Δήλωση Πρωθυπουργού κ. Παπανδρέου για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα

Ψ Υ Χ Ρ Α Ι Μ Ι Α...


«Ουσία της Δημοκρατίας, τα ανθρώπινα δικαιώματα»,

δήλωσε ο Γιώργος Παπανδρέου

προς την Επιτροπή Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων
12/10/2010

Ήτοι...

Ο ΕΓΚΛΕΙΣΤΟΣ 140ος ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΩΝ κ.κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ Α΄ ΔΙΑΓΓΕΛΛΕΤΑΙ

Το βαρυσήμαντο διάγγελμα της Α.Θ.Μ. του εγκλείστου Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ. Ειρηναίου Α΄ που απευθύνεται στους Προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, τους Πολιτικούς και Δικαστικούς Ηγέτες και στον κάθε καλοπροαίρετο χριστιανό.

Το διάγγελμα στην Ελληνική γλώσσα

Εξ' όσων γνωρίζουμε το ΔΙΑΓΓΕΛΜΑ θα επιδοθεί από τους δικηγόρους του κ. Ειρηναίου στους παραλήπτες του εντός των επομένων ημερών. Μετά το σημερινό διάγγελμα γίνεται πλέον αντιληπτό πως η σιωπή αποτελεί συνενοχή και συγκάληψη. Όταν ένας - οποιοσδήποτε άνθρωπος - πόσο μάλλον ένας ηγέτης μιας ιστορικής και τόσο σημαντικής για την ανθρωπότητα Εκκλησίας, της Εκκλησίας δηλαδή που ίδρυσε ο Ιησούς Χριστός, προσφέρει την δυνατότητα στις δικαστικές αρχές να διερευνήσουν τις συνθήκες της απομάκρυνσής του από τον θρόνο τον οποίο κατέχει νομίμως και κανονικώς, προσκαλώντας τους να ανοίξουν όλους τους τραπεζικούς του λογαριασμούς καθώς και αυτούς των συγγενικών του προσώπων, (σε εποχές που άλλοι κάνουν τα πάντα για να το αποφύγουν..!), προκειμένου να αποδειχτεί αυτό που κραυγάζει επί 5 χρόνια ότι δηλαδή ΟΥΔΕΝ ΜΕΜΠΤΟΝ ΕΠΡΑΞΕ, γεγονός που άλλωστε έχει επιβεβαιώσει και το πόρισμα της Εθνικής Παλαιστινιακής Αρχής, τότε καθίσταται επιτακτική η ανάγκη της επείγουσας διερεύνησης των όσων καταγγέλλει.

Ευχόμαστε στον μαρτυρικό Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίο όπως ο Κύριος να του χαρίσει υπομονή και ελπίδα. Η δικαίωση έρχεται.

Διαβάστε εδώ το χρονικό της εκλογής και των όσων ακολούθησαν από το 2001 έως σήμερα στο Παλαίφατο Πατριαρχείο της Αγίας Ιερουσαλήμ:
ΕΝΝΕΑ ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ "ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ, ΑΞΙΟΣ...!!!" ΣΤΗ ΦΥΛΑΚΗ ΧΩΡΙΣ ΔΙΚΗ

«ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ Η ΕΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΟΠΟΙΗΣΙΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ»

Φυσικά μαζί με την επανορθοδοξοποίηση συνεπικουρούνται επανελληνισμός και το έθνος των Ελλήνων.

Αυτό πού βιώνουμε τα τελευταία χρόνια και ιδιαίτερα τους τελευταίους μήνες, είναι μια εφιαλτική μη καταναγκαστική προσπάθεια αφελληνισμού και αποχριστινισμού της χώρας, με μεθοδικότητα και συστηματική εξαλλαγή. Και τούτο περνάει ως καινοτομία προοδευτισμού. Η επικίνδυνη προσβολή του γένους που καλλιεργείται ακόμα και στα σχολεία, χαρακτηρίζει την ηθελημένη παραχώρηση των Πατριδοκαπήλων είτε αυτό είναι δάσκαλοι.... είτε είναι πολιτικοί.... όλοι πιθηκίζουν υποτασσόμενοι στας εντολάς της Δύσεωςκαι των εργοδοτών προιόντων εγκλήματος. Αν όλοι αυτά είναι στοιχεία αφύπνισης των Ελλήνων, τότε είναι ανάγκη εθνοσυσπείρωσης και με το στηλιάρι.... ο ύπουλος αφελληνισμός έχει πλέον μπεί μέσα στη κοινωνία μας και χρειάζεται αυτοθυσίες με ρήξη και ανατροπή!
Απαιτείται επειγόντως επανελληνοποίησις του Έλληνα και επανελληνοποίησις του Κράτους με νέα θεμέλια στα σχολεία και αυτοέλεγχο των συνειδήσεων όλων.... Επιστροφή στο Θεό.
Εάν θέλουμε να αυτοπροσδιοριζώμεθα ακόμη ώς Έλληνες και όχι αποστάτες, πρέπει πρωτίστως να σεβαστούμε τους προγόνους, να τους ζητήσουμε συγγνώμη με μετάνοια στο Θεό που πάντα στήριζε το έρμο Έθνος, μέχρι να βρούμε τον χαμένο αυτοσεβασμό στα ήθη τα έθιμα και τα πεπρωμένα της φυλής, στις Ιερές παραδόσεις, θρησκεία, γλώσσα, ιστορία.
Η ιστορική συνέχεια του Ελληνισμού, έστω και κουτσένοντας πρέπει να βρεί το δρόμο της στο Μέλλον που χάραξαν με πολύ κόπο οι πρόγονοί μας.! Αυτά που εμείς καταστρέφουμε εύκολα επειδή τα βρήκαμε έτοιμα.
Η επανελλήνισις με κάθε κόστος, επιβάλλεται να αποτελέσει για το Έλληνικό κράτος, την κυρίαρχον προυπόθεσιν στόχων και οραμάτων μακράν παντός ξένου συμφέροντος ή της πολιτικής των εξαρτήσεων και επομένως της κομματικής πλάνης.
Το εθνικό συμφέρον, επιβάλει εθνικές επιταγές και τούτο εφαρμόζεται απο αυτούς που όρισαν στη ζωή τους να φυλάνε όντως θερμοπύλες και διάλεξαν ώς επάγγελμα τη διαφύλαξη της πατρίδος καθώς και των Ιερών και Οσίων της φυλής των Ελλήνων! Ο Ελληνικός στρατος, αυτή η αφανείς γίγαντες του Έθνους πρέπει να καιροφυλακτούν όσο εμείς πρέπει να περιμένουμε απο αυτούς ως μόνους ειλικρινείς συνέλληνες.
Αυτοί είναι το κρυφό χαρτί της χώρας! Τώρα μας χρειάζονται παρά ποτέ, ήλθε η ώρα, η ώρα η καλή...!
Τέρμα το ξεπούλημα της Πατρίδος αντί ¨πινακίου φακής¨!
Τέρμα η απόδοση ευθυνών οι μέν στους δε και οι δε στους μεν!
Τέρμα η έκφυλος προσπάθεια των 300σίων της βουλής οι οποίοι ώς ¨βολευταί¨ έβαλαν το προσωπικόν τους συμφέρον πλουτίζοντες και ασελγούντες επι της ψυχοραγούσης Πατρίδος πάνω απο το υπέρτατο συμφέρον αυτής!
Για μια φορά ακόμα γνωρίσαμε τους πολιτικούς απάτριδες οι οποίοι ώς πολιτικάντηδες αδιάφοροι και χωρίς καμία φιλοπατρία οδήγησαν το σκάφος του Έθνους επι των βράχων της πέντης φάλαγκος και του διεθνούς νομισματικού ταμείου (Δ.Ν.Ε.) αφού προηγουμένως αστόχησαν στους χειρισμούς με συρρίκνωση συνόρων και μείωση των κυριαρχικών δικαιωμάτων της χώρας.
Δεν σηκώνει αλλη πτώση αυτός ο τόπος...! Οι εμπειρίες του Εθνικού μας ποιητή Κωστή Παλαμά,.. «Ραγιάδες, σκυφτούς για το χαράτσι, κούφιοι και οκνοί, των Ευρωπαίων περίγελα και των Αρχαίων παλιάτσοι», μας μιλάνε και σήμερα στο ίδιο μήκος κύματος του σκοτεινού παρελθόντος και του μαύρου μέλλοντος. Αυτές οι λέξεις ας μας προβληματίσουν πριν είναι αργότερα του αργά για όλους και για όλα!

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ - ΕΟΡΤΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ

Ελληνορθόδοξος Σύλλογος
«Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος»
ΦΙΛΟΙ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΟΡΟΥΣ-ΑΘΩ
Πλ. Οπλαρχηγού Ι. Δάβαρη 8
19002 Παιανία, τηλ। 210-6642641

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΙΣ

Την Πέμπτη 6-(19) Αυγούστου 2010 το πρωί, στο Ιστορικό Εκκλησάκι της Χούσμουζας Παιανίας, θα τελεστεί πανηγυρική Αγιορείτικη Θεία Λειτουργία όπως κάθε χρόνο.

Ο Σύλλογος «Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος» Παιανίας προσκαλεί όλους τους δημότες, Παιανίας και των ομόρων δήμων όπως τιμήσουν και τιμηθούν δια της παρουσίας των.

Το εορτάζον, θρυλικό πλέον Εκκλησάκι της «Μεταμορφώσεως του Σωτήρος», που εκτόπισε το Τέμενος του Ισλάμ, γράφει Ιστορία και συνδαιτημόνες αυτής είμαστε όλοι οι Έλληνες Ορθόδοξοι. Θεωρείται σταθμός στην ιστορία του τοπου και μας θυμίζει από το όνομά του το ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ!

Εφέτος θα τιμηθούν τα επινίκια από τη θεόσταλτη απαλλαγή και αθώωση από το εδώλιο του κατηγορουμένου… επί βαρυτάτων κατηγοριών.

Το σύνθημά μας είναι και παραμένει:

«ΟΧΙ ΣΤΟ ΤΕΜΕΝΟΣ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΤΑΜΑ ΤΟΥ ΕΘΝΟΥΣ»!

ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΙΕΡΟΥΣΑΛΗΜ

(Το σύνδρομο αυτό αφορά πιστούς...;)

Οι επισκέπτες των Αγίων τόπων πλήττονται συχνά από μια σπάνια ψυχική δυσλειτουργία καθώς επηρεάζονται απο το περιβάλλον και θεωρούν ότι μετατρέπονται σε βιβλικά πρόσωπα। Η κατάσταση αυτή χαρακτηρίζεται ως «σύνδρομο της Ιερουσαλήμ»
( Γκρ.Κατζ – Ημερησία 23/12/07). Απο το σύνδρομο αυτό φαίνεται ότι κατελήθφη και ο πρωθυπουργός της Ελλάδας κατα την επίσκεψή του στο Ισραήλ και τα Παλαιστινιακά εδάφη. Φαίνεται ότι κατά τις ώρες της εκεί επίσκεψής του, μεταβλήθηκε σε Πόντιο Πιλάτο. Πώς αλλοιώς να εξηγήσει κανείς την προκλητική απαξίωση των εκκλήσεων, να ασχοληθεί με το έγκλημα που συντελείται στο πρόσωπο του νομίμου και κανονικού Πατριάρχη Ιεροσολύμων κ.κ ΕΙΡΗΝΑΙΟΥ.
Η συμπεριφορά του θυμίζει τη συμπεριφορα του George W।Bush, όταν κατα τη θητεία του σαν κυβερνήτης του Τέξας, όλη η διεθνής κοινότητα τον παρακαλούσε να δώσει χάρη σε μια γυναίκα που είχε καταδικασθεί σε θάνατο। Η μεν θανατοποινήτης, (Carla Faithtaker το όνομά της), είχε δικασθεί για φόνο. Ο Πατριάρχης Ειρηναίος όμως;
Ο κ. Πρωθυπουργός κατάφερε κάτι μοναδικό. Να αναιρέσει τον ίδιο του τον εαυτό. Εκείνος δεν είχε νομιμοποιήσει τον Πατριάρχη Ειρηναίο; Με βάση ποιά στοιχεία απέσυρε την εμπιστοσύνη προς το πρόσωπό του; Υπάρχουν κάποιες αποδεδειγμένες εγκληματικές πράξεις του Πατριαρχη Ειρηναίου που γνωρίζει εκείνος και εμείς αγνοούμε; Αν ειναι έτσι γιατί δεν μας τις γνωστοποιεί; Είναι τουλάχιστον στοιχειώδης υποχρέωση του συνεπούς πολιτικού να εξηγεί τους λόγους αλλαγής της συμπεριφοράς και των επιλογών του. Ίσως να ισχυρισθεί ότι δεν επεμβαίνει στα εσωτερικά της Εκκλησίας. Το ίδιο έκανε και το 2001 το ΥΠΕΞ, όταν επιθυμούσε για Πατριάρχη Ιεροσολύμων τον Ελβετίας Δαμασκηνό;
Τον ξετρέλανε ο μεγαλόσταυρος του Παναγίου Τάφου που του απένειμε ο κ. Θεόφιλος; Μα τον ίδιο είχε πάρει και επι Πατριάρχου Διοδώρου. Κάνει συλλογή;
Όμως η συγκεκριμένη συμπεριφορά του κ.Γ.Α.Παπανδρέου προσέφερε και μια μεγάλη υπηρεσία στους σκεπτόμενους Ορθοδόξους Χριστιανούς. Απέδειξε περα απο κάθε αμφισβήτηση ότι πολιτική και εκκλησιαστική ηγεσία συμπλέουν όταν πρέπει να διατηρήσουν αλώβητη την εξουσία.
Θα είναι πλέον αφελείς οι Χριστιανοί, αν σκύβουν το κεφάλι, στην εκκοσμικευμένη ηγεσία της Εκκλησίας. Οι σύγχρονοι Εκκλησιαστικόι ταγοί (στη μεγάλη τους πλειοψηφία) δεν είναι τίποτε άλλο παρα κοσμικοί άρχοντες που μόνο μέλημα τους είναι να απολαμβάνουν τη γοητεία και τα προνόμια της εξουσίας. Θυμίζουν τα λόγια κάποιου επισκόπου, που κατά το παρελθόν είπε: «Εζήσα τριάντα χρόνια σαν μεγιστάνας χάρις στο μύθο περι Χριστού». Αλλά και τη θέση κάποιου μακαριστού Πατριάρχου πρεσβυγενούς πατρειαρχείου, που έλεγε για κάποιους επισκόπους του: «Δεν πιστεύουν που δεν πιστεύουν, ας ήταν τουλάχιστον καλοί ηθοποιοί». Αλίμονό μας αν περιμέναμε απο τέτοιους κληρικούς να καθορίσουν τη σχέση μας με τον Θεό.
Όσο για τον πρωθυπουργό, μετά τη συγκεκριμένη θέση του στο θέμα του Πατριάρχη, πιστεύει ότι συμβάλλει στο κλίμα εμπιστοσύνης, συναίνεσης και διαφάνειας που επαγγέλεται ότι προσπαθεί να φέρει στην σύγχρονη δοκιμαζόμενη κοινωνία; και δεν παύει να το διακηρύσσει προς κάθε κατεύθυνση; Σε μία απο τις πολυ επιτυχημένες του εκπομπές, το «Αλ Τσαντίρι news», ο κ. Λάκης Λαζόπουλος είπε ότι ο κ. Παπανδρέου θα είναι «ο τελευταίος των Μοϊκανών ή ο τελευταίος των μή ικανών». Η επιλογή είναι δική του.

ΤΡΕΙΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ... ΟΛΗ Η ΑΛΗΘΕΙΑ!

ΟΙ «ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ» ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΝΑ ΞΑΝΑΓΙΝΟΥΝ ΣΠΟΥΔΑΙΟΙ

Όταν διαβάσαμε το κείμενο αποκήρυξης του Πατριάρχη Ειρηναίου από μέρος της Αγιοταφικής αδελφότητας (34 άτομα εκ των οποίων οι 12 υπέγραψαν με αντιπρόσωπο επί συνόλου 18 Αρχιερέων 115 Ιερομονάχων και μοναχών και 25 δοκίμων – Ημερολόγιο Παναγίου Τάφου 2005), όπως αυτή καταχωρείται στη Διδακτορική διατριβή του Αρχιεπισκόπου Ιόππης Δαμασκηνού «Η Διοικητική Οργάνωσις του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων» (σελ. 326-330) ανατριχιάσαμε· Αρχίζει με το διαβιβαστικό του Μητροπολίτη Πέτρας Κορνηλίου που περιλαμβάνει τον Πασχάλιο Χαιρετισμό ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ και μετά: «Ο Πατριάρχης κ. ΕΙΡΗΝΑΙΟΣ διακατέχεται από πνεύμα ψευδολογίας, εκκλησιολογικής παρανοήσεως, υποβαθμίσεως της λειτουργίας του συνοδικού συστήματος, ανευθύνου διαχειρίσεως της περιουσίας του Πατριαρχείου… Δεν δύναται να εξασκήση τα καθήκοντά του ως μη βασιζόμενος εις την κανονικήν τάξιν, συνήθειαν και νόμον του Πατριαρχείου. Ουδέποτε ήνωσε, ούτε δύναται να ενώση την Αγιοταφικήν ημών αδελφότητα περιφρονών τα δικαιώματα και προβλήματα των Αγιοταφιτών, εκδιώκων, κατηγορών, υβρίζων και καταρώμενος, μη σεβόμενος ακόμη και το Αρχιερατικόν αξίωμα. Διακατέχεται υπό μεγίστου αισθήματος ανασφάλειας και δικομανίας κατασκανδαλίζων τους ευσεβείς προσκυνητάς… Μετά τοιαύτης συμπεριφοράς δεν έχει δικαίωμα να παραμένη εις την θέσιν αυτού. Η μόνη διέξοδος εκ της κατατάσεως είναι η εύσχημος αποχώρησίς του… Συνειδητοποιήσαντες πάντα ταύτα ευρέθημεν ομονοούντες εις την απομάκρυνσίν του. Προς τον σκοπόν αυτόν συνυπεγράψαμεν η πλειονότης των Αρχιερέων και πλείστοι όσοι εκ των Αγιοταφιτών αρχιμανδριτών και λοιπών κληρικών. Καθιστούμε τον Πατριάρχη Ειρηναίο υπόδικο ενώπιον Μείζονος συνόδου Νομοκανονικής Αρχής μη αναγνωρίζοντες από τούδε εις αυτόν το δικαίωμα συγκλήσεως συνόδου και ουδεμίαν απόφασιν αυτού.»

Αν το κείμενο είχε γραφεί σε οποιαδήποτε συντεταγμένη πολιτεία οι υπογράφοντες θα είχαν παραπεμφθεί στο δικαστήριο με την κατηγορία της εσχάτης προδοσίας. Λαμβανομένων δε υπόψιν των αριθμητικών συσχετισμών της αδελφότητος όπως αναφέρονται παραπάνω αντιλαμβάνεται κανείς ότι η γνώμη μιας οργανωμένης μειοψηφίας επέβαλε το πραξικόπημα στην Σιωνίτιδα Εκκλησία. Το τραγικό είναι ότι οι ορθόδοξες Εκκλησίες με την συμμόρφωση προς το αποτέλεσμα της Πανορθόδοξης Συνδιάσκεψης στην Κωνσταντινούπολη υπονόμευσαν και αυτές το δικό τους μέλλον.

Επίσης υπάρχει μια άλλη δραματική πραγματικότητα. Δυόμιση περίπου μήνες πριν, η σύνοδος του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων είχε απορρίψει μετά βδελυγμίας συκοφαντικά δημοσιεύματα κατά την αδελφότητας και του Πατριάρχη, τα οποία προσπαθούσαν να μεταφέρουν το νοσηρό κλίμα που επικρατούσε στην Ελλαδική Εκκλησία, στα Ιεροσόλυμα και καλούσε όσους από τους Αγιοταφίτες εξετράπησαν να μετανοήσουν από το παράπτωμα της τυρείας και της φατρίας και αποκαλούσε «παρασυναγωγή» και «φατρία» κάθε σύναξη δήθεν συνόδου χωρίς την παρουσία του Πατριάρχη Ειρηναίου, με σκοπό να ειρηνεύσει και πάλι η Σιωνίτιδα Εκκλησία.

Δύο από τους προσυπογράφοντες την συνοδική απόφαση υπέγραψαν και την αποκήρυξη. Ο Θαβωρίου Θεόφιλος και ο Αβήλων Δωρόθεος δι’ αντιπροσώπου του, του Θαβωρίου Θεοφίλου!!! Το πρόβλημα ήταν να ανοίξει η κερκόπορτα. Και με την αποκήρυξη η κερκόπορτα άνοιξε. Όπως θα καταλάβει και ο πλέον αδαής περί τα εκκλησιαστικά μόνο δογματικό ή θρησκευτικό δεν ήταν το πρόβλημα του 2005. Στην αναφορά τους η τριμελής Πατριαρχική αντιπροσωπεία (Κυδωνίας Ειρηναίος–σημερινός Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, Φιλαδελφείας Μελίτων και Βασίλειος Γοντικάκης, ηγούμενος μονής Ιβήρων) αναφέρουν ότι και μετά την συνάντηση που είχαν κατά την αναχώρησή τους προς Ιεροσόλυμα με τον τότε Υφ.Εξ. Π. Σκανδαλάκη, στόχος της αντιπροσωπείας: θα έδει να είναι η παραίτησις του Πατριάρχουν Ειρηναίου. Επίσης αναφέρουν ότι εκτός των επισήμων συναντήσεων της αντιπροσωπείας με τον Πατριάρχη Ειρηναίο (μια φορά) και με την ορισθείσα τριμελή Επιτροπή (η οποία έγινε πολυμελής με την προσέλευση πολλών στασιαστών συνεργάσθηκαν και συναντήθηκαν μεμονωμένα με πολλά μέλη των Αγιοταφιτών γιατί «…δεν μπορούν να ανθέξουν το αλλοπρόσαλλον του χαρακτήρος αυτού, την αναλήθειαν, τας ύβρεις και την περιφρόνησίν των από τον Πατριάρχη Ειρηναίο και ομολογούν ότι δεν υπήρξε δευτέρα συνάντησις με τον Πατριάρχη διότι κατά την πρώτη παρίσταντο και άλλα πρόσωπα και γυναίκες. Επίσης τονίζουν ότι οι Θαβωρίου Θεόφιλος, Γεράσων Θεοφάνης και Κωνσταντίνης Αρχίσταρχος αποτελούν υγιά πνευματικά στοιχεία…» Και ερχόμεθα στην εισήγηση του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Πανορθόδοξη συνδιάσκεψη (σ. 333-340 του ανωτέρω πονήματος): «…Δεν δυνάμεθα όμως να εκφράσωμεν την ικανοποίησιν ημών διά την τροπήν την οποίαν έλαβε η κατάστασις εις την εκκλησίαν των Ιεροσολύμων ουδέ διά το γεγονός ότι κατέστη επιβεβλημένη κατά την κρίσιν της πλειοψηφίας των μελών της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας των Ιεροσολύμων η όλως σπανία εις την ιστορίαν παύσις του Μακαριωτάτου Πατριάρχου κ. Ειρηναίου τετραετίαν μόλις μετά την εκλογήν του. Την οδυνηράν αυτήν απόφασιν θα απέτρεπε η οικειοθελής παραίτησις αυτού διά την οποίαν δεν εξέλιπεν ακόμη η δυνατότης… Ο αγαπητός αδελφός ημών κ. Ειρηναίος δύναται ειρηναίω τω τρόπω να ειρηνεύση την εν ταραχή Σιωνίτιδα Εκκλησία παραιτούμενος οικειοθελώς και αξιοπρεπώς. Η διχοστασία και ο σκανδαλισμός ούτος επιβάλλει εις τον Πατριάρχην Ειρηναίον την υποχρέωσιν να αποσυρθή οικειοθελώς διά την Ειρήνευσιν της Εκκλησίας…».

Και ο Καϊάφας θα υπεκλίνετο στην μαεστρία της προβολής της προειλημμένης απόφασης. Τι και αν ο Πατριάρχης Ειρηναίος με την μνημειώδη Εισήγηση – Απολογία του αντέκρουσε μία-μία τις κατηγορίες; Τι και αν λίγες μέρες πριν την πανορθόδοξη συνδιάσκεψη ο Πατριάρχης απηύθυνε ένα μεγαλειώδες διάγγελμα αγάπης προς την αγιοταφική αδελφότητα.

«Αν άθελά μας πέσαμε θύματα και εξαπατηθήκαμε είμαστε εδώ να απολογηθούμε και να επανορθώσουμε μόλις όμως παρουσιασθούν ακράδαντα στοιχεία…

Απαντάμε σε όλους με αγάπη προτάσσοντες κλάδον ελαίας και καταλλαγής και δηλώνουμε πως δεν μας επιτρέπεται να εγκαταλείψουμε το σκάφος της Εκκλησίας ενώ κλυδωνίζεται…».

Εις απάντησιν αυτών η πανορθόδοξη συνδιάσκεψη διέγραψε τον Πατριάρχη Ειρηναίο από τα δίπτυχα (όπως είχε κάνει και για τον Μακαριστό Χριστόδουλο και τον Μακαριστό Διόδωρο ενώ ταυτοχρόνως είχε καθαιρέσει τότε και τους Βόστρων (τότε Λύδδης) Τιμόθεο και Καπιτωλιάδος Ησύχιο, τους οποίους επανέφερε και οι οποίοι πρωτοστάτησαν στα επεισόδια) και η σύνοδος των Ιεροσολύμων η οποία απεκήρυξε την Παρασυναγωγή «καθήρεσε» τον Πατριάρχη Ειρηναίο ως δημιουργούντα «Παρασυναγωγή και σχίσμα!!!» επειδή ελειτούργησε χωρίς την άδεια του Τοποτηρητού!!! και ότι εξακολουθεί να ισχυρίζεται ότι είναι ο κανονικός Πατριάρχης Ιεροσολύμων… (σ. 342-345).

Αγιοταφίτες πατέρες

Η ευθύνη σας για την σημερινή τραγική κατάσταση του Πατριαρχείου είναι μεγάλη. Με την αποκήρυξη του κανονικού Πατριάρχου κ.κ. Ειρηναίου ο οποίος εξελέγη με κανονικές ψήφους εν Αγίω Πνεύματι εις διαδοχήν του μακ. Πατριάρχου Διοδώρου μετατρέψατε άθελά σας την μητέρα των Εκκλησιών σε μια πολυεθνική εταιρεία, όπου ο πρόεδρος αντικαθίσταται όταν δεν αρέσει στο διοικητικό συμβούλιο ή όταν χάσει την εμπιστοσύνη αυτών που τον στηρίζουν. Δώσατε την δυνατότητα σε εξωεκκλησιαστικά κέντρα να χρησιμοποιούν το Πατριαρχείο και την Εκκλησιαστική του περιουσία κατά το δοκούν και προς ικανοποίηση γεωπολιτικών φιλοδοξιών και ρυθμίσεων.

Σε άρθρο του Meron Rappoport στην εφημερίδα Haaretz (σελ. 304 του ανωτέρω πονήματος) ο συντάκτης αναφέρει: «Το Ισραήλ έκανε μια προσφορά στον Έλληνα Πατριάρχη Θεόφιλο που δεν μπορεί να αρνηθεί. Να μεταφέρει εκκλησιαστική περιουσία στον ίδρυμα Ateret Kohanim με αντάλλαγμα την αναγνώριση του αξιώματός του. Ο προκάτοχός του είχε ανάλογη προσφορά.»

Δεν χρειάζεται να είναι κανείς πολιτικός αναλυτής για να καταλάβει την αληθινή αιτία της πτώσεως του Πατριάρχου Ειρηναίου. Όμως και σεις πρέπει να αντιληφθείτε ότι χρησιμοποιηθήκατε. Ότι ο άνθρωπος που παραμένει κλεισμένος πίσω από τα κάγκελα που η σημερινή διοίκηση του Πατριαρχείου επέβαλε είναι αθώος και λέει την αλήθεια. Δεν είναι «γαντζωμένος» στον Πατριαρχικό Θρόνο. Στηρίζεται στην αλήθεια. Στην Λυτρωτική αλήθεια του Ναζωραίου που απελευθερώνει. Στην αλήθεια που δεν φυλακίζεται. Και σεις άθελά σας προσφέρετε στην Εκκλησία έναν σύγχρονο Άγιο (πραγματικό και όχι κατ’ επίφασιν), βαρύνετε όμως την γενιά σας και τις επόμενες γενιές των Αγιοταφιτών με τον τίτλο των «φονευτών των δικαίων». Αντιληφθείτε ότι ο τίτλος «Αγιοταφίτης μοναχός» είναι ανώτερος από οποιανδήποτε Πατριαρχικό τίτλο και αυτόν ακόμη του Πατριάρχη Ιεροσολύμων. Και ο μεν Πατριάρχης Ειρηναίος είναι αποφασισμένος «να πεθάνει επί του Παναγίου Τάφου» όπως ορκίσθηκε. Εμείς όμως τι κάνουμε; Αδιαφορούμε; Συνειδητοποιείστε το λάθος σας. Όλοι κάνουμε λάθη τα οποία υποκινεί ο άρχων του κόσμου τούτου. Για όλα τα λάθη υπάρχει μετάνοια σ’ αυτή τη ζωή. Μόνο ο θάνατος δεν επιτρέπει την διόρθωσή τους.

Και σεις κ. ΘΕΟΦΙΛΕ

Συνειδητοποιείστε ότι δεν είστε εκλεγμένος Πατριάρχης αλλά διορισμένος από ένα σώμα που δεν έχει καμία ισχύ σύμφωνα με τους Ιερούς κανόνες.

Αποκηρύσσοντας τον Πατριάρχη Ειρηναίο αποκηρύσσετε την Αρχιερωσύνη Σας. Στο όνομα ποιού Αρχιερέως που σας μετέδωσε την Αρχιερωσύνη προσκομίζετε τα τίμια δώρα; Διαφορετικά η προσκομιδή σας είναι άκυρη.

Πιστεύετε ότι στερώντας από τον άνθρωπο που σας χειροτόνησε την ελεύθερη διακίνηση και επικοινωνία κατοχυρώνετε τον δικό Σας θρόνο; Δεν αντιλαμβάνεστε ότι σε μια δεδομένη στιγμή μπορεί να έχετε την ίδια τύχη με τον προκάτοχό σας εάν δεν ικανοποιείτε κάποια εξωεκκλησιαστικά συμφέροντα; Η Πατριαρχεία είναι αυτοσκοπός;

Όταν το διαδίκτυο είναι γεμάτο από φωτογραφίες του Πατριάρχου Ειρηναίου ο οποίος «ουδέν άτοπον έπραξε» και σήμερα βρίσκεται πίσω από τα σίδερα που ετέθησαν με δική σας πρωτοβουλία και κρατάτε σεις ο ίδιος τα κλειδιά, λίγα μέτρα από τον φρικτό Γολγοθά και τον Πανάγιο Τάφο, νομιμοποιείσθε να ομιλείτε για την αγάπη και μάλιστα τη σταυρωμένη και Αναστημένη;

Η αδιάψευστη φωτογραφία του εναγκαλισμού σας εμπρός στα τίμια δώρα με τον άνθρωπο που σας μετέδωσε την Θεία Χάρη και σας ανέδειξε στον τρίτο Βαθμό, της Αρχιερωσύνης είναι η μόνη λύση στο πρόβλημα.

Αγιοταφίτες πατέρες

Διακηρύξτε με παρρησία προς κάθε κατεύθυνση το λάθος του 2005. Ζητείστε από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και τις λοιπές Ορθόδοξες Εκκλησίες να βοηθήσουν στην αποκατάσταση της κανονικότητας στην Σιωνίτιδα Εκκλησία. Τότε θα είσθε δικαιωμένου ενώπιον Θεού και ανθρώπων. Είτε υπήρξατε άκοντες ή εκόντες θύτες, είτε υπήρξατε θύματα. Η αγκαλιά του Θεού μας χωράει όλους. Ο Χριστός συγχώρησε τους Σταυρωτές του. Δεν συγχώρησε όμως αυτούς που βεβήλωσαν τον οίκο του Πατρός Του και η σημερινή κατάσταση είναι μια βεβήλωση των πλέον ιερών προσκυνημάτων της Χριστιανοσύνης. Και στο χέρι μας είναι να αποκατασταθεί το μελανό αυτό σημείο της Εκκλησιαστικής ιστορίας.

Παράτυπη και παράνομη η αλλαξοπατριαρχία στα Ιεροσόλυμα.

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΖΑΡΚΑΔΑΣ


Γιατί αν είναι όλα νόμιμα καμωμένα τι θέση έχουν οι σιδεριές και οι κλειδαριές έξω από την πόρτα ενός «μοναχού»;
Το 2005 η Παλαιστινιακή Αρχή στην προσπάθειά της να εξακριβώσει τα πραγματικά γεγονότα σχετικά με το σκάνδαλο Πύλη της Γιάφφα (αμφισβητούμενες μακροχρόνιες εκμισθώσεις ακινήτων του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων σε Εβραίους) αναθέτει σε δικούς της εμπειρογνώμονες να διερευνήσουν την υπόθεση. Το πόρισμά τους καταγράφει αποσαφηνισμένες λεπτομέρειες και καταλήγει πως «σύμφωνα με τις πληροφορίες και τα στοιχεία που λάβαμε, δεν έχουμε γεγονότα ή αποδείξεις που να ενοχοποιούν τον Πατριάρχη Ιεροσολύμων Ειρηναίο. Οι διαπραγματεύσεις δεν παρουσιάστηκαν ποτέ στην...


στην Ιερά Σύνοδο της Αγιοταφιτικής Αδελφότητας επειδή ο μακαριώτατος δεν ήταν ενημερωμένος γι’ αυτές. Επομένως δεν επικυρώθηκαν, θέμα που καθιστά τις διαπραγματεύσεις άκυρες».
Η τότε κυβέρνηση Καραμανλή απαξίωσε για άγνωστους λόγους το συγκεκριμένο πόρισμα της Παλαιστινιακής Αρχής και προχώρησε σε διαδικασίες – εξπρές για εκλογή νέου Πατριάρχη στα Ιεροσόλυμα χωρίς τεκμηριωμένη απόδειξη ενοχής του Πατριάρχη Ειρηναίου. Παράλληλα καταστρατήγισε τους στοιχειώδεις κανόνες που διέπουν τις διπλωματικές σχέσεις στην περίπτωση επιστολής του τότε υπουργού Ιεροσολύμων κ. Ανέγκμπι «ότι το κράτος του Ισραήλ αντιτίθεται στην εκτέλεση της τελετής ενθρονίσεως του κ. Θεόφιλου, η οποία σκοπό έχει να δώσει ισχύ στην καθαίρεση του Πατριάρχη Ειρηναίου, πράξη η οποία δεν έχει αναγνωριστεί από την κυβέρνησή μας όπως νόμιμα απαιτείται».
Η μη συμμόρφωση της τότε κυβέρνησης Καραμανλή στα συμπεράσματα του πορίσματος της Παλαιστινιακής Αρχής και στις υποδείξεις του ισραηλινού υπουργού αναμφίβολα δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά. Το επιβεβλημένο θα ήταν να θέσει «τον δάκτυλον επί τω τύπω τον ήλον» και να ωθήσει την έρευνα σχετικά με το σκάνδαλο Πύλη της Γιάφφα μέχρι το τέλος και όχι με βεβιασμένες προσπάθειες να κλείσει γρήγορα μια τόσο πολύκροτη υπόθεση που δημιούργησε τριγμούς σε όλα τα εμπλεκόμενα μέρη. Στη δίνη του κυκλώνα και το Οικουμενικό Πατριαρχείο που η παρέμβασή του εκείνη την εποχή αποτυπώθηκε σε ένα παραπολιτικό σχόλιο της εφημερίδας «Ελεύθερος Τύπος» (02.06.2005) και απηχεί το ρόλο που διαδραμάτισε αφού αποκαλύπτεται ότι μεσολάβησε για να εξυπηρετήσει τα σχέδια της Αθήνας. «Γεγονός είναι ότι η Πανορθόδοξος Σύνοδος για τα Ιεροσόλυμα δεν ήταν αυτό που λέμε “κορύφωση” της νομιμότητας και της κανονικότητας. Σημειωτέον ο Οικ. Πατριάρχης δεν ήταν σύμφωνος με μια τέτοια παρέμβαση. Για πολλούς λόγους. Ωστόσο δέχθηκε ασφυκτικές πιέσεις από το εδώ Υπουργείο Εξωτερικών να κάνει κάτι. Το έκανε και με το παραπάνω, οπότε στο ΥΠΕΞ πρέπει να ετοιμάζονται να του το ανταποδώσουν. Αρκεί τα “ανταποδοτικά τέλη” να μη θυμώσουν τον κ. Χριστόδουλο».
Πραγματικά! Σύμφωνα με ένα εμπιστευτικό έγγραφο του ΥΠΕΞ που διέρρευσε και δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Δαυλός» (τεύχη 284 και 311) το Οικουμενικό Πατριαρχείο 40 ημέρες μετά την Πανορθόδοξο στο Φανάρι ενισχύθηκε οικονομικά με 3.000.000 ευρώ.
Τι συμπέρασμα μπορεί να εξαγάγει κανείς από τα παραπάνω;
Τι παίχθηκε στα Ιεροσόλυμα;

Τα μέλη της επίσημης επιτροπής έρευνας της Παλαιστινιακής Αρχής στην αραβική εφημερίδα Αλ Κουτς.

Η συνέντευξη που έδωσαν στις 23.03.2006 τα μέλη της επίσημης επιτροπής έρευνας της Παλαιστινιακής Αρχής (Ελίας Χούρι και Τζαουάντ Μπούλους) για το σκάνδαλο Πύλη της Γιάφφα στην αραβική εφημερίδα Αλ Κουτς δεν επιδέχεται καμία παρερμηνεία. Μερικές επισημάνσεις τους είναι οι εξής:
- Η συνωμοσία είχε σκοπό τα κτήματα της Παλιάς Πόλης καθώς και άλλα που ανήκουν στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων. Οι εβραϊκές εταιρείες αγοράζουν για 99 χρόνια επειδή τα κτήματα κατέχουν ευαίσθητη θέση στη διαμάχη για την Ιερουσαλήμ και για πολλά χρόνια βρήκαν φτωχές ψυχές ή εμπόρους οι οποίοι κρύβονται πίσω από το ράσο και έτσι κατάφεραν να πάρουν το ένα μετά το άλλο.
- Διαπιστώθηκε η άρνηση του κ. Ειρηναίου να πωλήσει κτήματα και λόγω αυτής της αρνήσεως ενώθηκαν τα συμφέροντα των κληρικών (εχθρών του Ειρηναίου) με δεξιά ιδρύματα για να γλιτώσουν από αυτόν.
- Εμάς δεν μας νοιάζει το προσωπικό στοιχείο. Μας ενδιαφέρει η Ιερουσαλήμ, η Αραβικότητα της και πως αντιμετωπίζουμε το επικίνδυνο σχέδιο εβραιοποίησής της.

Ο Θεόφιλος ζητεί την αναγνώριση του Ισραήλ.

Οκτώ μέρες πριν από αυτή την αποκαλυπτική διάσταση της αλλαξοπατριαρχίας από τους εμπειρογνώμονες της Παλαιστινιακής Αρχής –δηλαδή στις 15.3.2006– είχε εκδικαστεί στο ανώτατο δικαστήριο του Ισραήλ, η προσφυγή του κ. Θεόφιλου,1 με βασικό αίτημα την άμεση αναγνώρισή του από την Ισραηλινή κυβέρνηση. Στο Δικαστήριο παρέστησαν αντιπρόσωποι και των τριών διαδίκων, δηλαδή Θεοφίλου, Ειρηναίου και της κυβέρνησης του Ισραήλ, ως παρεμβαινόντων λόγω άμεσου ενδιαφέροντος. Μετά την έναρξη της ακροαματικής διαδικασίας, τον λόγο πήρε ο κ. Γιάρακ (δικηγόρος Θεόφιλου), ο οποίος, μεταξύ άλλων, ζήτησε την άμεση απόφαση για αναγνώριση του πελάτη του, διότι «πανοικουμενική σύνοδος», όπως ανέφερε, καταδίκασε2 τον Πατριάρχη Ειρηναίο και αναγνώρισε στη συνέχεια τον Θεόφιλο.

Ακολούθως, μίλησε ο νομικός σύμβουλος του Ισραήλ κ. Χέλμαν. Σε έντονο ύφος απέρριψε την επιχειρηματολογία του κ. Γιάρακ, λέγοντας πως το πρόβλημα είναι ότι η πλευρά Θεοφίλου δεν έλαβε υπόψη την έννομη τάξη του Ισραήλ ως προς την εκλογική διαδικασία Πατριάρχου, πολύ περισσότερο που για την αναγνώριση ενός Πατριάρχη χρειάζεται κυβερνητικό βεράτιο, που το έχει παραχωρήσει μόλις προ διετίας στον κ. Ειρηναίο και δεν έχει λόγους να το ανακαλέσει και με έμφαση δήλωσε ότι για το κράτος του Ισραήλ ο Ειρηναίος είναι ο Πατριάρχης του Ελληνορθόδοξου Πατριαρχείου των Ιεροσολύμων και ο κ. Θεόφιλος έχει αναγνωριστεί ως Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου.

Παρεμβαίνοντας, οι δικαστές της έδρας συνέστησαν να συγκληθεί διϋπουργική επιτροπή, αφού η κυβέρνηση, ως τηρητής του νόμου και της τάξεως, έχει άμεση ευθύνη για την επίλυση του Ιεροσολυμιτικού ζητήματος στο πρόσωπο του Ελληνορθόδοξου Πατριάρχου και εφόσον δεν λάβει συγκεκριμένα μέτρα, σύμφωνα με το νόμο, το δικαστήριο θα συνέλθει σε νέα δικάσιμο («Το Παρόν», 19.03.2006).


Ο Θεόφιλος ενώπιον της Διϋπουργικής Επιτροπής του Ισραήλ.

Στις 11.07.2006, παρουσία του νομικού συμβούλου του Πρωθυπουργού κ. Εχούντ Ολμέρτ, τριών υπουργών και εκπροσώπων από τα υπουργεία Εσωτερικών, Εξωτερικών3 και Δικαιοσύνης, ο πρόεδρος της επιτροπής (υπουργός) Ρόνι Μπαρόν, υποδέχεται τον κ. Θεόφιλο και τους δύο δικηγόρους του, οι οποίοι παρουσιάζουν την στάση τους για το ζήτημα του Ελληνορθοδόξου Πατριάρχου Ιεροσολύμων.

Σύμφωνα με τα πρακτικά, πρώτος πήρε τον λόγο ο κ. Γιάρακ (δικηγόρος Θεόφιλου), ο οποίος, μεταξύ άλλων, θα πει ότι «η ισραηλινή κυβέρνηση δεν πρέπει να γίνεται κριτής και πρέπει να εξετάσει το θέμα μόνο από την άποψη του να μην θίγονται τα συμφέροντά της». Στη συνέχεια, ο έτερος δικηγόρος κ. Ράμι Μούγκραμπι διευκρινίζει ότι «υπάρχουν τρεις αγοραπωλησίες ακινήτων που δεν μπορούν να ολοκληρωθούν εν απουσία της αναγνώρισης του κ. Θεόφιλου», ενώ αυτό που φαίνεται να υποστηρίζει, είναι βόμβα στα θεμέλια της αλλαξοπατριαρχίας. Ο αποπεμφθείς κ. Ειρηναίος δεν είχε κρατήσει τον λόγο του προς το Ισραήλ για αγοραπωλησίες ακινήτων (τις οποίες ωστόσο ανυπόστατα και ασύστολα κατηγορήθηκε ότι έκανε για να τον ρίξουν από τον πατριαρχικό θρόνο!). Απίστευτο;

Ο επόμενος ομιλητής ενώπιον της διϋπουργικής επιτροπής, είναι ο ίδιος ο κ. Θεόφιλος. Σύμφωνα πάντα με τα πρακτικά, επισημαίνει ότι η ιστορία του Πατριαρχείου συνδέεται με τη γη του Ισραήλ και το ίδιο το κράτος και επικρίνει τις διοικητικές ικανότητες του κ. Ειρηναίου, λέγοντας ότι «διαχειριζόταν με αποτυχία τις υποθέσεις του Πατριαρχείου και γι’ αυτό εκθρονίστηκε», αποδεχόμενος ουσιαστικά ότι η αποπομπή Ειρηναίου έγινε για... κτηματομεσιτικούς λόγους! Στη συνέχεια, ο πρόεδρος της επιτροπής ρωτά τον κ. Θεόφιλο εάν έχει αναλάβει οποιαδήποτε δέσμευση –εγγράφως ή προφορικά– έναντι της οργάνωσης «Χαμάς». Εκείνος το αρνείται. Στην επόμενη κρίσιμη ερώτηση του προέδρου της διϋπουργικής, η οποία διατυπώνεται με την απορία «ποιος νόμος ισχύει για το Πατριαρχείο» (διασαφήνιση καθόλου τυχαία, αφού έχει βαθύτατο πολιτικό υπόστρωμα, συνδεόμενο με μια από τις πιο σημαντικές πτυχές του Μεσανατολικού –την τύχη της Ιερουσαλήμ), ο κ. Θεόφιλος αποδέχεται πως λειτουργεί βάσει του Ισραηλινού Νόμου (τη στιγμή που ως υποψήφιος για τον πατριαρχικό θρόνο είχε δεσμευτεί να συμμορφωθεί με τον Ιορδανικό Νόμο του 19584).

Το «Παρόν της Κυριακής» (23.12.2007), με βάση τα όσα αποτυπώνονται στα πρακτικά της αρμόδιας υπουργικής ομάδας του Ισραήλ θα σχολιάσει. «Ιδιαίτερο ενδιαφέρον πάντως από την τελευταία συνεδρίαση που έγινε στις 23.10.2007 είναι το σημείο της πρότασης που διατυπώνεται προς την κυβέρνηση για την αναγνώριση του κ. Θεόφιλου και στο οποίο ζητείται από την κυβέρνηση του Ισραήλ να διατυπωθεί ένα καινούργιο κείμενο εξηγήσεων για την απόφαση, το οποίο μάλιστα θα συνοδευθεί από ένα γράμμα στο οποίο θα παρουσιαστεί λεπτομερώς η στάση του κ. Θεόφιλου σχετικά με τις υποχρεώσεις/δεσμεύσεις που του αποδόθηκαν, που του επιβλήθηκαν θα λέγαμε εμείς. Είναι η πρόταση που μετέφερε στην κυβέρνηση του Ισραήλ ο υπουργός Ράφι Εϊτάν5 που είναι ο τελευταίος πρόεδρος της διϋπουργικής επιτροπής και δημιουργεί τεράστια ερωτηματικά τα οποία θα πρέπει να απαντηθούν, είτε από την πλευρά της κυβέρνησης, είτε από την πλευρά του κ. Θεόφιλου Γιαννόπουλου».6

Ο συγκερασμός των συμφερόντων.

Έκτοτε (από το 2008 και μετά), μέλη παλαιστινιακών οργανώσεων θεωρούν ασύλληπτο ότι για να λάβει την επίσημη αναγνώριση της Ισραηλινής κυβέρνησης ως Πατριάρχης, είναι δεσμευμένος στο Ισραήλ και τους νόμους του Κράτους επί της Ιερουσαλήμ, ενώ ως επακόλουθο αυτής της εξέλιξης, αντιμετωπίζουν με καχυποψία και τη σιωπή της Ιορδανίας στην απόρριψη εκ μέρους του κ. Θεόφιλου του Ιορδανικού νόμου που διέπει τη λειτουργία του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων.7

Είναι δε τόσο μεγάλος ο σκεπτικισμός και η εξαπάτηση που αιωρείται πάνω από την αναγνώριση, που κυβερνητικοί αξιωματούχοι της Παλαιστινιακής Αρχής αυτοδιαψεύδουν τις προσδοκίες που είχαν οι ίδιοι καλλιεργήσει αρχικά (το 2005) και τώρα κάνουν λόγο για μία διαδικασία εκλογής, με απώτερο στόχο τον συγκερασμό συμφερόντων, μέσα από την ακίνητη περιουσία του Πατριαρχείου. Τροφή για έμμεσες σκέψεις και εικασίες διαπλοκής το χρυσοφόρο deal μεταξύ των Σιωνίτιδας Εκκλησίας και ενός εβραϊκού κατασκευαστικού ομίλου για την ανέγερση (και ουσιαστικά νομότυπη επέκταση) οικισμών σε έκταση ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου. Κομβική παράμετρος της έρευνάς τους, οι ημερομηνίες γύρω από την συμφωνία. Από τη μία, η κοινοπραξία που έκλεισε τη σύμβαση με το Πατριαρχείο, η «Israeli New Talpiot», συστήθηκε νομικά στις 27 Απριλίου 2009, μόλις μία ημέρα πριν την υπογραφή της συμφωνίας παραχώρησης από τον κ. Θεόφιλο! Από την άλλη, η σύγκληση της Ιεράς Συνόδου (σύμφωνα και με την ανακοίνωση που εξέδωσε η Αρχιγραμματεία στις 23.10.2009), προκειμένου να επιλέξει επιχείρηση (όμιλος Σράγα Μπιράν) και να θεσπίσει προδιαγραφές για τα «ιερά» στρέμματα στην περιοχή Ταλπιότ της Δυτικής Ιερουσαλήμ (π.χ. «χώρος πρασίνου», σε «χώρος οικοδομήσιμος») πραγματοποιήθηκε στις 17.11.2008.

Δύο μέρες μόλις μετά, ο κ. Θεόφιλος είχε επαφή, στα ανάκτορα του Αμμάν, για περισσότερες από τέσσερις ώρες, με τον πρίγκιπα Γάζι Μπιν Μαχμούντ –εξάδελφος και ανώτατος σύμβουλος του βασιλιά Αμπντάλα– αρμόδιο για θέματα θρησκευμάτων (δες και «Καθημερινή», 20.11.2008). Ανακοινωθέν τότε από τη συνάντηση δεν υπήρξε. Ωστόσο, σε επίπεδο σημειολογίας, οι Παλαιστίνιοι επαναφέρουν τώρα στη μνήμη τους τις πληροφορίες των μήντια, ότι πίσω από την αιφνίδια άρση της αναγνώρισης του κ. Θεόφιλου από το Ιορδανικό υπουργικό συμβούλιο (Μάιος 2007), ήταν ο διακαής πόθος της βασιλικής οικογένειας της Ιορδανίας για την ανάπτυξη του βαπτίσματος –ένα εκκλησιαστικό «φιλέτο» στην ανατολική όχθη του Ιορδάνη ποταμού. Τί συζήτησαν λοιπόν για περισσότερες από τέσσερις ώρες τότε οι Θεόφιλος-Γάζι; Υπενθυμίζεται ότι ο πρίγκιπας είναι πρόεδρος της βασιλικής επιτροπής για το πρόγραμμα της τουριστικής αξιοποίησης του Ιορδάνη ποταμού και από εκείνους που βοήθησαν στην απομάκρυνση του κ. Ειρηναίου («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 20.05. 2007). Και κάτι επίσης ενδεικτικό, που αξίζει να σταθμίσει κανείς, δίπλα σε όσα ψάχνουν οι Παλαιστίνιοι. Όταν οι εφημερίδες «Έθνος» (14.09.2009) και «Παρόν της Κυριακής» (20.09. 2009) δημοσιοποίησαν στην Ελλάδα με ντοκουμέντα την σοβαρότατη πολιτική διάσταση του να ενοικιάζεις σε εβραϊκή εταιρεία για 99 χρόνια γη του Πατριαρχείου, ο κ. Θεόφιλος για να αντικρούσει την εικόνα του μπίζνεσμαν και πως ασκεί ποιμαντική αποστολή στους Αγίους Τόπους, επιστράτευσε την προσωπικότητα, ποιανού λέτε; Του πρίγκιπα Γάζι! Τον παρασημοφόρησε «υπέρ της ειρήνης, του διαλόγου και της συναδελφοσύνης», με το ανώτατο μετάλλιο του Παναγίου Τάφου στις 1.10. 2009 στην πόλη Φχες της Ιορδανίας.

Τι κι αν οι προηγούμενες επισκέψεις του κ. Θεόφιλου εκεί, όπως στην Μαδηβά, τον Φεβρουάριο του 2009, επιβεβαίωνε το αγεφύρωτο χάσμα και τις ανυπέρβλητες συνθήκες συνεννόησης που υπάρχουν στις σχέσεις του με το ποίμνιο;

Τι κι αν μετά την τιμητική διάκριση του πρίγκιπα Γάζι, 2000 άτομα διαδήλωσαν στο Αμμάν, τον Νοέμβριο του 2009, κατά του κ. Θεόφιλου, μεταξύ αυτών και ορθόδοξοι βουλευτές;

Τι κι αν στις αρχές Μαρτίου (2010) ο πρόεδρος της ορθόδοξης κοινότητας της Ιορδανίας (αριθμεί 200.000 μέλη) κ. Ραούφ Αμπού Τζάμπερ, μέσω του Αλ Τζαζίρα Νετ και υπό τον τίτλο: «Έλληνες παπάδες συνεργάζονται με την “δύναμη κατοχής”» έκανε συγκεκριμένες καταγγελίες για εκχωρήσεις εκκλησιαστικής γης σε Ισραηλινούς;

Τι κι αν τις επόμενες ημέρες του Ιουλίου επίκειται συλλαλητήριο Αράβων ορθοδόξων στην Ιορδανία;

Η αλήθεια είναι ότι το ΠΑΣΟΚ ήρθε στην εξουσία χωρίς να γνωρίζει ούτε το παρασκήνιο που οδήγησε στην απομάκρυνση του κ. Ειρηναίου, ούτε φυσικά πως εδραιώθηκε ο κ. Θεόφιλος.

Θα χρεωθεί άραγε η νέα πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΞ τις σοβαρές παρενέργειες της αλλαξοπατριαρχίας και όσα λάθη ξεκίνησαν επί εποχής Πέτρου Μολυβιάτη και συνεχίστηκαν επί Ντόρας Μπακογιάννη; Ο γράφων το θεωρεί αδιανόητο. Τη στιγμή που «το κράτος οικοδομείται εκ βάθρων» και η μάχη της Ελλάδας στη διεθνή σκηνή έχει τα χαρακτηριστικά ενός «μαραθώνιου με ρυθμό κατοσταριού», όπως τονίζει στη Free Sunday (25.04.2010) ο αναπληρωτής υπουργός Εξωτερικών Δημήτρης Δρούτσας, το να χυθεί άπλετο φως στη «μυστική διπλωματία» του «Ειρηναίος-γκέιτ» δεν είναι ρεβανσισμός.

Τα λάθη του παρελθόντος (με ή χωρίς εισαγωγικά), ασφαλώς είναι για να διορθώνονται. Και η επισήμανσή τους γίνεται για να μην επαναληφθούν. Γιατί αν είναι όλα νόμιμα καμωμένα στα Ιεροσόλυμα, τι θέση έχουν οι σιδεριές και οι κλειδαριές έξω από την πόρτα ενός «μοναχού»; Είναι ένοχος ο Πατριάρχης Ειρηναίος; Ας προσκομίσουν τα αποδεικτικά στοιχεία και ας τον οδηγήσουν στο δικαστήριο. Ας τον δικάσουν και ας τον καταδικάσουν. Τουλάχιστον στη φυλακή θα απολαμβάνει τα στοιχειώδη δικαιώματα των κρατουμένων (σίτιση, ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, επισκεπτήριο και ίσως τη δυνατότητα επιτέλεσης των θρησκευτικών του καθηκόντων και δικαιωμάτων). Είναι απορίας άξιο πως ο Έλληνας πρέσβης στο Ισραήλ θεωρεί φυσιολογική μία βαρβαρότητα που θίγει την ανθρώπινη αξία και κατ’ επέκταση τον πολιτισμένο κόσμο. Το ανακόλουθο γεγονός με επίφαση τραγικότητας (ενώ σηκώνει γέλια), είναι η έκκληση του κ. Θεόφιλου προς τον Ισραηλινό πρόεδρο Σιμόν Πέρες, να αποδώσει χάρη στον πρώην υπουργό Σλόμο Μπεν Εζρί, ο οποίος φυλακίστηκε κατηγορούμενος για διαφθορά.

Ποιος ασχολείται όμως στην Ελλάδα με όλα αυτά; Εκκλησιαστικά ζούμε στη μονοκαλλιέργεια του Βατοπαιδίου κι εκεί δεν υπάρχει τίποτε άλλο.

Μόνον όταν τα μποφόρ της αλλαξοπατριαρχίας θα έχουν εξελιχθεί σε τσουνάμι χωρίς να το καταλάβουμε και το τίμημα θα είναι οδυνηρό και εθνικά επιζήμιο θα αναλογιστούμε την επιπόλαιη διαχείρισή της το 2005. Και ασφαλώς θα υπάρξουν άνθρωποι, οι οποίοι θα μνημονεύσουν το λεγόμενο ότι «οι ιεροί κανόνες οσάκις παραβιάζονται, εκδικούνται σκληρά». Αλλά θα είναι αργά...



Υποσημειώσεις


1 Ο κ. Θεόφιλος, με αφορμή την καθυστέρηση της αναγνώρισης της εκλογής του από το Ισραήλ, προσέφυγε στο ανώτατο δικαστήριο κατά της κυβέρνησης Σαρόν. Σχετικές πληροφορίες ανέφεραν ότι στις αρχές Οκτωβρίου 2005 ο κ. Θεόφιλος είχε στείλει δύο προσωπικές επιστολές προς τον Ισραηλινό πρωθυπουργό Αριέλ Σαρόν, ζητώντας να επισπεύσει την αναγνώρισή του, αποτρέποντας έτσι μία επανάληψη όσων είχαν γίνει στην εκλογή του Πατριάρχη Ειρηναίου, τον οποίο το ισραηλινό κράτος δεν είχε αναγνωρίσει για περίπου τρεισήμισυ χρόνια. Στην ανταπάντηση από το γραφείο του κ. Σαρόν τονιζόταν ρητά πως «η ισραηλινή κυβέρνηση δεν επιθυμεί να εμπλακεί στις εσωτερικές διαμάχες του Πατριαρχείου, όπου εξακολουθούν να υπάρχουν εσωτερικές φατρίες». Μάλιστα, στην επιστολή ο κ. Θεόφιλος αναγραφόταν ως «Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου», δηλαδή το αξίωμα που κατείχε πριν την εκλογή του, ενώ ως Πατριάρχης Ιεροσολύμων αναγραφόταν ο κ. Ειρηναίος («Ελεύθερος Τύπος» και «Ελευθεροτυπία», 29.10.2005).


2 Η Πανορθόδοξη Συνδιάσκεψη στο Φανάρι δεν συνεκλήθη ως δικαστήριο για να δικάσει τον κ. Ειρηναίο, όπως λέει σαφώς και η ανακοίνωση της Συνδιάσκεψης, αλλά να υποβάλλει παραίτηση ως θυσιαστική πράξη, κάτι που δεν δέχθηκε ο κ. Ειρηναίος, γιατί οι κατηγορίες εις βάρος του δεν τον αφορούσαν («Το Παρόν», 19.03.2006).

3 Κατά την ανασκόπηση των εξελίξεων που συνέβησαν στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο και πριν παρουσιαστούν ο κ. Θεόφιλος και οι δύο δικηγόροι του ενώπιον της Επιτροπής των Υπουργών, ο εκπρόσωπος του υπουργείου Εξωτερικών, ο κύριος Yaran Zeidman, κάνει γνωστό στην ομάδα που ασκούσε την επιτροπεία, ότι «η υπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Θεοδώρα Μπακογιάννη, τηλεφώνησε χθες στην υπουργό Εξωτερικών κυρία Tsipi Livni και της εξέφρασε την ελπίδα της ότι η Ισραηλινή κυβέρνηση θα αναγνωρίσει τον κ. Θεόφιλο» (από τα Πρακτικά της Συνεδρίας των Υπουργών).

4 Οκτώ δεσμεύσεις περιείχε η «κρυφή» συμφωνία που υπέγραψε ο κ. Θεόφιλος με την ιορδανική κυβέρνηση, λίγες εβδομάδες πριν από την εκλογή του στον πατριαρχικό θρόνο. Το επίσημο έγγραφο του υπουργείου Εξωτερικών της Ιορδανίας υπογράφηκε από τον κ. Θεόφιλο στις 18.07.2005, λίγες ημέρες προτού η ιορδανική κυβέρνηση καταρτίσει τον κατάλογο των υποψηφίων για τη θέση του κ. Ειρηναίου. Στο τρισέλιδο κείμενο που φέρει την επίσημη σφραγίδα του ιορδανικού υπουργείου Εξωτερικών, ο κ. Θεόφιλος υπογράφει με την τότε ιδιότητά του ως Αρχιεπίσκοπος Θαβωρίου («Τα Νέα», 15.05.2007).

5. Έγγραφο του Ράφι Εϊτάν (είχε διατελέσει και αξιωματικός των μυστικών υπηρεσιών του Ισραήλ) με τίτλο «Αρχές Συμφωνίας με το Ελληνικό Πατριαρχείο», παραδόθηκε στις 18 Ιανουαρίου 2007 στους δικηγόρους του κ. Θεόφιλου και θέτει οκτώ όρους για τον πελάτη τους, ως προϋπόθεση για την αναγνώρισή του. Σύμφωνα με το έγγραφο, ανάμεσα σε άλλα, το Πατριαρχείο υποχρεώνεται «να παραχωρήσει στο Ισραήλ το δικαίωμα προτίμησης σε κάθε νέα πώληση ή μίσθωση γης». Δηλαδή κάθε φορά που το Πατριαρχείο θα προτίθεται να πουλήσει ακίνητο, πρέπει πρώτα να ρωτήσει το Ισραήλ. Την ύπαρξη του εγγράφου αποκάλυψε η ισραηλινή εφημερίδα «Haaretz» («Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία», 24-25.03.2007).

6. Σύμφωνα με τη βιογραφία του κ. Θεόφιλου Γιαννόπουλου στην έγκριτη ιστοσελίδα www.orthodoxwiki.org, συγγενεύει με τον ελληνικής καταγωγής κ. Τζορτζ Τένετ, ο οποίος διετέλεσε υποδιευθυντής της CIA από το 1995 μέχρι το 1997 και διευθυντής της ίδιας μυστικής υπηρεσίας από το 1997 μέχρι και το 2004. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως είναι εξάδελφος (αγγλιστί cousin) του άλλοτε ισχυρού άνδρα της CIA.

7. Ενώπιον της Διϋπουργικής Επιτροπής της κυβέρνησης του Ισραήλ, ο κ. Θεόφιλος απέρριψε τον Ιορδανικό νόμο σε ό,τι αφορά το καθεστώς που διέπει τη λειτουργία του παλαίφατου Πατριαρχείου. Το αντιφατικό (και ο εμπαιγμός των ιθυνόντων) είναι πως ο κ. Ειρηναίος απομακρύνθηκε με «τον εν ισχύει Ιορδανικόν Νόμον του 1958, τον διέποντα τα του θρόνου των Ιεοροσολύμων» (δες επίσημο τριμηνιαίο περιοδικό «ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ» του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τεύχος Απρίλιος-Ιούνιος 2005).