁ ἀγών ἡμῶν εἶναι ἀνιδιοτελής καί ἁγνός. Δέν ἔχομεν οὐδέν συμφέρον καί δέν ἀμφισβητοῦμεν, ὅπως σκοπίμως διαδίδουν, τόν θεσμόν τοῦ Πατριαρχείου. Ἀμφισβητοῦμεν καί ἀπορρίπτομεν τούς προδότας τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Πίστεως. Διαφυλάσσομεν τά κειμήλια τῆς Μονῆς ἐπιμελῶς καί φροντίζομεν διά τήν ἄρτιαν συντήρησιν τοῦ ἐν γένει μοναστηριακοῦ κτιριακοῦ συγκροτήματος. Δέν εἴμεθα καταληψίαι καθώς οἱ διῶκται ἀρέσκονται νά συκοφαντῶσι. Κάθε Ἐσφιγμενίτης Μοναχός προσῆλθεν εἰς τό Κοινόβιόν μας μεμονωμένα καί ἐνετάχθη εἰς τήν Ἀδελφότητά μας σύμφωνα μέ τά ἰσχύοντα θέσμια τοῦ Κ.Χ.Α.Ο. καί τοῦ Ἐσωτερικοῦ Κανονισμοῦ τῆς Ἱερᾶς ἡμῶν Μονῆς. Δέν εἴμεθα «σχισματικοί» ἀλλά πιστά τέκνα τῆς Ὀρθοδόξου Ἀνατολικῆς Ἐκκλησίας. Παραμένομεν «ἀνοικτοί» στό ἐνδεχόμενον ἀνοικτοῦ διαλόγου μέ τόν κ. Βαρθολομαῖον, προκειμένου νά τεκμηριώσωμεν πατερικά τήν ἐκκλησιολογικήν μας τοποθέτησιν.

Ἐν κατακλεῖδι δηλώνομεν πρός πᾶσαν κατεύθυνσιν ὅτι δέν πρόκειται εἰς οὐδεμίαν περίπτωσιν νά ἀποχωριστῶμεν τήν Ἱεράν ἡμῶν Μονήν Ἐσφιγμένου, τόν τόπον τῆς Μετανοίας μας, ἀναλογιζόμενοι τάς εὐθύνας τάς ὁποίας φέρομεν ἐνώπιον Θεοῦ καί ἀνθρώπων καί βεβαιοῦμεν ὅτι μέ τήν βοήθειαν τῆς Ἐφόρου τοῦ Ἁγίου Ὄρους Κυρίας Θεοτόκου θά πολεμήσομεν τήν παναίρεσιν τοῦ Οἰκουμενισμοῦ μέχρις ἐσχάτων.

Ἐπί δέ τούτοις,
διατελοῦμεν μετά τιμῆς καί εὐχῶν.

Εὐχέτης πρός Κύριον

Ο ΚΑΘΗΓΟΥΜΕΝΟΣ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΕΣΦΙΓΜΕΝΟΥ

Ἀρχιμανδρίτης Μεθόδιος

καί

οἱ σύν ἐμοί ἐν Χῷ Ἀδελφοί